You are here

TASARIM STÜDYOSUNA TEKNOLOJİNİN ENTEGRASYONU: SANAL TASARIM STÜDYOSU

INTEGRATION OF TECHNOLOGY IN DESIGN STUDIO: VIRTUAL DESIGN STUDIO

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
Design Studio is one of the cornerstones of design education from Ecole Des Beaux Arts. In traditional studio education, students learn basic design principles, find solutions for design problems and gained practical skills. They share their solutions with instructors and students for exchanging the ideas; therefore, face to face communication has an important place in traditional design studio. With 2000’s, due to the rapid developments in communication technologies, the education has become accessible anytime and anywhere. This development has affected the studio education that has come from Bauhaus to current time with little change, and caused the education conducted behind closed doors move outside of its wall. As a result, currently, technological applications have integrated with design studio and this caused to begin the “Online Design Studio” or “Virtual Design Studio” which is accepted as a studio environment having face to face education equipped with communication technologies. In this study, taken together with the realized applications, it is aimed to have knowledge about the efficiency of virtual design studio that is thought to be the future understanding of design education. In this research a hypothetic analysis based method of the information obtained from the related books, articles and by centering on the existing sources on the internet about the subject will be used.
Abstract (Original Language): 
Tasarım stüdyosu, Ecole Des Beaux Arts’dan beri, tasarım eğitiminin en önemli parçasını oluşturan temel taşlarından biridir. Geleneksel stüdyo eğitiminde, öğrenciler hem temel tasarım prensiplerini öğrenmekte, hem de tasarım problemleri üzerine çözümler üretmekte ve pratik beceriler kazanmaktadırlar. Ürettikleri çözümleri eğitimciler ve öğrencilerle paylaşıp, fikir alışverişinde bulunmakta ve bu sebeple yüz yüze iletişim geleneksel tasarım stüdyosunda önemli bir yer teşkil etmektedir. 2000’li yıllarla birlikte iletişim teknolojilerindeki hızlı gelişme paralelinde eğitim her an ve her yerde ulaşılabilir bir hale gelmiştir. Bu durum Bauhaus’tan beri çok az değişiklikle günümüze kadar gelen stüdyo eğitimini de etkilemiş ve kapalı kapılar ardında yapılan eğitimin kendi duvarları dışına çıkmasına neden olmuştur. Dolayısıyla günümüzde teknolojik uygulamalar tasarım stüdyosuyla bütünleşerek farklı bir yola girmiş ve yüz yüze eğitim veren stüdyo ortamının iletişim teknolojileri ile donatılması olarak kabul edilen “Çevrimiçi Tasarım Stüdyosu” veya “Sanal Tasarım Stüdyosu” gibi adlandırmalarla internet destekli tasarım eğitimi uygulamalarının başlamasına neden olmuştur. Bu bildiride geleceğin tasarım eğitimi anlayışına yön vereceği düşünülen sanal tasarım stüdyosunun, gerçekleşmiş uygulamalar ile birlikte ele alınarak, verimliliği hakkında bilgi sahibi olmak amaçlanmaktadır. Araştırma, konuya dair hazırlanmış makaleler, internet ortamında var olan kaynaklar üzerinde yoğunlaşılarak elde edilen bilgilerin kuramsal-analizi temelli hazırlanmıştır.

REFERENCES

References: 

Akar, E., Coşkun, A., Oraklıbel, R.D. ve Turhan, S. (2011). ODTÜ Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü’nde kurumsal
iletişim ve bilgi yönetimi sistemi. Endüstriyel Tasarımda Eğitimde 40 yıl Sempozyum Bildiri Kitabı (ss. 41-49).
Bohemia, E. & Harman, K. (2010). Complexities of teaching and learning collaborations with international
partners: The Global Studio. Design Research Society (DRS) International Conference, Design & Complexity.
Burdick, A. & Willis, H. (2011). Digital learning, digital scholarship and design thinking. Design Studies, 32, 546-
556.
Chen, W. & You, M. (2010). Student response to an internet-mediated industrial design studio course.
International Journal of Technology and Design Education, 20, 151-174.
Dave, B. & Danahy, J. (2000). Virtual study abroad and exchange studio. Automation in Construction, 9(1), 57-
71.
Farrow, C.B, Liu, J. & Tatum, M.C. (2011). Curriculum delivery and assessment for net generation construction
students, International Journal of Construction Education and Research, 7, 109-125.
Hough, S. ve Öğüt, Ş.T. (2014). Çevrimiçi yansımalı etkileşimler: Endüstriyel tasarım stüdyo dersinde iletişimi
desteklemek için sosyal ağ sitelerinin kullanımı. UTAK 2014 Bildiri Kitabı: Eğitim, Araştırma, Meslek ve Sosyal
Sorumluluk (ss. 235-245).
Kluge, S. & Riley, L. (2008). Teaching in virtual worlds: opportunities and challenges. Issues in Informing Science
and Information Technology, 5, 127-135.
Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi
Journal of Research in Education and Teaching
Şubat 2016 Cilt:5 Sayı:1 Makale No: 28 ISSN: 2146-9199
273
Kolarevic, B., Schmitt, G., Hirshberg, U., Kurmann, D. & Johnson, B. (1998). Virtual design studio: multiplying
time. In Computer Craftsmanship in Architectural Education: 16th eCAADe Conference Proceedings (ss. 123-
130).
Kvan, T. (2001). The pedagogy of virtual design studios. Automation in Construction, 10(3), 345-353.
Maher, M.L., Simoff, S.J. & Cicognani, A. (1996). The potential and current limitations in a virtual design studio.
Retrieved October 31, 2014, from http://web.arch.usyd.edu.au/~mary/VDSjournal/.
Ovacık, M., Merter, S. ve Gençtürk, S. (2014). Endüstriyel tasarım eğitiminde açık-kaynak tasarım yönteminin
stüdyo derslerine uyarlanma örneği. UTAK 2014 Bildiri Kitabı: Eğitim, Araştırma, Meslek ve Sosyal Sorumluluk
(ss. 107-117).
Öztoprak, A. (2004) An evaluation of virtual design studio: A course between Middle East Technical University
and Delft University of Technology. Unpublished master dissertation, Middle East Technical University, Ankara.
Öztoprak, A. & Erbuğ, Ç. (2005). Evaluation of an online collaborative course. Proceedings of HCI International
U.S., CD-ROM.
Öztürk, A. (2014). Endüstriyel tasarım eğitiminde yeni yöntem ve yaklaşımlar. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi,
Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun.
Öztürk, E. (2010). Online distance education: A new approach to industrial design education. Unpublished
master dissertation, Middle East Technical University, Ankara.
Öztürk, E. ve Ünlü, C.E. (2011). Çevrimiçi uzaktan endüstriyel tasarım eğitimi.1. Sanat ve Tasarım Eğitimi
Sempozyumu Dün Bugün Gelecek Bildiriler Kitabı (ss. 332-335).
Park, J.Y. (2008). Online learning of visual design course: frame work for the interactive learning. The
International Journal of Learning, 14(12), 13-22.
Saghafi, M. R., Franz, J. & Crowther, P. (2012). Perceptions of physical versus virtual design studio education.
International Journal of Architectural Research, 6 (1), 6-22.
Sagun, A. (2003).Evaluationary collaborative design studios. Unpublished doctoral dissertation, Bilkent
University, Ankara.
Simoff, S.J. & Maher, M.L. (1997). Design education via web-based virtual environments. Proceedings of the
Fourth Congress on Computing in Civil Engineering, (pp. 418-425).

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com