You are here

1982 Anayasası’nın Siyasi Partilere İlişkin Düzenlemeleri Üzerine Bir Değerlendirme

A Review of 1982 Constitution Regulations on Political Parties

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Political parties are the vital elements of modern democratic regimes. Today, for a democracy, the existence of more than one political parties and fair and free competition of these parties is a necessity. In Turkey, until 1946, singe party regime has been employed and after this year, Turkey shifted to multi-parties regime, which is required for real democracy. Since 1946, political parties were counted and regulated in 1961 and 1982 constitutions. In this study; the relation between political parties and democracy, the regulations of 1982 constitution on political parties, the amendments in these regulation in time and lastly, the judgments of constitution regarding the closure cases of political parties will be examined.
Abstract (Original Language): 
Siyasi partiler modern demokratik rejimlerin vazgeçilmez unsurlarıdır. Öyle ki bugün bir ülkede demokrasinin varlığından söz edebilmek için, o ülkede birden çok siyasi partinin bulunması ve bu partilerin adil ve serbest seçimlerde yarışabilmeleri gerekmektedir. Türkiye’de 1946 yılına kadar tek partili rejim hüküm sürmüş, bu tarihten sonra ise gerçek anlamda demokratik rejimin öngördüğü şekilde çok partili hayata geçilmiştir. Bu tarihten sonra siyasi partiler gerek 1961 gerekse 1982 Anayasa’larında yer almış ve çeşitli hükümlerle düzenlenmiştir. Bu çalışmada siyasi partiler ve demokrasi ilişkisi, 1982 Anayasasının siyasi partilere ilişkin düzenlemeleri, zaman içerisinde bu düzenlemelerde gerçekleştirilen değişiklikler ve son olarak da Anayasa’da siyasi partilere kapatma yaptırımı uygulanacak hükümler incelenecektir.

JEL Codes:

REFERENCES

References: 

