Journal Name:
- İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi
| Author Name |
|---|
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
Babası, Aydınlı Mehmed Said Paşa, Dîvân Edebiyatı tarzında gürler kaleme alan ve O'nun hakkında bir mülakat vesilesiyle kendisi :
«Baham da şâirdi. Müteaddid şiirleri vardır.»1
diyen, ancak; edebiyat dünyasında asıl çalışma sahasını, —«peder-i mânevi» si Ahmed Midhat Ef endi'nin yolunda— hikâye ve roman teşkil eden; nazımda ise, hiçbir iddiası olmadığı gibi :
«Ben lâktrdk söylemek içim, vezin ve kâfiye adamağa şa§mnml»2
şeklinde konuşan Hüseyin Rahmi Gürpınar; bununla birlikte, —belki de babasında tevârüs eden bir temayülle— «nazm» ı denemekten ve neticede enteresan diyebileceğimiz şiirler yazmaktan uzak kalamamıştır.
Genellikle, irony'ye istinad ettiğini gördüğümüz hicviye tarzındaki bu şiirlerinin büyük bir kısmını, romanlarının muhtevası içerisine yerleştirmiş olmakla beraber, nıüstakilen neşrettikleri de vardır.
Müstakil manzumelerinin ilkini, «Enîn-i Sevda* ve «Ruhuma»1 isimli aşk şiirleri teşkil eden muharrir; II. Meşrutiyetin ilânını takiben Boşboğaz gazetesinde, Eşrefin o ağır toplarından, Nef'î'nin Sihâm-ı Kazâ'-sma kadar götürebileceğimiz siyâsî mâhiyetteki kesif hücumlarını neşreder ki, bunların da başında «Terâne-i Kelbî» nâmı, «J. Kulaksız» takma adı ve :
FULL TEXT (PDF):
- 1