You are here

Eğitimde Zihinsel Bağımsızlık

Mental Independence In Education

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Intellectual independence, quickly spread to the world of education today and tomorrow is one of the important skills in compulsory teaching of members. This is intended to improve their skills and be independent in the learning process of students.For this purpose, to become an entrepreneur, responsibility for learning and self-management tasks such as making their own decisions is installed to the students. For the goal of setting skills, selection of appropriate methods and techniques, such as self-assessment activities are recommended. Self-management skills requires that the student's feelings and thoughts, gradually learning to dominate their minds, beliefs, value judgments need have control over the logical. To do this, to take responsibility in students from an early age, to developed the skills to manage and defend the rights. training programs, and practices in the mental skills of independence should be given, To develop the mental skills of independence is very difficult and a long process. It can not be performed by transferring information to the student. On the contrary, the student needs to improve living to learn and apply a variety of situations. This process should concentrate on teaching skills, not knowledge, skills, stretch all the classes, a variety of events and personal experiences should be developed. These studies should be initiated from the pre-school. First of physical independence avoided and emotional independence should be followed. Emotional independence is difficult to achieve independence in mental development. Mental independence, the process of developing teachers, students and the obstacles in the environment should be considered, for parents, teachers and educational work should be done in this regard.
Abstract (Original Language): 
Zihinsel bağımsızlık, günümüz eğitim dünyasında hızla yayılan ve geleceğin bireylerine öğretilmesi zorunlu görülen önemli becerilerin başında gelmektedir. Bu beceriyle öğrencilerin öğrenme sürecinde bağımsız olmaları ve kendilerini geliştirmeleri amaçlanmaktadır. Bu amaçla öğrencilere öğrenme sorumluluğunu üstlenme, girişimci olma, kendi kararlarını verme ve kendini yönetme gibi görevler yüklenmektedir. Sorumluluk becerisi için amaç belirleme, uygun yöntem ve teknikleri seçme, kendini değerlendirme gibi etkinlikler önerilmektedir. Kendini yönetme becerisi, öğrencinin duygu ve düşüncelerine, giderek zihnine egemen olmayı öğrenmesini, inançları, değer yargıları ve çıkarımları üzerinde mantıklı bir kontrole sahip olmasını gerektirmektedir. Bunun için eğitim programları ve uygulamalarında zihinsel bağımsızlık becerilerine yer verilmeli, erken yaşlardan itibaren öğrencilerde sorumluluk alma, kendini yönetme ve haklarını savunma becerileri geliştirilmelidir. Zihinsel bağımsızlık becerilerini geliştirmek zor ve uzun bir süreçtir. Öğrenciye bilgi aktararak gerçekleştirilemez. Tam tersine öğrencinin yaşayarak öğrenmesi ve çeşitli durumlarda uygulayarak geliştirmesi gerekmektedir. Bu süreçte bilgi değil beceri öğretimine ağırlık verilmeli, beceriler bütün derslere yayılmalı, çeşitli etkinlikler yapılmalı ve kişisel deneyimler geliştirilmelidir. Bu çalışmalara okul öncesinden itibaren başlanmalıdır. Önce fiziksel bağımsızlık üzerinde durulmalı, ardından duygusal bağımsızlığa geçilmelidir. Duygusal bağımsızlığı geliştirmeden zihinsel bağımsızlığa ulaşmak güç olmaktadır. Zihinsel bağımsızlığı geliştirme sürecinde öğretmen, öğrenci ve çevreden gelen engellere de dikkat edilmeli, bu konuda öğretmen ve veliye yönelik eğitici çalışmalar yapılmalıdır.

