Buradasınız

DENİZLİ İLİNDE BULUNAN RESMİ VE ÖZEL ANAOKULU BAHÇELERİNİN KARŞILAŞTIRMALI OLARAK İNCELENMESİ

A COMPARATIVE STUDY ON SCHOOL GROUNDS OF STATE AND PRIVATE PRESCHOOLS IN DENIZLI

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
10.5505/pausbed.2014.83997
Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
This study examines psychical features, practices about usage and development and problems of state and private preschools in Denizli. Totally 26 preschools participated in this study. A survey including 43 items designed by Chancellor was answered by school principals. According to the results, both of the preschool types have natural elements in their school grounds insufficiently. The number of private preschools which have written rules of school ground is more than the state preschools. However, these rules established by the school principals in many private preschools. Moreover, state preschools collaborate with community more than private preschools, but children’s voices are not often heard in the planning process in both of the preschool types. School grounds are considered as learning environments however cognitive development is not aimed compared to other developmental areas. Results are discussed in the light of literature and recommendations are made respectively.
Abstract (Original Language): 
Bu araştırmada Denizli ilinde bulunan resmi ve özel anaokullarının bahçelerinin fiziksel özellikleri, kullanımı ve geliştirilmesine yönelik uygulamalar ve karşılaşılan problemler incelenmiştir. Araştırmaya toplam 26 anaokulu dahil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak Chancellor tarafından geliştirilen toplam 43 sorudan oluşan ölçme aracı, okul yöneticileri tarafından yanıtlanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, her iki türdeki anaokulunun okul bahçelerinin doğal unsurları yeterli ölçüde içermediği belirlenmiştir. Okul bahçesine ilişkin yazılı kuralları bulunan özel anaokullarının daha çok olduğu; ancak bu kuralların daha çok müdür tarafından belirlendiği görülmüştür. Ayrıca okul bahçesinin geliştirilmesi sürecinde resmi anaokullarının toplumla daha çok işbirliği yaptığı, buna karşılık her iki anaokulu türünde de çocukların karar verme süreçlerine yeterli düzeyde dahil edilmediği gözlenmiştir. Resmi ve özel anaokullarında okul bahçelerinin birer öğrenme ortamı olarak algılandığı ancak bilişsel gelişim alanının her iki okul türünde de okul bahçesinde yürütülen etkinliklerde amaçlanmadığı saptanmıştır. Araştırma sonunda elde edilen bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmış ve birtakım önerilerde bulunulmuştur.
99
113

REFERENCES

References: 