Abdulhakimoğulları, E., (2006), Anayasa’nın 69. Maddesinin 6.Fıkrası’nda 2001 Yılında Yapılan Değişiklik ve “Yasak Eylemlere Odak Olma” Hali, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 2(3), 19-140.
Akartürk, A.E., (2008), Avrupa Hukukuna Uyum Süreci Açısından Türk Hukukunda Siyasi Parti Yasakları, İstanbul: Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayın No:13.
Akgün, B., (2011) “Türkiye’de Siyasi Partilerin Kurumsallaşma Sorunu ve Demokratik İstikrar”, http://www.harb-is.org.tr/dergi/wordler/subat07/dosya3.doc. (Erişim Tarihi: 15.10.2011).
Alan, N., Yargı, (20 Mart 2008), İktidar ve Siyasi Partilerin Kapatılması, Cumhuriyet.
Çankırı Karatekin Üniversitesi Çankırı Karatekin University
İktisadi ve İdari Bilimler Journal of the Faculty of Economics
Fakültesi Dergisi and Administrative Sciences
68
Aliefendioğlu, Y., (1999), Siyasi Partiler ve Sivil Toplum Örgütleri, Anayasa Yargısı Dergisi, 16, 95-115.
Atar, Y., (2007), Türk Anayasa Hukuku, Güncelleştirilmiş 4.Baskı, Konya: Mimoza Basım.
Aydoğan, M., (2006), Küreselleşme ve Siyasi Partiler, 2.Basım, İzmir: Umay Yayınları.
Berkes, N., (1946), Siyasi Partiler, İstanbul: Yurt ve Dünya Yayınları.
Bozdağ, M., (2004), Türkiye’de Siyasi Parti Kapatma: Laiklik, Bölücülük Sorunu, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Daver, B., (1986), Anayasa Mahkemesi Kararları Açısından Siyasi Partiler: Birkaç Örnek Olay, Anayasa Yargısı Dergisi, 2, 93-140.
Deener, D., (1969), Modern Anayasal Sistemlerde Yargı Denetimi, AÜHF Dergisi, 26(3), 179-205.
Erdoğan, M., (2005), Anayasa Mahkemeleri Önemli Midir? Orta Avrupa’da Anayasa Yargısı ve Demokrasinin Pekişmesi, AÜHF Dergisi, 54(3), 1-22.
Eroğul, C., (1994), Anayasa Mahkemesi ve Siyaset, Mülkiyeliler Birliği Dergisi, 18(165).
Gözler, K., (2008), Parti Kapatmanın Kriteri Ne? Parti Kapatmaya Karşı Anayasa Değişikliği Çözüm Mü?, Türkiye Günlüğü, 93, 24-31.
Gözler, K., (2007), Türk Anayasa Hukuku Dersleri, Genişletilmiş ve Güncelleştirilmiş 4. Baskı, Bursa: Ekin Kitabevi.
Hakyemez, Y. Ş., (2000), Militan Demokrasi Anlayışı ve 1982 Anayasası, Ankara: Seçkin Kitabevi.
Hakyemez, Ş.Y., (2002), 2001 Yılında Yapılan Anayasa Değişiklerinin Siyasi Parti Özgürlüğü Üzerindeki Etkileri, Anayasa Yargısı Dergisi, 19, 550-571.
İba, Ş., (2008), Anayasa Hukuku ve Siyasi Kurumlar, 2.Baskı, Ankara: Turhan Kitabevi.
Kaboğlu, Ö. İ., (1997), Anayasa Yargısı, 2.Baskı, Ankara: İmge Kitabevi.
Kaboğlu, Ö.İ., (1999), İfade Özgürlüğünün Siyasi Partilerce Kullanımının Sınırları, Anayasa Yargısı Dergisi, 16, 71-92.
R.Karakoç Güz/Fall 2013
Cilt 3, Sayı 2, ss.55-70 Volume 3, Issue 2, pp.55-70
69
Kahraman, H. B., (2002), Postmodernite ile Modernite Arasında Türkiye, İstanbul: Everest Yayınları.
Kanadoğlu, O. K., (2004), Anayasa Mahkemesi, İstanbul: Beta Basım.
Kapani, M., (1993), Kamu Hürriyetleri, 7.Baskı, Ankara: Yetkin Yayınları.
Kapani, M., (2003), Politika Bilimine Giriş, 15.Basım, Ankara: Bilgi Yayınevi.
Karpat, K., (2004), Türkiye’de Demokrasinin Kökenleri ve Geleceği, Karizma Dergisi, 5(19).
Lipson, L., (1984), Demokratik Uygarlık, Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Marshall, G., (1999), Sosyoloji Sözlüğü, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
Odyakmaz, Z., (1996), Siyasi Partilerin Kapatılması İle İlgili Hükümlerde Uyumsuzluklar ve Uygulamadaki Güçlükler, Anayasa Yargısı Dergisi, 13, 231-245.
Öden, M., (1999), Cumhuriyet’in 75. Yıldönümünde Anayasa Yargısı, AÜHF Dergisi, 48(1-4), 23-38.
Özbudun, E., (1975), Siyasi Partiler, 4.Basım, Ankara: AÜHF Yayını.
Özbudun, E., (1990), Türkiye’de Siyasi Kültür ve Demokrasi, Türkiye’de Demokrasi ve Demokrasi Kültürünün Gelişimi, Hüsnü Erkan (Ed.), İzmir: 9 Eylül Üniversitesi A.İ.İ.T.T.E.
Özhan, H. A., (1997), Siyasi Partiler ve Kapatma Davaları, Yeni Türkiye, Türk Demokrasisi, 3(17) .
Payaslıoğlu, T. A., (1952), Siyasi Partiler, Ankara: AÜSBF Yayını, Sayı:25-7.
Sağlam, F., (2000), Siyasi Partiler Kanunu’nda Uluslar Arası Standartlara Uygunluk Sağlamak İçin Yapılması Gereken Değişiklikler, Anayasa Yargısı Dergisi, 17, 233-254.
Sarıbay, Y.A., (2001), Türkiye’de Demokrasi ve Siyasi Partiler, Ankara: Alfa Basım Dağıtım.
Sevinç, M., (2005), Türkiye Komünist Partisi Kapatma Davası ve Devlet Yardımından Mahrum Bırakma Yaptırımı, AÜSBF Dergisi, 60(2), 255-272.
Çankırı Karatekin Üniversitesi Çankırı Karatekin University
İktisadi ve İdari Bilimler Journal of the Faculty of Economics
Fakültesi Dergisi and Administrative Sciences
70
Schmitter, P.C. ve Karl, T.L., (1995), Demokrasi Nedir… Ne Değildir?” Demokrasinin Küresel Yükselişi, Larry Diamond ve Marc F. Plattner (Ed.), Ankara: Yetkin Yayınları.
Tanilli, S., (1976), Anayasalar ve Siyasi Belgeler, İstanbul: Cem Yayınevi.
Teziç, E., (1990), Türkiye’de Siyasi Düşünce ve Örgütlenme Özgürlüğü, Anayasa Yargısı Dergisi, 7, 29-46.
Touraine, A., (1997), Demokrasi Nedir?, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Tunaya, T.Z., (1952), Türkiye’de Siyasi Partiler, İstanbul: Arba Yayınları.
Tunaya, T.Z., (1980), Siyasi Kurumlar ve Anayasa Hukuku, 4.Basım, İÜHF Yayını.
Tunç, H., (1997), Karşılaştırmalı Anayasa Yargısı (Denetimin Kapsamı ve Organları), Ankara: Yetkin Yayınları.
Turhan, M., (2002), Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Siyasi Parti Kapatma Davaları, AÜSBF Dergisi, 57(3), 129-150.
Turhan, M., (1997), Siyasi Parti Kapatma Davaları, Yeni Türkiye, 13(17).
Ünsal, A., (1980), Siyaset ve Anayasa Mahkemesi (“Siyasi Sistem” Teorisi Açısından Türk Anayasa Mahkemesi), Ankara: Ankara Üniversitesi S.B.F. Yayınları, No: 443.
Yayla, A., (2004), Siyaset Teorisine Giriş, Gözden Geçirilmiş 4.Baskı, Ankara: Siyasi Kitabevi.
Yokuş, S., (2001), Türk Anayasa Mahkemesinin ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin Siyasi Partilere Yaklaşımı, AÜHF Dergisi, 50(4), 107-128.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com