You are here

KÜLTÜREL BAĞLAMDA KAPADOKYA BÖLGESİNDE BULUNAN GREK HARFLİ TÜRKÇE KİTABELERİN DİLİ

THE LANGUAGE OF THE TURKISH EPIGRAPHS IN GREEK ALPHABET IN THE CAPPADOCIA REGION FROM A CULTURAL PERSPECTIVE

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.9761/JASSS2137

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
Karamanians, also called Orthodox Christian, who spoke Turkish and used the Karamanian alphabet, which was of Greek origin, lived particularly in Anatolia (Karaman, Konya, Kayseri, Isparta, Nevşehir, Niğde, Aksaray, Burdur, Aydın and Karadeniz etc.) as well as in İstanbul, SyriaandtheBalkans. However, Cappadocia is the region where the majority of Karamanlilar settled. The Karamanian Orthodox Turks who had settled in Cappadocia (Nevşehir City Center, Ürgüp, Mustafapasha) Derinkuyu (Suvermez, Yazıhöyük, Zile), Niğde (Gölcük, Misti/Misli Fertek, Sementra, Andaval, Hasköy, Aravan/Kumluca, Kurdanos/Hamamlı, Bor), Aksaray (Güzelyurt, Uluağaç), Kayseri (İncesu, Zincidere, Pınarbaşı, Endürlük, Develi) had to leave for Greece as of May 1st, 1923 in accordance with the “Convention and Protocol Relatingto Exchange of Greekand Turkish People” signed between the Grand National Assembly of Turkey and theGreek Parliament on January 30th, 1923. As a result of this forced migration, today settled in Greece in such regions as Thessaloniki, Larissa, Eviya Island, Kavala, Athens, Prea, Halkida left epigraphs in Karamanli, they left epigraphs in Karamanian Turkish as part of a great cultural heritage they had built in Cappadocia. This paper deals with such to pics as language features, functions of these epigraphs and the cultural heritage of Karamanian Turks. Moreover, it deals with the importance of these epigraphs found in the Cappadocia Region for Karamanian Turks in the context of history and culture.
Abstract (Original Language): 
Anadolu’da Türkçe konuşan, yazılarında Grek asıllı Karamanlı alfabesini kullanan ve Ortodoks Hristiyanlar olarak adlandırılan Karamanlılar, özellikle Anadolu (Karaman, Konya, Kayseri, Isparta, Nevşehir, Niğde, Aksaray, Burdur, Aydın ve Karadeniz vb.), İstanbul, Suriye ve Balkanlarda yaşamışlardır. Karamanlı Ortodoks Türklerin Anadolu’da en yoğun yaşadığı bölge ise Kapadokya’dır. Kapadokya’da (Nevşehir Merkez, Ürgüp, Mustafapaşa), Derinkuyu (Suvermez, Yazıhöyük, Zile), Niğde (Gölcük, Misti/Misli Fertek, Sementra, Andaval, Hasköy, Aravan/Kumluca, Kurdanos/Hamamlı, Bor), Aksaray (Güzelyurt, Uluağaç), Kayseri (İncesu, Zincidere, Pınarbaşı, Endürlük, Develi) yaşamakta olan Karamanlı Ortodoks Türkler, TBMM ile Yunan Hükümeti arasında 30 Ocak 1923 tarihinde imzalanan “Yunan ve Türk Halklarının Mübadelesine İlişkin Sözleşme ve Protokol” gereğince 1 Mayıs 1923 tarihinden itibaren Yunanistan’a zorunlu göçe tabi tutulmuştur. Bu zorunlu göç neticesinde, günümüzde Yunanistan’ın Selanik, Larissa, Eviya Adası, Kavala, Atina, Prea, Halkida gibi yerleşim yerlerinde yaşayan Karamanlı Ortodoks Türkler, göçmek zorunda kaldıkları topraklarda büyük bir kültürel mirasın parçası olarak Karamanlıca kitabeler bırakmışladır. Makalede, Kapadokya bölgesinde bulunan ve Karamanlı Ortodoks Türklerden günümüze kadar ulaşmış kitabelerin dil özellikleri, bu kitabelerin içerik ve işlevleri ile Karamanlı Ortodoks Türklerin kültürel mirasları gibi konular değerlendirilecektir. Kapadokya bölgesinde bulunan bu kitabelerin Karamanlı Ortodoks Türklerin hayatındaki önemi, tarih ve kültür bağlamında ortaya konmaya çalışılacaktır.

