You are here

İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Başarılarına ve İngilizce Dersine Yönelik Tutumlarına Etkisi

THE EFFECTS OF COOPERATIVE LEARNING METHOD ON STUDENTS’ ACHIEVEMENT AND ATTITUDES TOWARDS ENGLISH LESSON

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
The purpose of the study was to examine the effects of cooperative learning method on 8th grade students’ academic achievement and attitudes towards English lesson. The research was carried out in 2010–2011 teaching year in an elementary school in Nigde, Turkey. Totally 66 students in two different classes in the 8th grade of this school participated in the study. The pre/post-test control group research model was used in this study. The data obtained in the study were analysed by SPSS 17.0 package programme. The arithmetic means and standard deviations were calculated for each group. In order to test the significance between the groups, the independent samples t-test was used. The significance level was taken as .05 in the research. The results of the research showed a significant difference between the attitude scores of the experiment group and the control group. On the other hand, it was also found out that cooperative learning method was more effective in the positive development of the students’ academic achievement levels. At the end of the research, it was revealed that the students who were educated by cooperative learning method were more successful and had higher attitude levels towards the lesson than the students who were educated by the instruction based on student textbooks.
Abstract (Original Language): 
Bu çalışmanın amacı, işbirlikli öğrenme yönteminin ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin İngilizce dersindeki akademik başarıları ve derse yönelik tutumları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Araştırma 2010–2011 eğitim-öğretim yılında Niğde ilinde bir ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya, bu okulun iki sınıfından toplam 66 sekizinci sınıf öğrencisi katılmıştır. Bu çalışmada, ön test-son test kontrol gruplu araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 17.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Her grup için aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmış olup, gruplar arasındaki anlamlılığı test etmek için ise bağımsız gruplar t-testi kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi .05 olarak alınmıştır. Araştırmanın sonucunda, kontrol grubu ile deney grubu öğrencilerinin derse yönelik tutumları arasında önemli farklılıklar bulunmuştur. Bunun yanında, işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarıları üzerinde anlamlı ve olumlu gelişmeler sağladığı kaydedilmiştir. Araştırma sonunda, işbirlikli öğrenme yöntemine dayalı olarak yapılan öğretimin öğrencilerin akademik başarı ve İngilizce dersine yönelik tutum düzeylerinin, öğrenci kılavuz kitaplarına dayalı olarak öğretim yapılan sınıfın akademik başarısından ve derse yönelik tutumlarından daha yüksek olduğu saptanmıştır.

REFERENCES

References: 

Açıkgöz, K. Ü. (1994). İşbirlikli öğrenme ve yabancı dil başarısı. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 297–320.
Açıkgöz, K. Ü. (1993). İşbirliğine dayalı öğrenme ve geleneksel öğretimin üniversite öğrencilerinin akademik başarısı, hatırda tutma düzeyleri ve duyuşsal özellikleri üzerindeki etkileri. 25–28 Eylül. I. ulusal eğitim bilimleri kongresi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi, Ankara.
Açıkgöz, K. Ü. (1992). İşbirlikli öğrenme: Kuram, araştırma ve uygulama. Malatya: Uğurel Matbaası.
Açıkgöz, K. Ü. (1991). Cooperative, competitive and traditional activities in foreign language achievement and retention. 24-28 March. TESOL 25th annual convention and exposition, New York.
Açıkgöz, K. Ü. (1990). İşbirliğine dayalı öğrenme, grupla yarışma ve bütün sınıf öğretimi etkilerinin yabancı dil başarısı ve hatırda tutma üzerindeki etkileri. Unpublished research paper. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Malatya.
Artz, A. F. & Newman, C. M. (1990). Cooperative learning. Mathematics Teacher, 83, 448-449.
Aronson, E., Blaney, N., Stephan, S., Sikes, J. & Snapp, M. (1978). The jigsaw classroom. Beverly Hills, CA: Sage Publications.
