You are here

Kentsel Koridorların Estetik ve Đslevsel Yönden Đrdelenmesi: Düzce Örneği

A Study on Aesthetic and Functional Approach for Urban Corridors: Düzce Pattern

Journal Name:

Publication Year:

Abstract (2. Language): 
Public spheres including greenways, streams and stream sides, highways, railways, open spaces, parks, areas of pedestrians, roof gardens specified as urban corridors covers the parts of the system of whole open and green spaces of a city. As unique or mass, each part has a significant role in aesthetic and functional contribution to the city. Urban corridors and their characteristics are one of the most important effects for urban aesthetic and standard. Since Düzce is a reconstructing area and in an ongoing development, it is available to select as pattern to conduct a study. The purpose of this study covers the evaluation of composing a system including current open and green spaces, improvement of the proposals, determination of terms and conditions for implementation of such proposals, amendment including aesthetic and functional specifications with today’s urban conception. In this study, the concept of urban corridor, having a considerable importance in open and green spaces of the systems was discussed and their aesthetic and functional aspects were investigated. As a reconstructed city, the present urban corridors of Düzce and their aesthetic and functional aspects were studied with some examples and evaluated within the assistance of literature researches, analyses and observations. Obtained findings were supported with charts, figures, and photos. Consequently, 14 different corridors under 3 main categories have been assigned in Düzce including “roads and side corridors”, “pedestrian area corridors” and “stream corridors”. Within the scope of main principles of planning and design, some solution-based proposals have been suggested for more aesthetic and functional concepts of these urban corridors reconstructed in Düzce.
Abstract (Original Language): 
Kentsel koridorlar olarak nitelendirilen yesil yollar, akarsular ve kıyıları, karayolları, demiryolları, meydanlar, parklar, yaya bölgeleri, çatı bahçeleri gibi kamusal alanlar, bir kentin açık ve yesil alan sistemi bütününün parçalarını olusturmaktadır. Tüm bu parçaların gerek tek baslarına ve gerekse de kitlesel olarak kentin estetiğine ve islevine katkısı çok önemlidir. Kentsel estetiği ve kaliteyi arttıran en önemli etmenlerden birisi, kentsel koridorlar ve nitelikleridir. Çalısma alanı olarak Düzce’nin seçilmesinde, kentin yeniden yapılanmakta ve sürekli gelismekte olan bir kent olması etken olmustur. Yeniden gelisen bu kentin mevcut açık ve yesil alanlarının bir sistem olusturması yönünde değerlendirilmesi, önerilerin gelistirilmesi, ortaya konulan öneriler için uygulama kosullarının belirlenmesi ile birlikte estetik ve islevsel özelliklerin, kentsel açık ve yesil alan sistemine katkılarının irdelenmesi amaçlanmıs ve Düzce’ye günümüz kent anlayısına uygun estetik ve islevsel özelliklerin kazandırılması hedeflenmistir. Bu çalısmada, kentsel koridor kavramı tartısılmıs, bu koridorların estetik ve islevsel yönleri incelenmistir. Yeniden gelismekte olan bir kent durumundaki Düzce’de, varolan kentsel koridorlar ile bunların estetik ve islevsel özellikleri örnek olarak irdelenmis, literatür çalısmaları, analizler ve gözlemler yardımıyla değerlendirmeler yapılmıstır. Elde edilen bulgular çesitli çizelge, sekil ve fotoğraflarla desteklenmistir. Sonuç olarak, Düzce kentinde, “yollar ve yakın çevre koridorları”, “yaya bölgesi koridorları” ve “akarsu koridorları” olmak üzere, 3 ana baslık altında toplam 14 adet koridor saptanmıstır. Planlama ve tasarım kavramlarının temel ilkelerinden yola çıkılarak, Düzce’de yeniden yapılanma içinde bulunan bu kentsel koridorların, daha estetik ve islevsel bir anlayısa yönelik gelismeleri amacıyla bazı çözüm önerileri ortaya konulmustur.
42-57

REFERENCES

References: 

