MAĞRİB VE ENDÜLÜS’E HADİS’İN GİRİŞİ.

Kur’ân-ı Kerîm gibi hadis-i nebevî de Mağrib ve Endülüs’e, ilk fetihlere iştirak eden fakihlerle birlikte girmiş olup, İslâm teşrîinin kendisi üzerine bina edildiği iki asıldan biri olması hasebiyle de, İslâm âlimleri tarafından büyük mazhariyete nâil olmuştur. İslâm âlimlerinin hiçbiri, Kur’ân-ı Kerîm’in İslâm hukukunun temel, değişmez kaynağı olduğu noktasında ihtilâfa düşmemiştir. Zira o, İslâm’ın temel kanun ve düzenlemelerini muhtevi olduğu gibi, tüm öğreti ve ahkâmının da ilk kaynağıdır. Yine o, teşrî ile ilgili olarak genel kaideler ve küllî hükümler içermektedir. Sünnet-i mutahhara’ya gelince, o da, kaynak olmak itibariyle İslâm hukukunun ikinci kaynağıdır. Öyle ki, Kur’ân’ın açıklanması ve hakkında Kur’ân’da nass bulunmayan konularda hükümde bulunmak için kendisinden müstağnî kalınamayacak bir kaynaktır. Bundan dolayıdır ki, bir hüküm/kanun vaz’ında bulunacak alimler sünnet’e başvurmak ve onu dikkate almak zorundadırlar.