Aslandağ-Soylu, B. (2008). İngilizce öğretiminde işbirlikli öğrenme yönteminin ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına etkisi. Unpublished master’s thesis. Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
Avşar, Z. & Alkış, S. (2007). İşbirlikli öğrenme yöntemi “birleştirme I” tekniğinin sosyal bilgiler derslerinde öğrenci başarısına etkisi. İlköğretim Online, 6(2), 197-203.
Barth, L. J. & Demirtaş, A. (1997). İlköğretim sosyal bilgiler öğretimi kaynak üniteler. Ankara: YÖK/Dünya Bankası.
Bilgin, I. (2006). The effects of hands-on activities incorporating a cooperative learning approach on eight grade students’ science process skills and attitudes toward science. Journal of Baltic Science Education, 1(9), 27-37.
Bruner, J. (1973). Going beyond the information given. New York: Norton.
Baş, G. (2009). İngilizce dersinde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin erişisine, derse karşı tutumlarına ve öğrenilenlerin kalıcılığına etkisi. Milli Eğitim Dergisi, 184, 240-256.
Cheng, C. (2000). Cooperative learning in second language instruction. Hwa Kang Journal of Foreign Languages and Literature, 7, 185-195.
Cohen, E. (1980). Design and redesign of the desegregated school: Problems of status, power, and conflict. In Stephan, W. & Fegin, J. (Eds.). School desegregation: Past, present and future. New York: Plenum Press.
Çelebi, C. (2006). Yapılandırmacılık yaklaşımına dayalı işbirlikli öğrenmenin ilköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersinde öğrencilerin erişi ve tutumlarına etkisi. Unpublished master’s thesis. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Çokparlamış, A. (2010). Effects of cooperative learning on teaching English to young learners. Unpublished master’s thesis. Çukurova University Institute of Social Sciences, Adana.
Delen, H. (1998). Temel Eğitim Beşinci Sınıf Sosyal Bilgiler Dersinde Kubaşık Öğrenme Yönteminin Akademik Başarıya Etkisi. Unpublished master’s thesis. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
Demircioğlu, G. (2008). Geçerlik ve güvenirlik. In Karip, E. (Ed.). Ölçme ve değerlendirme. (2nd ed.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Derry, S. J. (1999). A fish called peer learning: Searching for common themes. In O’Donnell, A. M. & King, A. (Eds.). Cognitive perspectives on peer learning. Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
Deutsch, M. (1949). A theory of cooperation and competition. Human Relations, 2, 129-152.
DeVries, D. I & Edwards, K. (1973). Learning games and student teams: Their effect on classroom process. American Educational Research Journal, 10, 307-318.
DiPardo, A. & Freedman, S. W. (1988). Peer response groups in the writing classroom: Theoretic foundations and new directions. Review of Educational Research, 58, 119-150.
Dugard, P. & Toldman, J. (1995). Analysis of pre-test - post-test control group designs in educational research. Educational Psychology, 15(2), 181-198.
Duxbury, J. G. & Tsai, L. L. (2010). The effects of cooperative learning on foreign language anxiety: A comparative study of Taiwanese and American universities. International Journal of Instruction, 3(1), 3-18.
Erdem, L. (1993). The difference between cooperative learning method and traditional method in terms of academic achievement in educational sociology course at higher education level. Unpublished master’s thesis. Middle East Technical University Graduate School of Social Sciences, Ankara.
George, P. G. (2005). Using cooperative learning in the college classroom. The NEA Higher Education Journal, 58, 33-38.
Gömleksiz, M. N. & Onur, E. (2005). İngilizce öğreniminde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrenci başarısı üzerindeki etkisi (Elazığ vali tevfik gür ilköğretim okulu örneği). Millî Eğitim Dergisi, 166, 183-200.
