You are here

Gençlerde Duygusal Zekâ Ve Empatik Eğilim Düzeylerinin Yaş, Cinsiyet ve Spor Yapma Değişkenlerine Göre İncelenmesi

The Analysis of Emotional Intelligence and Emphatic Tendencey Levels of Youth According to Varibales of Age, Gender And Doing Sports

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
The aim of this research is to analyze emotional intelligence and emphatic tendency levels of high school students according to variables of age, gender and doing sports. 189 high school students from different schools in Burdur city center have participated in the research. At the end of the research it has been found out that the emphatic tendency abilities do not show a significant difference according to their genders. However it has been found out that the emotional intelligence levels of students statistically show significant difference on the behalf of the students who are older and do the sports with license. It has been determined that while the emotional intelligence levels of students show meaningful differences according to gender, the emotional intelligence levels of students do not statistically show a meaningful difference according to age groups and doing sports with license.
Abstract (Original Language): 
Bu araştırmanın amacı ortaöğretim kurumlarında öğrenim görmekte olan öğrencilerin duygusal zekâ ve empatik eğilim düzeylerini yaş, cinsiyet ve spor yapma durumuna göre incelemektir. Araştırmaya Burdur il merkezindeki farklı ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören 189 öğrenci katılmıştır. Araştırmanın sonunda öğrencilerin empatik eğilim becerilerinin cinsiyetlerine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur. Buna karşılık öğrencilerin duygusal zekâ düzeylerinin yaşları büyük olan öğrenciler ile lisanslı olarak spor yapan öğrenciler lehine istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur. Öğrencilerin duygusal zekâ düzeylerinin cinsiyetlerine göre anlamlı farklılıklar gösterdiği, öğrencilerin duygusal zekâ düzeylerinin yaş gruplarına ve lisanslı olarak spor yapma durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar göstermediği belirlenmiştir.

REFERENCES

References: 

