You are here

YILBIZ” SÖZCÜĞÜ ÜZERİNE

ABOUT THE WORD “YILBIZ”

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
We often talk about the mysterious power about the things we have difficulty understanding. This situation has not changed until today from the first people. Mythologies and beliefs have also been shaped by these mysterious forces. Thus, people have able to explained more easily the events that their power is not enough or they are not capable of any intervention.Turks have to interact with many cultures in terms of the geography they live in, which naturally results in the placement of the concepts of those cultures into the language. It is a clear indication of this interaction that the Islamic terms are Persian, such as prayer and fasting in Turks who adopt Islam through Persians. But in the early times when the Turks accepted Islam, this interaction took time. For example, in Kutadgu Bilig, we can say that the use of the words Bayat, Idi, and Tanrı instead of the word of Allah is a matter of new acceptance of the Muslims of the Karahans. We can also see that the word yek is used instead of the words Şeytan, iblis. With the acceptance of Islam, the Turks, while accepting a new belief system, maintained their tradition from their previous lives by combining this new belief system and into new form. Such behaviors, which called superstitious beliefs by religion, have been accepted as a part of religion by the people and have continued to be exhibited today. To say “touch wood (Şeytan kulağına kurşun)” and to tap the wood three times is one of them. Thus, it has thought to be protected from the evil eye. In this article, we will focus on the word "yılbız" which is used in Anatolia as "touch wood (yılbız kulağına kurşun)".
Abstract (Original Language): 
Anlamlandırmakta güçlük çekilen veya aklın kavramakta zorlandığı meseleler hakkında gizemli bir gücün varlığından sıkça dem vurulur. İlk insanlardan günümüze kadar bu değişmemiştir. Mitololojier de bu gizemli güçler etrafında şekillenmiştir. İnançları da bu güçler şekillendirmiştir. Böylece insanlar, güçlerinin yetmediği veya herhangi bir müdahalede bulunma imkânlarının olmadığı olayları bu sayede daha rahat anlamlandırır, sebebini açıklar olmuşlardır. Türklerin yaşadıkları coğrafya itibariyle pek çok kültürle etkileşim içinde olmaları doğal olarak o kültürlerin kavramlarının dile yerleşmesi sonucunu doğurmuştur. İslâmiyet’i Farslar aracılığıyla benimseyen Türklerde namaz, oruç gibi İslâmî terimlerin de Farsça olması bu etkileşimin açık bir göstergesidir. Ancak Türklerin İslâmiyet’i kabul ettikleri ilk zamanlarda bu etkileşim zaman almıştır. Mesela Kutadgu Bilig’de Allah sözcüğünün geçmemesi, bu sözcüğün yerine Bayat, İdi, Tanrı sözcüklerinin kullanılmasının Karahanlıların müslümanlığı yeni kabulüyle ilgili bir durum olduğunu söyleyebiliriz. Ayrıca Şeytan, iblis sözcüklerinin yerine de yek sözcüğünün kullanıldığını görürüz. İslâmiyetin kabulüyle birlikte Türkler yeni bir inanç sistemini kabul etmekle birlikte önceki yaşamlarından bazı geleneklerini bu yeni inanç sistemiyle harmanlayarak, yeni bir biçime dönüştürerek devam ettirmişlerdir. Din tarafından batıl inanışlar olarak adlandırılan bu tür davranışlar kişiler tarafından dinin bir parçası kabul edilmiş ve günümüzde de sergilenmeye devam edilmiştir. “Şeytan kulağına kurşun” deyip tahtaya üç defa vurma bunlardan biridir. Böylece nazardan sakınılacağı hesap edilmiştir. Bu yazıda Anadolu’da “Yılbız kulağına kurşun” şeklinde kullanılan bu deyimdeki yılbız sözcüğü üzerinde durulacaktır.
99
108

REFERENCES

References: 