Gömleksiz, M. (1993). Kubaşık öğrenme yöntemi ile geleneksel yöntemin demokratik tutumlar ve erişiye etkisi. Unpublished doctoral dissertation. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
Hevedanlı, M., Oral, B. & Akbayın, H. (2005). Biyoloji öğretiminde işbirlikli öğrenme ve tam öğrenme yöntemleri ile geleneksel öğretim yöntemlerinin öğrenci başarısına etkisi. Millî Eğitim Dergisi, 166, 234-246.
Johnson, D. W., Johnson, R. T. & Stanne, M. S. (2000). Cooperative learning methods: A meta-analysis. The cooperative learning center at the university of Minnesota. Retrieved from from http://www.cooperation.org/pages/cl-methods.html. (10.06.2010).
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (1999). Making cooperative learning work. Theory into Practice, 38(2), 67-74.
Johnson, D. W., Johnson, R. T. & Holubec, E. J. (1994). The new circles of learning: Cooperation in the classroom and school. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
Johnson, D. W. & Johnson R. T. (1994). Learning together and alone: Cooperative, competitive and individualistic learning. (5th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (1991). Learning together and alone: Cooperative, competitive, and individualistic. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (1990). Cooperative learning and achievement. In Sharan, S. (Ed.). Cooperative learning: Theory and research. New York: Praeger.
Johnson, D., Johnson, R., Stanne, M. & Garibaldi, A. (1990). Impact of group processing on achievement in cooperative groups. Journal of Social Psychology, 130, 507-516.
Johnson, R. & Stanne, M. B. (1985). Effect of cooperative, competitive, and individualistic goal structures on computer assisted instruction. Journal of Educational Psychology, 77, 668.
Johnson, R. T. & Johnson, D. W. (1986). Circle of learning: Cooperation in the classroom. (2nd ed.). Edina, Minnesota: Interaction Boom Company.
Joyce, B., Weil, M. & Showers, B. (1992). Models of teaching. Boston. MA: Allyn and Bacon.
Kagan, S. (1992). Cooperative learning. (2nd ed.). San Juan Capistrano, CA: Resources for Teachers.
Kagan, S. (1990). The structural approach to cooperative learning. Educational Leadership, 47(4), 12-15.
Kagan, S. (1990). Cooperative learning. San Juan Capistrano, CA: Resources for teachers, Inc.
Kagan, S. (1986). Cooperative learning and socio-cultural factors in schooling. Beyond Language: Social and cultural factors in schooling language minority students. Los Angeles: Evaluation, Dissemination and Assessment Center, California State University.
Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. (15th ed.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Kessler, C. (1992). Cooperative language learning. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
Köse, S., Şahin, A., Ergun, A. & Gezer, K. (2010). The effects of cooperative learning experience on eighth grade students’ achievement and attitude toward science. Education, 131(1), 169-180.
Kubiszyn, T. & Borich, G. (2003). Educational testing and measurement: Classroom application and practice. (7th ed.). New Jersey: John Wiley and Sons, Inc.
Lazarowitz, R., Baird, J. H. & Bowlden, V. (1996). Teaching biology in a group mastery learning mode: High school students’ academic achievement and affective outcomes. International Journal of Science Education, 18(4), 447-462.
Lazarowitz, R., Hertzlazarowitz, R. & Baird, J. H. (1994). Learning science in a cooperative setting–academic–achievement and affective outcomes. Journal of Research in Science Teaching, 31(10), 1121-1131.
Lazarowitz, R. (1991). Learning biology cooperatively: An Israeli junior high school study. Cooperative Learning, 11(3), 19-21.
Liang, T. (2002). Implementing cooperative learning in EFL teaching: Process and effects. Unpublished doctoral dissertation. National Taiwan Normal University the Graduate Institute of English, Taipei.
Manson, E. J. & Bramble, W. J. (1997). Research in education and the behavioral sciences: Concepts and methods. Los Angeles: A Time Mirror Company.
McGuire, S. P. (1992). An Application of cooperative learning to teaching English as a foreign language in Japan. Unpublished master’s thesis. Minnesota University Graduate School of Education, Minnesota.
