Albeni, M. ve M. Karaöz. (2003). “Bölgesel Kalkınmada Öğrenme, Bilgi Birikimi ve Yenilik: Türkiye İçin Bir Perspektif”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(2), 157-170.
Albino, V., N. Carborona and I. Giannoccaro (2006), “Innovation In Industrial Districts: An Agent-Based Simulation Model”, International Journal Of Production Economics, 104 (1), 30-45.
Asheim, B. T. (1996). “Industrial Districts As ‘Learning Regions’: A Condition For Prosperity”. European Planning Studies, 4(4), 370-400.
Atik, H. (2005). Yenilik ve Ulusal Rekabet Gücü (1. Basım). Ankara: Detay Yayıncılık.
Barker, A. (2001). Yenilikçiliğin Simyası. (Çev. Ahmet Kardam) İstanbul: Türkiye Metal İşçileri Sendikası Yayınları.
Becattini, G. (2004). Industrial Districts A New Approach to Industrial Change 1st ed.). USA: Elgar Publishing.
Belussi, F. And L. Pilotti (2002). “Knowledege Creation, Learning and Innovation In Italian Industrial Districts”. Geografiska Annaler: Series B, Human Geography, 84 (2), 125-139.
Boıx, R, and V. Galletto (2007). “Innovation and Industrial Districts: A First Approach To the Measurement and Determinants of the I-Districts Effect”. Regional Studies, 43(9), 1117-1133.
Boschama, R. And G. Lambooy. (2002). “Knowledge, Market Structure, and Economic Coordination: Dynamics Of Industrial Districts”.Growth and Change, 33, 291- 311.
Brenner, T. (2000). Industrial Districts: A Typology From An Evolutionary Perspective, http://www.druid.dk/uploads/tx_picturedb/ds2000-91.pdf. (Date accessed: January 2012).
Capecchi, V. (1992). “A History of Flexible Specialisation and Industrial Districts in Emilia-Romagna”. İn Pyke, F., G. Becattini and W. Sengenberger. (ed.), Inter-Firm Co-operation in Italy(1st ed.). Geneva: International Labour Office Publications.
Çetin, M. (2006). “Endüstriyel Bölgelerde Sosyal Sermaye ve Güven: Üçüncü İtalya Örneği”. Ege Akademik Bakış Dergisi, 6(1), 79-91.
Dura, C. ve H. Atik (2002). Bilgi Toplumu, Bilgi Ekonomisi ve Türkiye (1. Basım). İstanbul: Literatür Yayınları.
Durgut, M. (2007). “Üniversite-Sanayi İşbirliğinin Bölgesel İnovasyon Sistemi Çerçevesi”.Erciyes Üniversitesi Kayseri Bilgi ve Araştırma Merkezi Sempozyumu: Ortaklık Esaslı Üniversite-Sanayi İşbirliği ve Kentsel Yenilik Sisteminin Altyapısı, 19-21 Ocak 2007, Kayseri.
Elçi, S. (2006). İnovasyon Kalkınmanın ve Rekabetin Anahtarı (5. Baskı). Ankara: Nova Yayıncılık.
Hall, A., L. Mytelka and B. Oyeyinka. (2005). “Innovation Systems: Implications for Agricultural Policy and Practice”. Institutional Learning& Change (ILAC) Brıef, 2, 1-4.
İraz, R. (2010). Yaratıcılık ve Yenilik Bağlamında Girişimcilik ve KOBİ’ler (2. Basım). Konya: Çizgi Kitabevi.
İrhan, B. (2010). “Bölgesel Ekonomilerin Uluslararası İlişkilere Etkisi: Kümelenme Yaklaşımı”. Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 6-13.
Lenger, A. (2006). “Bölgesel Yenilik Sistemleri ve Devletin Rolü: Türkiye’deki Kurumsal Yapı ve Devlet Üniversiteleri”. Ege Akademik Bakış Dergisi, 6, 141-155.
Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi / 2013 Cilt: VIII Sayı: II
Tüm hakları BEYDER’e aittir 87 All rights reserved by The JKEM
Luecke, R. (2008). İş Dünyasında Yenilik ve Yaratıcılık. (Çev. Turan Parlak) İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Markusen, A. (1996). “Sticky Places In Slippery Space: A Typology Of Industrial Districts”, Economic Geographer, 72(3), 293-313.
Nakip, M. (2006). Pazarlama Araştırmaları Teknikler ve (SPSS Destekli) Uygulamalar (2. Basım). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Oğuztürk, B. S. (2006). “Yenilikte Sistem Yaklaşımı ve Temel Dinamikleri: Ekonomik Değişim ve Büyüme Temelli Bir Bakış”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(1), 121-139.
Özdamar, K. (2004). Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi 1. (5. Basım). Eskişehir: Kaan Kitabevi.
Paniccia, I. (2002). Industrial Districts Evolution and Competitiveness in Italian Firms (1st ed.). USA: Elgar Publishing.
Pyke, F., G. Becattini and W. Sengenberger. (1992). Inter-Firm Co-operation in Italy(1st ed.). Geneva: International Labour Office Publications.
Sandström, A., I. Pettersson ve A. Nılsson. (2000). “Knowledge Production and Knowledge Flows in the Swedish Biotechnology Innovation System”. Scientometrics, 48(2), 179-201.
Sforzi, F. (2002). “The Industrial District and The New Italian Economic Geography”. European Planning Studies, 10(4), 439-447.
Sungur, O. ve H. Keskin. (2011). “Yenilikte Sistem Yaklaşımı ve Bölgesel Yenilik Sistemleri: Kavramlar, Kuramlar ve Politikalar”. 1. Uluslararası Bölgesel Kalkınma Konferansı, 22-23 Eylül 2011, Malatya, 161-168.
Sunley, P. (1992). “Marshallian Industrial Districts: The Case Of The Cotton Industry In The Inter-War Years”, Transactions Of The Institue Of British Geographers,New Series, 17(3), 306-320.
Şahin, A. (2009). “Mersin’de Faaliyet Gösteren Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerin Yenilik Faaliyetlerinin Ölçülmesi”. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 10(2), 259-271.
Tang, J. (2005). “Competition and Innovation Behaviour”. Research Policy, 35, 68-82.
Turanlı, R. ve E. Sarıdoğan (2010). Bilim-Teknoloji-İnovasyon Temelli Ekonomi ve Toplum, İstanbul Ticaret Odası Yayınları, Yayın No:2010-13, İstanbul.
TÜBİTAK, (2006). Oslo Kılavuzu Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması İçin İlkeler (3. Baskı). Ankara.
TÜSİAD, (2003). Ulusal İnovasyon Sistemi: Kavramsal Çerçeve, Türkiye İncelemesi ve Ülke Örnekleri, Yayın No: TÜSİAD-T/2003/10/362, İstanbul.
TÜSİAD, (2008). Bölgesel İnovasyon Merkezleri. Türkiye İçin Bir Model Önerisi, Yayın No: TÜSİD-T/2008-12/477, İstanbul.
Ünlü, F. (2012). Organize Sanayi Bölgelerindeki Firmaların Yenilik (İnovasyon) Faaliyetleri: Kayseri Organize Sanayi Bölgesi Örneği, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kayseri.
Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com