You are here

İnternet Tabanlı Psikolojik Hizmetler ve Bu Alana Özgü Etik İlkeler: Bir Gözden Geçirme

Online Therapy and Ethical Codes: A Review

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
It has been observed that psychotherapy which is provided through the internet has become widespread especially during the last 15 years. In many countries, especially in the US, online psychotherapy applications, which have become an appealing opportunity for customers and clinicians, have become widespread in our country too. Online psychotherapy is considerably different from traditional therapies and it is a new therapy method. In these psychotherapies, the communication between the two sides is conducted through the internet. Clients and clinicians interact with each other in order to find out solutions for psychological problems by using methods such as chat, e-mail and videoconferencing. The services which are provided in this field have ranged from passive intervention such as application of psychological tests to clients or making suggestions or providing psyhoeducation for their problems to active interventions including the treatment of psychopathologies. When the related literature is analyzed, it is observed that there is a group which evaluates online therapies as a therapy method in contrast to another group which evaluated these therapies as means that support to the traditional therapies. It is also observed that these kinds of applications which are considerably inclusive and widespread are not exactly known either by the clients or clinicians. Within this perspective, the first objective of this study is to make a general description of online therapies which have a recent history. In this context, first the historical development of online therapies, their descriptions and their commonness will be mentioned. Then, the research on investigating the effectiveness of these therapies and their advantages and disadvantages will be referred to. After this information, ethical codes will be introduced, especially for online psychotherapy applications and suggestions will be made to clinicians working in this field dealing with ethical difficulties that could be faced in this field. When related literature is reviewed, it is seen that ethical codes that are published by many institutions including American Psychological Association are inadequate in providing necessary guidance. Despite inadequate resources aiming at guidance, online psychotherapy field, which increasingly attracts attention, is a field which should be taken into serious consideration both by clinicians and clients. It seems important to define ethical principles and responsibilities in this field. Along with this aim, in this article ethical principles for online psychotherapies will be discussed under the title "professional relationships and boundary issues, confidentiality, competence, informed consent, helping without hurting, professional liability and compensation for harm." In the concluding section, some suggestions which are thought to guide clinicians working in this field will be made.
Abstract (Original Language): 
İnternet aracılığıyla sağlanan ruh sağlığı hizmetlerinin özellikle son on beş yılda giderek yaygınlaştığı görülmektedir. Amerika Birleşik Devletleri başta olmak üzere pek çok ülkede danışanlar ve klinisyenler için cazip bir seçenek haline gelmeye başlayan internet tabanlı psikolojik uygulamala¬ rın ülkemizde de giderek yaygınlaşmaya başladığı izlenmektedir. İnternet aracılığıyla yürütülen bu uygulamalar, geleneksel yüz yüze terapilerden oldukça farklı ve yeni bir tedavi yöntemidir. Söz konusu ruh sağlığı hizmetinde taraflar arası iletişim internet üzerinden yürütülmektedir. Danışanlar ve klinisyenler sohbet, e-posta ve videokonferans gibi yöntemler aracılığıyla etkileşim içine girerek ruhsal sorunlara çözümler üretmeye çalışmaktadırlar. Bu alanda verilen hizmetlerin, danışanlara psikolojik test uygulama veya onların problemlerine yönelik öneri ve psikoeğitim olanakları sunma gibi pasif müdahalelerden; doğrudan psikopatolojiyi iyileştirmeye yönelik olarak uygulanan daha aktif müdahalelere doğru değiştiği görülmektedir. Bu anlamda ilgili literatür incelendiğinde inter¬ net tabanlı psikolojik hizmetleri doğrudan bir terapi yöntemi gibi ele alıp değerlendiren bir gruba karşın bu uygulamaları geleneksel tedavilere yardımcı araçlar olarak değerlendiren başka bir gru¬ bun varlığı da dikkat çekmektedir. Oldukça geniş bir kapsamı ve büyük bir kullanım oranı olan bu türden hizmetlerin gerek danışanlar gerekse klinisyenler açısından tam olarak bilinmediği de gö¬ rülmektedir. Bu açıdan bu makalenin birinci amacı yakın bir uygulama geçmişine sahip olan inter¬ net tabanlı psikolojik hizmetler hakkında genel bir tanıtım yapmaktır. Bu bağlamda öncelikli ola¬ rak söz konusu uygulamaların tarihsel gelişiminden, tanımlarından ve yaygınlığından söz edilecek¬ tir. Daha sonra ise bu tedavilere yönelik olarak yapılan etkililik araştırmalarına ve geleneksel tera¬ pi uygulamalarına göre internet tabanlı psikolojik hizmetlerin avantaj ve dezavantajlarına değinile¬ cektir. Böylesi bir bilgilendirmeden sonra özellikle internet üzerinden sağlanan psikolojik hizmetler için tanımlanan etik kodlar tanıtılacak ve bu alanda karşılaşılabilecek etik güçlükler ele alınarak bu alanda çalışan klinisyenlere rehberlik edebilecek bazı öneriler sunulmaya çalışılacaktır. İlgili litera¬ tür incelendiğinde Amerikan Psikologlar Birliği başta olmak üzere diğer pek çok kuruluş tarafından mada yetersiz kaldığı görülmektedir. Yetersiz rehberlik kaynaklarına rağmen giderek daha fazla ta¬lep görmeye başlayan internet tabanlı psikolojik hizmet alanı ise hem klinisyenler hem de danışan¬lar açısından ciddiyetle ele alınması gereken bir alan olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu alandaki etik ilke ve sorumlulukların tanımlanması oldukça önemli görünmektedir. Bu doğrultuda bu makalede internet üzerinden yürütülen psikolojik hizmetler için etik ilkeler, "mesleki ilişkiler ve sınır konu¬ları, gizlilik, yetkinlik, bilgilendirilmiş onam, danışanlara zarar vermeme, profesyonel sorumluluk ve danışanlara verilen zararın tazmin"i başlıkları altında tartışılmaya çalışılacaktır. Sonuç bölümün¬de ise bu alanda çalışan klinisyenlere yol gösterebileceği düşünülen bazı öneriler sıralanacaktır.