Ar. : Arapça
CC: Codex Cumanicus
DLT: Dîvânu Lugati’t-Türk
DS: Türkiye’de Halk Ağzından Derleme Sözlüğü
EYun. : Eski Yunanca
KAYNAKÇA
ARAZ, Rıfat: (1995). Harput’ta Eski Türk İnançları ve Halk Hekimliği. Ankara:
Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Yayını No: 108.
ARGUNŞAH, Mustafa-Galip Öner: (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit
Yayınları.
Aşık Paşa: (2000). Garipname: (Hazırlayan: Prof. Dr. Kemal Yavuz). Ankara: TDK
Yayınları.
ATA, Aysu: (2004). Türkçe İlk Kur’an Tercümesi (Rylands nüshası), Karahanlı
Türkçesi (Giriş-Metin-Notlar-Dizin). Ankara: TDK Yayınları.
ATA, Aysu: (1997). Ḳısasü’l-Enbiyā (peygamber kıssaları). I. Giriş-Metin-Tıpkıbasım.
Ankara: TDK Yayınları.
ATALAY, Besim: (2006). Divanü Lugati't-Türk (Çeviri) I-IV. Ankara: TDK
Yayınları.
AYDIN, Erhan: (2015). Yenisey Yazıtları. Konya: Kömen Yayınları.
AYVERDİ, İlhan: (2011). Kubbealtı Lugatı: Asırlar Boyu Tarihî Seyri İçinde Misalli
Büyük Türkçe Sözlük I-III. İstanbul: Kubbealtı. (Tek cilt olarak Milliyet gazetesi tarafından
basılan eser.)
KARADENİZ, 2017; (34)
107
BEYDİLİ, Celal: (2005). Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük (Çeviren: Eren Ercan).
Ankara: Yurt Kitap-Yayın.
CAFEROĞLU, Ahmet: (2011). Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.
CLAUSON, Sir Gerard: (1972). An Etymological Dictionary Of Pre-Thirteenth-
Century Turkish. Oxford University Press.
ÇORUHLU, Yaşar: (2011). Türk Mitolojisinin Ana Hatları. İstanbul: Kabalcı
Yayınevi.
ERASLAN, Kemal: (2012). Eski Uygur Türkçesi Grameri. Ankara: TDK Yayınları.
ERGİN, Muharrem: (2009a). Dede Korkut Kitabı-1, Giriş-Metin-Faksimile. Ankara:
TDK Yayınları.
ERGİN, Muharrem: (2009b). Dede Korkut Kitabı-2, İndeks-Gramer. Ankara: TDK
Yayınları.
ERTEKİNOĞLU, Servet: (2017). Ahlat Ağzı Söz Varlığı. Ankara: TDK Yayınları.
GÖKYAY, Orhan Şaik: (1973). Dedem Korkudun Kitabı. İstanbul: Milli Eğitim
Basımevi.
GRONBECH, K: (1992). Kuman Lehçesi Sözlüğü, Codex Cumanicus’un Türkçe
Sözlük Dizini: (Çeviren: Kemal Aytaç). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
GÜRSOY-Naskali, Emine-Muvaffak Duranlı: (1999). Altayca-Türkçe Sözlük. Ankara:
TDK Yayınları.
İNAN, Abdülkadir: (1998). Makaleler Ve İncelemeler. I. Cilt. Ankara: Türk Tarih
Kurumu Yayınları.
KAÇALİN, Mustafa S: (2006). Oğuzların Diliyle Dedem Korkudun Kitabı. İstanbul:
Kitabevi.
KALAFAT, Yaşar: (1999). Doğu Anadolu’da Eski Türk İnançlarının İzleri. Ankara:
Atatürk Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Yayını.
KAYA, Ceval: (1994). Uygurca Altun Yaruk (Giriş, Metin ve Dizin). Ankara: TDK
Yayınları.
KÜÇÜK, Murat: (2014). Eski Anadolu Türkçesi Dönemine Ait Satır Arası İlk Kur’an
Tercümesi. Ankara: TDK Yayınları.
LANE, Edward William: (1968). An Arabic-English Lexicon I-VIII. Beirut-Lebanon.
MÜLLER, F.W.K: (1945). Uigurica IV: (Türkçesi: Çastani Bey Hikâyesi, S. Himran,
İstanbul).
ÖGEL, Bahaeddin: (1993). Türk Mitolojisi. I. Cilt. Ankara: Türk Tarih Kurumu
Basımevi.
ÖZBAY, Betül: (2014). Huastuanift Manihaist Uygurların Tövbe Duası. Ankara: TDK
Yayınları.
ÖZÇELİK, Sadettin: (2016). Dede Korkut - Dresden Nüshası - Metin, Dizin. II. Cilt.
Ankara: TDK Yayınları.
POTAPOV, L.P: (2012). Altay Şamanizmi: (Çeviren: Metin Ergun). Konya: Kömen
Yayınları.
KARADENİZ, 2017; (34)
108
RUBEN, Walter: (2000). Eski Metinlere Göre Budizm: (Hazırlayan: Lütfü Bozkurt).
İstanbul: Okyanus Yayınları.
TEKİN, Şinasi: (2015). İştikakçının Köşesi Türk Dillerinde Sözcüklerin Ve Eklerin
Hayatı Üzerine Denemeler. İstanbul: Dergâh Yayınları.
TEKİN, Talat: (2010). Orhon Yazıtları. Ankara: TDK Yayınları.
TİETZE, Andreas: (2002). Tarihi Ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugatı. Cilt I A-E.
İstanbul: Simurg Yayınları.
TİETZE, Andreas: (2009). Tarihi Ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugatı. Cilt II F-J.
Wien.
TOPARLI, Recep: (1992). İrşâdü’l-Mülûk Ve’s-Selâtîn. Ankara: TDK Yayınları.
UYSAL, İdris Nebi: (2012). Karaman’da Bir Yer Adı: Elbis. A.Ü. Türkiyat
Araştırmaları Dergisi. Cilt: 48. s. 1-8. Erzurum.
ÜST, Sibel: (2012). Edirneli Nazmî Dîvânı. T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı
Yayınları (e-kitap).
VARLI, M: (2008). Bidat, Hurâfe Ve Bâtıl İnançlar. İstanbul: Ensar Neşriyat
Yayınları.
VASİLİEV, Yuriy: (1995). Türkçe-Sahaca (Yakutça) Sözlük. Ankara: TDK Yayınları.
YUDAHİN, K. K: (2011). Kırgız Sözlüğü. (Türkçeye Çeviren: Abdullah Aymaz).
Ankara: TDK Yayınları.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com