Ahern, J. 1995. Greenways as a Planning Strategy. Journal of Landscape and Urban Planning. vol. 33,
s. 131-155.
Anonim, 2006a. Düzce’nin Coğrafi Yapısı. http://www.duzce-bld.gov.tr/4_2. html. 11.05.2006.
Arslan, M., Barıs, E., Erdoğan, E. ve Dilaver, Z. 2004. Kent Ormancılığı ve Yesil Yollar: Ankara
Örneği. I. Ulusal Kent Ormancılığı Kongresi Bildiriler Kitabı. 349-365. Ankara.
Çelem, H. ve Oğuz, D., 2000. Yaslı Kullanıcılar için Açık ve Yesil Alan Tasarımı. 2000’li Yıllarda
Yasadığımız Çevre ve Peyzaj Mimarlığı Sempozyumu. 263-271. Ankara.
Çulcuoğlu, G.K. 1997. Ankara Kenti Yesil Kusak Çalısmalarının Yabancı Ülke Örnekleri Açısından
Đrdelenmesi ve Yesil Kusak Sistemi Đçin Öneriler. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
Basılmamıs Doktora Tezi. Ankara.
Demir, Z. 2004. Düzce’nin Yeni Kentlesme Sürecinde Açık ve Yesil Alanlarına Yeni Fonksiyonlar
Kazandırılması. Đ.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü. Basılmamıs Doktora Tezi.Đstanbul.
Düzce Kenti Đmar Planı (2001), Düzce Belediyesi. Düzce.
Eroğlu, E. 2004. Düzce Kenti Açık ve Yesil Alanlarındaki Bazı Bitki ve Bitki Gruplarının Mevsimsel
Değisim Potansiyelinin Bitkisel Tasarım Yönünden Đncelenmesi. A.Đ.B.Ü. Fen Bilimleri
Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı Basılmamıs Yüksek Lisans Tezi. Düzce.
Fabos, J. G. 2004. Greenway Planning In The United States: Its Origins And Recent Case Studies.
Journal of Landscape and Urban Planning. vol. 68 (2004). 321-342.
Flink, C. and Searns, R. 1993. Greenways: A Guide to Planning. Design and Development. The
Conservation Fund. Washington.
Hasol, D. 1998. Ansiklopedik Mimarlık Sözlüğü. Yapı Endüstrisi Merkezi Yayınları. ISBN: 975-
7438-30-8. 500 sayfa. Đstanbul.
Kesim, G.A. 1996. Düzce Kenti Açık ve Yesil Alan Sorunları ve Alınması Gereken Önlemlerin
Belirlenmesi Üzerine Bir Arastırma. A.Đ.B.Ü. Yayınları No:5. Düzce.
Kutay, E. L. 2006. Miniatürk’ün Alan Kullanım Yönünden Değerlendirilmesi. Abant Đzzet Baysal
Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Basılmamıs Yüksek Lisans Tezi. Düzce.
Öztan, Y. 1971. Gelismekte Olan Sehirlerde Yesil Alan Problemleri ve Adana Sehri Đçin Alınması
Gereken Tedbirler. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi. Halk Konferansları No:11. Adana.
Öztan, Y. 1998. Peyzaj Mimarlığına Giris, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı
Bölümü. Basılmamıs Ders Notları. Ankara.
Pekcan, N. 2000. Düzce-Akçakoca Bölgesinin Jeomorfolojisi. Filiz Kitapevi. ISBN: 975-368-197-6.
Đstanbul.
Perçin, H. 2003. Yaya Bölgeleri. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı
Anabilim Dalı. Basılmamıs Ders Notları. Ankara.
Tan, K.W. 2004. A Greenway Network For Singapore. Landscape And Urban Planning.
Tarım ve Köy Đsleri Bakanlığı, 2002. Düzce Tarım Master Planı. Tarım Đl Müdürlüğü. Ankara.
Topaloğlu, M., Topaloğlu, M.A., ve Berksan, B. 1985. Düzce (Bolu) Đmar Planı Arastırması. Düzce
Belediyesi Đmar Müdürlüğü. Düzce.
Yerli, Ö. 2007. Kentsel Koridorların Estetik ve Đslevsel Yönden Đrdelenmesi: Düzce Örneği. Abant
Đzzet Baysal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Basılmamıs Yüksek Lisans Tezi. Düzce.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com