Aslan, F. ve Talay, İ. (2009). “Okul Bahçeleri Örneğinde Bir Katılım Çalışması”, Uluslararası Mimarlık
ve Çocuk Kongresi Tam Metin Bildiriler Kitabı, TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi,
360-369.
Atabey, D., Yurt. Ö. ve Ömeroğlu, E. (2009). “Okul öncesi Eğitim Kurumları Açık Hava Oyun Alanlarının
İncelenmesi”, Uluslararası 5. Balkan Eğitim ve Bilim Kongresi, Edirne, 651- 653.
Baran, M., Yılmaz, A. ve Yıldırım, M. (2007). “Okul Öncesi Eğitimin Önemi ve Okul Öncesi Eğitim
Yapılarındaki Kullanıcı Gereksinimleri: Diyarbakır Huzurevleri Anaokulu Örneği”, D. Ü. Ziya
Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 27-44.
Bundy, A.C., Luckett, T., Tranter, P.J., Naughton, G.A., Wyver, S.R., Ragen, J.ve Spies, G. (2009). “The
Risk is that There is ‘No Risk’: A Simple, Innovative Intervention to Increase Children’s Activity
Levels”, International Journal of Early Years Education, 17/1, 33-45.
Chancellor, B. (2011). The Primary School Playground: A Place of Possibilities for Environmental
Education, (Yayınlanmamış Makale), RMIT University, Melbourne.
Chancellor, B. (2013). “Primary School Playgrounds: Features and Management in Victoria, Australia”,
International Journal of Play, 2/2, 63-75.
Chancellor, B. ve Cevher-Kalburan (2014). “Comparing and Contrasting Primary School Playgrounds
in Turkey and Australia”, The International Education Journal: Comparative Perspectives.
(yayın aşamasında)
Çelik, A. (2012). “Okul Öncesi Eğitim Kurumlarında Açık Alan Kullanımı: Kocaeli Örneği”, Atatürk
Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 43/1, 79-88.
Davies, M. M. (1996). “Outdoors: An Important Context for Young Children’s Development”, Early
Child Development and Care, 115, 37-49.
Davies, M. (1997). “The Teacher’s Role in Outdoor Play: Preschool Teachers’ Beliefs and Practices”,
Journal of Australian Research in Early Childhood Education, 1, 10-20.
Durak, S. (2009). “Çocukların İlköğretim Okullarının Tasarım Sürecine Katılımı”, Uluslararası
Mimarlık ve Çocuk Kongresi Tam Metin Bildiriler Kitabı, TMMOB Mimarlar Odası Ankara
Şubesi, 333-345.
Fjortoft, I. (2001). “The Natural Environment as A Playground for Children: The Impact of Outdoor
Play Activities in Pre-Primary School Children”, Early Childhood Education Journal, 29/2,
111-117.
Henniger, M. L. (1993). “Enriching the Outdoor Play Experience”, Childhood Education, 70/2, 87-91.
Herrington, S., ve Studmann, K. (1998). “Landscape Interventions: New Directions for the Design
of Children’s Outdoor Play Environments”, Landscape and Urban Planning, 42, 191-205.
Hestenes, L., Shim, J., ve DeBord, K. (2007). “The Measurement and Influence of Outdoor Child
Care Quality on Preschool Children’s Experiences”, Biennial Conference for the Society for
Research in Child Development, Boston.
Johnson, J. E., Christie, J. F. ve Wardle, F. (2005). Play, Development, and Early Education,
Pearson Education Inc., USA.
Karasar, N. (2000). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
Kantz, K. R. (2004). Understanding the Outdoor Play Environment for Preschool Children in Child Care:
Should We Just Let ‘em go?. (Yayınlanmış Doktora Tezi). Iowa State University.
Little, H. ve Eager, D. (2010). “Risk, Challenge AND Safety: Implications for Play Quality and
Playground Design”, European Early Childhood Education Research Journal, 18/4, 497-513.
Malone, K. ve Tranter, P. (2003). “Children’s Environmental Learning and the Use, Design and
Management of Schoolgrounds”, Children, Youth and Environments, 13/2.
Metin, P. (2003). The Effects of Traditional Playground Equipment Design in Children’s Developmental
Needs. (Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
Moore, G. T. (1997). “Favorable Locations for Child Care Centers”, Child Care Information Exchange,
9/97, 73-76.
Moore, G. (2002). “Designed Environments for Young Children: Empirical Findings and Implications
for Planning and Design”, Children and Young People’s Environments, (Ed: M. Gallop
veJ. McCormack), University of Otago, Children’s Issues Centre, New Zealand.
KAYNAKÇA
112 Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute, Number 18, 2014
N. C. Kalburan
Moore, R. ve Wong, H. (1997). Natural Learning: Rediscovering Nature’s Way of Teaching, MIG
Communications, USA.
Maynard, T. ve Waters, J. (2007). “Learning in the Outdoor Environment: A Missed Opportunity?”,
Early Years, 27/3, 255-265.
Olds, A. R. (2001). Child Care Design Guide, The McGraw Companies, USA.
Okul Öncesi Eğitim Kurumları Yönetmeliği (2004). T.C. Resmi Gazete 25486, 8 Haziran 2004.
Öymen-Gür, Ş. ve Zorlu, T. (2002). Çocuk Mekânları, Yapı-Endüstri Merkezi Yayınları, İstanbul.
Özbey, S. (2009). Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeğinin (PKBS–2) Geçerlik Güvenirlik Çalışması ve
Destekleyici Eğitim Programının Etkisinin İncelenmesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gazi
Üniversitesi.
Özel Öğretim Kurumları Standartlar Yönergesi (2012). (10.08.2012) http://ookgm.meb.gov.tr/
meb_iys_dosyalar/2012_09/04015712_standartyonergesi.pdf
Pardee, M., Gillman, A. ve Larson, C. (2005). Community Investment Collaborative for Kids: Resource
Guide 4. The Local Initiatives Support Corporation/Community Investment Collaborative
for Kids, USA.
Pica, R. (2003) Your Active Child: how to boost physical, emotional, and cognitive development
through age-appropriate activity. Contemporary Books, USA.
Rivkin, M. (1997). “The Schoolyard Habitat Movement: What It is and Why Children Need It”, Early
Childhood Education Journal, 25/1, 61-67.
Sciarra, D. J., Dorsey, A. G. ve Lynch, E. (2009). Developing and administrating a child care and
education program. Wadsworth Cengace Learning, USA.
Speedlin, C. (2010). Educators’ attitudes toward outdoor classrooms and the cognitive benefits
in children. Environmental Studies Undergraduate Student Theses. University of
Nebraska, USA.
Wagner, C. (2000). Planning School Grounds for Outdoor Learning. National Clearinghouse for
Educational Facilities, USA.
White, R. ve Stoecklin, V. (1998). “Children’s Outdoor Play & Learning Environments: Returning to
Nature”, Early Childhood News, March/April.
Wood L. and Martin, K. (2010). What makes a good play area for children? Centre for the Built
Environment and Health, The University of Western Australia. (29.05.2012) http://www.
uwa.edu.au/__data/assets/pdf_file/0011/1857467/What-makes-a-good-play-arealiterature-
summaryfeb2011.pdf

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com