REFERENCES

References: 

Abbott, M. J., Klein, B. ve Ciechomski, L.
(2008)
. Best practices in online therapy.
Journal of Technology in Human Services, 26 (2/4), 360-375.
Anderson, G., Bergström, J., Hollandare, F., Carlbring, P., Kaldo, V. ve Ekselius, L. (2005). Internet-based self-help for depression: Randomised controlled trial. The
British Journal of Psychiatry, 187, 456-461.
American Psychological Association (APA) (1997). Services by telephone, teleconferencing, and internet: A statement by the Ethics Committee of the American Psychological Association. 18 Haziran 2009 tarihinde http://www.apa.org/ethics/ stmnt01.html adresinden erişilmiştir.
Aziz, M. A. ve Kenford, S.
(2004)
. Comparability of telephone and face-to-face interviews in assessing patients with posttraumatic stress disorder. Journal of Psychiatric Practice, 10, 307-313.
Celio, A. A., Winzelberg, A. J., Wilfley, D. E., Eppstein-Herald, D., Springer, E. A., Dev, P. ve diğerleri. (2000). Reducing risk factor for eating disorders: Comparison of an internet and a classroom-delivered psychoeducational program. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 68, 650-657.
Cengiz, S. A. (2008). Sanal terapi:İnternette terapi hizmetlerinin betimleyici bir çözümlemesi. Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
Chang, T. (2005). Online counseling: Prioritizing psychoeducation, self-help, mutual hel for counseling psychology research and practice. Counseling Psychologist, 33(6), 881-890.
Childress, C. A. (2000). Ethical issues in providing online psychotherpapeutic interventions. Journal of Medical Internet Research, 2 (1), e5.
Cohen, G. E., ve Kerr, B. A. (1998). Computer-mediated counseling: An empirical study of a new mental health treatment. Computer in Human Services, 15, 13-26.
Cook, J. E. ve Doyle, C. (2002). Working allience in online therapy as compared to face-to-face therapy: Preliminary results. Cyber Psychology and Behavior, 5 (2), 95-105.
Day, S. X. ve Schneider, P. L. (2002). Psychotherapy using distance technology: A comparison of face-to-face, video, and audio treatment. Journal of Counseling
Psychology, 49, 499-503.
Griffiths, M. (2001). Online therapy: A cause for concern? Psychologist, 14 (5), 244-248.
Griffiths, M. ve Cooper, G. (2003). Online therapy: Implications for problem gamblers and clinicians. British Journal of Guidance and Counseling, 31(1), 113-135.
Hall, P. (2004). Online psychosexual therapy: A summary of pilot study findings. Sexual and Relationship Therapy, 19 (2), 167-178.
Hanley, T.. (2009). The working alliance in online therapy with young people: Preliminary findings. British Journal of Guidance & Counselling, 37 (3), 257-269
229
İnternet Tabanlı Psikolojik Hizmetler ve Bu Alana Özgü Etik İlkeler: Bir Gözden Geçirme
Holmes, K. (2008). Ethical practice online: An exploration of provider liability risk among practitioners in the emerging field of online therapy. Doctoral dissertaion, Capella University, Ann Arbor.
Holmes, L. (1997). You can't do psychotherapy on the net, yet. 18 Haziran 2009 tarihinde mentalhealth.about.com/library/weekly/aa010499 adresinden erişilmiştir.
Houston, T. K., Cooper, L. A. ve Ford, D. E. (2002). Internet support groups for depression: A 1- year prospective cohort study. American Journal of Psychiatry, 159, 2062-2068.
Imperio, W. A. (2004). Consider adjunctive e-mail therapy for anorexia nervosa patients. Clinical Psychiatry News, 18 Haziran 2009 tarihinde http://www. eclinicalpsychiatrynews.com adresinden erişilmiştir.
Klein, B. ve Richards, J. C. (2001). A brief internet-based treatment for panic disorder.
Behavioural and Cognitive Psychotherapy, 29, 113-117.