REFERENCES

References: 

ANZERLİOĞLU, Yonca, (2009), Karamanlı Ortodoks Türkler, Phoenix Yayınevi, Ankara. ANZERLİOĞLU, Yonca, (2009),“Tarihi Verilerle Karamanlı Ortodoks Türkler”, Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, S. 51, s. 171-187. AYGİL, Yakup, (1995), Hıristiyan Türklerin Kısa Tarihi, Ant Yayınları, İstanbul. BALTA, Evangelia (1990), “Karamanlıca Kitapların Önsözleri”, çev. H. Milas, Tarih ve Toplum, S. 74, s. 18-20. BAŞ, Mustafa (2005), Türk Ortodoks Patrikhanesi, Aziz Andaç Yayınları, Ankara. BAYKURT, Cami (2007), Osmanlı Ülkesinde Hristiyan Türkler, İstanbul. CAHEN, Claude (1985), Osmanlılardan Önce Anadolu’da Türkler, İstanbul.
Kültürel Bağlamda Kapadokya Bölgesinde Bulunan Grek Harfli Türkçe Kitabelerin Dili 1147
ÇAKMAK, Cihan (2012), Karamanlı Türkçesine Genel Bir Bakış Denemesi, I. Uluslararası Nevşehir Sempozyumu Bildirileri, C.II, s.185-208. DEMİR, Necati (2010), “Türkiye’de Bulunan Grek Harfli Türkçe Kitabeler ve Karaman Türklerinin Dili”, ZeitschriftfürdieWelt der Türken, Journal of World ofTurks, Vol. 2, No. 1, s.3-23. ECKMANN, Jànos (1965), “Anadolu Karamanlı Ağızlarına Ait Araştırmalar I, Phonetica”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, Ankara, Ankara Üniversitesi Yayınları, C. VIII, s. 165-200. ECKMANN, Jànos“Karaman Edebiyatı” (Hzl: Halil Açıkgöz), Türk Dünyası Edebiyatı I, Türk Dünyası Vakfı Yayınları, İstanbul, s. 20-38. ECKMANN, Jànos (1988), “Karamanlıca’da Birkaç Gerindium Terkibi”, çev. Müjdat Kayayerli, Türk Kültürü Araştırmaları, c. XXVI, S. 2, s. 89-94. ERÖZ, Mehmet (1983), Hristiyanlaşan Türkler, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, Ankara. KORAT, Gürsel (2010), Taş Kapıdan Taçkapıya Kapadokya, İletişim Yayınları, İstanbul. METİN, Rafet (2007), 16. Yüzyılda Orta Anadolu’da Nüfus ve Yerleşme (Bozok, Kırşehir, Niğde, Nevşehir ve Keskin Örneği), Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara. Mikraasiatikonİmerologion O Astir1914, Anatolı Rumlarına mahsus İlmi, Edebi, Fenni Musavver, Salname,Konstantinopolis. ŞAKİROĞLU, Mahmut, “S. Salaville ve Dallegio, Karamanlidika, Bibliographie Analitique D’ourrages en Langue Turque İmpremes en Caracteres Grecs, III, 1866-1900”, Belleten, c. XXXVIII, s. 757-765. USER, Hatice Şirin (2006), Başlangıçtan Günümüze Türk Yazı Sistemleri, Akçağ Yayınları, Ankara.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com