MEB (2006). İlköğretim İngilizce dersi (4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
Oral, B. (2000). Sosyal bilgiler dersinde işbirlikli öğrenme ile küme çalışması yöntemlerinin öğrencilerin erişileri, derse yönelik tutumları ve öğrenilenlerin kalıcılığı üzerindeki etkileri. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 43-49.
Özkal, N. (2000). İşbirlikli öğrenmenin sosyal bilgilere ilişkin benlik kavramı, tutumlar ve akademik başarı üzerindeki etkileri. Unpublished doctoral dissertation. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Pala, A. (1995). İşbirlikli öğrenmenin yabancı dil öğretimindeki etkililiği. Unpublished master’s thesis. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Pressley, M. & Others. (2003). Teaching processes in elementary and secondary education. Reynolds, W. M. & Miller, G. E. (Eds.). Handbook of psychology. (Vol. 7). New Jersey: John Wiley and Sons, Inc.
Olsen, R. E. W-B & Kagan, S. (1992). About cooperative learning. In Kessler, C. (Ed.). Cooperative language learning: A teacher’s resource book. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
Saban, A. (1994). Cooperative learning: A critical analysis of the group investigation model. Reading Improvement, 31, 186-192.
Scott, W. A. & Ytreberg, L. H. (1990). Teaching English to children. London: Longman.
Sezer, A. & Tokcan, H. (2003). İşbirliğine dayalı öğrenmenin coğrafya dersinde akademik başarı üzerine etkisi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(3), 227-242.
Shachar, H. & Sharan, S. (1994). Talking, relating, and achieving: Effects of cooperative learning and whole-class instruction. Cognition and Instruction, 12, 313-353.
Sharan, S. (1995). Handbook of cooperative learning methods. London: Greenwood Press.
Sharan, Y. & Sharan, S. (1990). Group investigation expands cooperative learning. Educational Leadership, 47(4), 17-21.
Sharan, S. (1980). Cooperative learning in small groups: Recent methods and effects on achievement, attitudes and ethnic relations. Review of Educational Research, 50, 315-342.
Slavin, R. E. (2003). Does cooperative learning increase achievement? Daniels, H. & Edwards, A (Eds.). The routledgefalmer reader in psychology of education. New York: Routledge.
Slavin, R. E.(1995). Cooperative learning: Theory, research and practice. (2nd ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Slavin, R. E. (1994). Student teams-achievement division. In Sharon, S. (Ed.). Handbook of cooperative learning methods. Westport, CT: Greenwood Press.
Slavin, R. E. (1991). Cooperative learning and group contingencies. Journal of Behavioral Education, 1, 105-115.
Slavin, R. E. (1990). Cooperative learning: Theory, research and practice. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
Slavin, R. E. (1988). Cooperative learning and student achievement. Educational Leadership, 46, 31-33.
Slavin, R. E. (1983). Cooperative learning. New York: Longman.
Slavin, R. E. (1977). Classroom reward structure: An analytical and practical review. Review of Educational Review, 47, 633-650.
Sünbül, A. M. (1995). İşbirliğine dayalı öğretim yönteminde kullanılan değerlendirme biçiminin öğrencilerin erişisi ve tutumlarına etkisi. Unpublished master’s thesis. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Tan, Ş. (2008). Öğretimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
Tsai, S. (1998). The effects of cooperative learning on teaching English as a foreign language to senior high school students. Unpublished master’s thesis. National Kaohsiung Normal University, Taipei.
Wachanga, S. & Mwangi, J. (2004). Effects of the cooperative class experiment teaching method on secondary school students’ chemistry achievement in Kenya’s Nakuru district. International Education Journal, 5, 26-35.
Wei, C. (1997). Union is strength: Applications of cooperative learning to college EFL class in Taiwan. Taipei, Taiwan: Crane Publications.
Vygotsky, L. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com