REFERENCES

References: 

Bayle, G.A. ve Dilax, M. R. (2012). Autonomie et individualisation. Paris : üniversite Pierre et Marie Curie.
Basque, J. (1999/ L'İnfluence du Behaviorisme, du Cognitivisme et du Constructivisme sur le Design Pedagogique., Montreal.: Actes du XIIe Colloque du CIPTE
Basque, J. Rocheleau, J. vd. (1998). Une approche pedagogique pour l'ecole informatisee, Ecole informatisee Cles en main du Quebec.
Blin, F. (1998). "Zes enjeux d'une formation autonomisante de l'apprenant en environnement multimedia." In Chanier, T., Pothier, M. (Ed.), "Hypermedia et apprentissage des langues", Etudes de Llinguistique Appliquee, n°110. 215-226 Fonlupt, Sebastien.,Roue,Anne.(2004). Comment rendre l' eleve acteur de ses apprentissages,IUFM de CAEN, France.
Gravel, H. ve Vienneau, R. (2012). Au carrefour de l'actualisation de soi et de l'humanisation de la societe : plaidoyer pour une pedagogie de la participation et de l'autonomie, Üniversite de Moncton, (Nouveau-Brunswick), Canada (Erişim Tarihi : 2012, 23 Haziran)
Glikman, V. (2006 ). Formations â distance en ligne et liberte d'apprendre ,INRP, Institut National de la Recherche Pedagogique et CNAM, Conservatoire National des Arts et Metiers).
Güneş, F. (2007). Yapılandırıcı Yaklaşımla Sınıf Yönetimi. Ankara: Nobel.
Haramboure, F. (1996). L'autonomie des enseignants de langue de specialite un gage d'innovation raisonnee. ASp (la revue du GERAS), 11 (14), 265-271.
Holec, H. ( 1991). Autonomie de l'apprenant de l'enseignement â l'apprentissage, CRAPEL, Universite de Nancy 2.
IUFM de Melun.
(1998)
. Dossier Liberte, Autonomie, Socialisation education enfantine, centre de formation AIS de Creteil.
Jullien, S.
(2003)
. Aide-moi a apprendre tout seul,İnstitut Superieur de Formation Pedagogique, Tronche.
• •
Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Cilt
1
, Sayı 1, s.3-21, Kış 2012, BARTIN-TÜRKİYE Bartın University Journal of Faculty of Education, Volume 1, Issue 1, p. 3-21, Winter 2012, BARTIN-TURKEY
Eğitimde Zihinsel Bağımsızlık
Labedie, G. ve Amosse, G. (2001). Constructivisme ou socio-constructivisme? Pâdagogisches Institut der deutschen Sprachgruppe. Bozen DDEC de Nantes.
Marbeau, V. (1992). L'apprentissage de l'autonomie et son impact sur les diverses situations d'apprentissage,CRDP Poitou-Charentes.
Milli Eğitim Bakanlığı (MEB TTKB). (2005). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu. Ankara.
Meirieu, P. (1988). Travail de groupe et conflit sociocognitif. Cahiers Pedagogiques 267. France
OCDE.
(2005)
. La definition et la selection des competences cles. Resume, Mep_int_French.
Ollivier, C. (2007). Ecriture, internet et autonomie de l'apprenant. Aspects de la didactique developpee par le projet DidacTIClang.
Portine, H. (1998). L'autonomie de l'apprenant en questions. Universite de Bordeaux 3, ALSIC, Apprentissage des Langues et Systemes d'Information et de Communication)
Provost,
M
. ve Kamtchouing, P.(2003). la place de l'autonomie au cours de la scolarite de l'eleve, IUFM de Basse Normandie.
Türk Dil Kurumu (TDK). (1975). Toplumbilim Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK
Wehmeyer, M.L. (1996). Self-detemination as un educational outcome: Why is it important to children, youth and aduls with disabilities? D.J. Sands et Wehmeyer M.L. (dir), Self determination across life span: independence and choice for people with disabilities.. 15-34, Baltimore: Mar. Paul H. Books.
Wehmeyer, M.L.
v
e Lachapelle, Y. (2006). Autodetermination, proposition d'un modele conceptuel fonctionnel. Deficience intellectuelle, savoirs et perspectives d'action, V. 1. Quebec : Presse interuniversitaires.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com