THE FORMATIVE EFFECT OF PAST ON THE PERCEPTION OF TIME AND SELFHOOD
Journal Name:
- Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi
Keywords (Original Language):
Author Name | University of Author |
---|---|
Abstract (2. Language):
Psikanalitik alanda hangi ekol dikkate alınırsa alınsın zaman ve kendilik arasındaki ilişki her zaman
temel sorunsallardan biri olmuştur. Zaman algısının bireyin geçmişini, bugününü ve dolayısıyla geleceğini
belirlemesi, zaman olgusunun kendilik üzerindeki biçimlendirici etkisini arttırmaktadır. Psikanalitik alanda son
derece dikkat çeken bu sorunsalın yazınsal yapıtlarda yansımalarını görmek ise kaçınılmaz olmuş ve pek çok
yazar bireyin kendilik ve zaman algısı arasındaki çatışma üzerinde odaklanmıştır. Bu çalışmada, Amerikan oyun
yazarı Eugene O’Neill’in Mourning Becomes Electra üçlemesinde zamanın bireylerin bugününü ve geleceklerini
biçimlendirici etkisi nesne ilişkileri ekolü çerçevesinde tartışılmakta; zaman ve nesne algısının kişilik
oluşumundaki en önemli unsurlar olduğu ileri sürülmektedir.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
No matter which school is taken into consideration, the relation between time and selfhood has always
been one of the major problematic issues in the psychoanalytic field. That the perception of time shapes the
individual’s present and, therefore, future increases the formative effect of time on selfhood. It has become
inevitable to see the reflections of this problematic taking considerable attention in the psychoanalytic field on
literary works and many authors have focused on the conflict between self and time. In this study, the formative
effect of time on the present and future of the individuals is discussed within the perspective of object relations
school by focusing on Eugene O’Neill’s trilogy, Mourning Becomes Electra, and it is argued that the perception
of time and objects is the most significant factors in the formation of self.
- 2