Klein, B., Richards, J. C. ve Austin, D. W. (2006). Efficacy of internet therapy for panic disorder. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 37, 213-238.
Lange, A., van de Ven, J. P. ve Schrieken, B. (2003). Interapy: Treatment of post-traumatic stress via the internet. Cognitive Behaviour Therapy, 32, 110-124.
Maheu, M. M. ve Gordon, B. L. (2000). Counseling and therapy on the internet.
Professional Psychology: Research and Practice, 31, 484-489.
Mallen, M. J. ve Vogel, D. L. (2005). Introduction to the major contribution: Counseling psychology and online counseling. Counseling Psychologist, 33 (6), 761-775.
Mallen, M. J., Vogel, D. L., Rochlen, A. B. ve Day, S. X. (2005). Online counseling:
Reviewing the literature from a counseling psychology framework. Counseling
Psychologist, 33 (6), 819-871.
Mulhauser, G. R. (2005). Observations about the practice and process of online therapy. 25 Haziran 2009 tarihinde http://counsellingresource.com/papers/online-practice adresinden erişilmiştir.
Plunkett, A. (2004). The legal and ethical competence of health care professionals offering computer based therapy. Doctoral dissertation, California State University, Long Beach.
Recupero, P. R. ve Rainey, S. E. (2005). Informed consent to e-therapy. American Journal of Psychotherapy, 59 (4), 319-331.
Robinson, P. H. ve Serfaty, M. A. (2001). The use of e-mail in the identification of bulimia nervosa and its treatment. European Eating Disorders Review, 9, 182-193.
Rochlen, A. B., Zack, J. S. ve Speyer, C. (2004). Online therapy: Review of relevant definitions, debates, and current empirical support. Journal of Clinical Psychology,
60 (3), 269-283.
230
Serap PİRİ
Rohde, P., Lewinshon, P. M. ve Seeley, J. R. (1997). Comparability of telephone and face-to-face interviews in assessing Axis I and II disorders. American Journal of Law & Medicine, 25, 367-386.
Ruskin, P. E., Silver-Aylaian, M., Kling, M. A., Reed S. A., Bradham, D. D., Hebel, R. J. ve diğerleri. (2004). Treatment outcomes in depression: Comparison of remote treatmet through telepsychiatry to in-person treatment. American Journal of Psychiatry, 161,
1471-1476.
Shapiro, D. E. ve Schulman, C. E. (1996). Ethical and legal issues in e-mail therapy.
Ethics & Behavior, 6(2), 107-124.
Stroem, L., Pattersson, R. ve Andersson, G. (2000). A controlled trial of recurrent headache conducted via the internet. Journal of Consulting and Clinical Psychology,
68, 722-727.
Tanrıkulu, İ..
(2009)
. Counselors-in-training students' attitudes towards online counseling.
Procedia Social and Behavioral Sciences, 1, 785-788.
Tate, D. F., Wing, R. R. ve Winett, R. A. (2001). Using internet technology to deliver a behavioral weight loss program. Journal of the American Medical Association, 285,
1172-1177.
Türkiye Psikiyatri Derneği (Haziran, 2002). Ruh Hekimliği (Psikiyatri) Meslek Etiği Kuralları. 21 Şubat 2011 tarihinde http://www.psikiyatri.org.tr/showpage. aspx?id=etikilkeler adresinden erişilmiştir.
Türk Psikologlar Derneği. (Nisan,2004). Türk Psikologlar Derneği etik yönetmeliği. 21 Şubat 2011 tarihinde http://www.psikolog.org.tr/ayrinti_mevzuat.php?id=15 adresinden erişilmiştir.
Winzelberg, A. J., Eppstein, D., Eldredge, K. L., Wilfley, D., Dasmahapatra, R., Dev, P. ve diğerleri (2000). Effectiveness of an internet-based program for reducing risk factors for eating disorders. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 68, 346-350.
Ybarra, M. L. ve Eaton, W. W. (2005). Internet-based mental health interventian. Mental Health Services Research, 7 (2), 75-87.
Zamani, Z. A., Nasir R. ve Yusooff, F. (2010). Perceptions towards online counseling among counselors in Malaysia. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 585¬589.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com