Akgöz S, Özçakır A, Atıcı E. Altınsoy Y, Tombul K, Kan İ. (2005). Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama
ve Araştırma Merkezi’nde Çalışan Hekimlerin Empatik Eğilimleri. Turkiye Klinikleri
Journal of Medical Ethics-Law and History, 13(2), 97-104.
Ardahan F. (2012). Duygusal Zekâ Ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkinin Doğa Sporu Yapanlar
Örneğinde İncelenmesi. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 3(3), 20-33.
Avşar G., Kaşıkçı M. (2010). Hemşirelik Yüksekokulu Öğrencilerinde Duygusal Zekâ Düzeyi.
Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(1), 1-6.
Bayar P. (2003). Spor Yapan ve Yapmayan Bayanların Kişilik Özelliklerinin Karşılaştırılması. Hacettepe
Spor Bilimleri Dergisi, 14(3), 133-143.
Certel Z., Çatıkkaş F., Yalçınkaya., M. (2011). Beden Eğitimi Öğretmen Adaylarının Duygusal
Zekâ ile Eleştirel Düşünme Eğilimlerinin İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve
Spor Bilim Dergisi, 13(1), 74-81.
Cevahir R., Çınar N., Sözeri C., Şahin S., Kuğuoğlu S. (2008). Ebelik Öğrencilerinin Devam Ettikleri
Sınıflara Göre Empatik Becerilerinin Değerlendirilmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 3(7), 3-15.
Çelik E., Çağdaş A. (2010). Okul Öncesi Eğitim Öğretmenlerinin Empatik Eğilimlerinin Bazı Değişkenler
Açısından İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23, 23-38.
Dawda D., Hart SD. (2000). Assessing emotional intelligence: reliability and validity of the Bar-
On Emotional Quotient Inventory (EQ-i) in University Students. Personality and Individual
Differences, 28, 797-812.
Dinçyürek S. (2004). Üniversite Öğrencilerinin Empatik Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından
İncelenmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, 10, 95-116.
Doğan S., Demiral Ö. (2007). Kurumların Başarısında Duygusal Zekanın Rolü ve Önemi. Celal Bayar
Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 14 (1), 209-230.
Dökmen Ü. (1988). Empatinin Yeni Bir Modele Dayanılarak Ölçülmesi ve Psikodrama ile Geliştirilmesi.
Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 155-190.
Dönmez F., Azizoğlu N. (2010). Investigation of The Students’ Science Process Skill Levels in Vocational
Schools: A Case of Balıkesir. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik
Eğitimi Dergisi, 4(2), 79-109.
Ergin, EF. (2000). Üniversite öğrencilerinin sahip oldukları duygusal zekâ düzeyi ile 16 kişilik özelliği
arasındaki ilişki üzerine bir araştırma.Y ayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi, Konya.
Harrod NR., Scheer SD. (2004). An exploration of Adolescent Emotional Intelligence in Relation to
Demographic Characteristics. Adolescence, 40(159), 503-512.
1850 Meriç ERASLAN...
Eylül 2016 Cilt:24 No:4 Kastamonu Eğitim Dergisi
Hojat M., Gonnella JS., Nasca TJ., Mangione S., Vergare M., Magee M. (2014). Physician Empathy:
Definition, Components, Measurement, and Relationship to Gender and Specialty. Am
J Psychiatry 159(9),1563-1569.
Karaca A., Açıkgöz F., Akkuş D. (2013). Eğitim ile Empatik Beceri ve Empatik Eğilim Geliştirilebir mi?:
Bir Sağlık Yüksekokulu Örneği. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 4(3), 118-122.
Karademir T., Döşyılmaz E., Çoban B., Kafkas ME. (2010). Beden Eğitimi Ve Spor Bölümü Özel
Yetenek Sınavına Katılan Öğrencilerde Benlik Saygısı ve Duygusal Zeka. Kastamonu Eğitim
Dergisi, 18(2), 653-674
Keskin, Ö. (2014). Effects of Physical Education and Participation to Sports on Social Development
in Children. Journal of International Multidisciplinary Academic Researches, 1(1), 1-6.
Mete, S.., Gerçek, E. (2005). PDÖ Yöntemiyle Eğitim Gören Hemşirelik Öğrencilerinin Empatik Eğilim
ve Becerilerinin İncelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 9(2), 11-17.
Petrides KV., Furnham A. (2000). On the Dimensional Structure of Emotional Intelligence. Personality
and Individual Differences, 29, 313-320.
Rueckert L., Naybar N. (2008). Gender Differences in Empathy: The Role Of The Right Hemisphere.
Brain And Cognition, 67(2), 162-167.
Salar B., Hekim M., Tokgöz M. (2012). 15-18 Yaş Grubu Takım ve Ferdi Spor Yapan Bireylerin
Duygusal Durumlarının Karşılaştırılması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler
Enstitüsü Dergisi, 4(6), 123-135.
Saygılı G., Kırıktaş H., Gülsoy HT. (Kasım , 2014). Farklı eğitim kurumlarında görev yapan
öğretmenlerin empatik eğilimlerinin incelenmesi. V. Ulusal İlköğretim Bölümleri Öğrenci
Kongresi’nde sunulmuş bildiri. Bartın Üniversitesi, Bartın.
Taşkın AK., Taşğın Ö., Başaran MH., Taşkın C. (2010). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu
Öğrencilerinde Duygusal Zekâ Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Selçuk
Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 12(2), 98-103.
Tiggemann M., Williamson S. (2000). The Effect of Exercise on Body Satisfaction and Self-
Esteem as a Function of Gender and Age. Sex Roles, 43(1-2), 119-127.
Toussaint L., Webb JR. (2005). Gender Differences in The Relationship Between Empathy And
Forgiveness. The Journal Of Social Psychology, 145(6), 673-685.
Yeşilyaprak B. (2001). Duygusal Zekâ ve Eğitim Açısından Doğurguları. Kuram ve Uygulamada
Eğitim Yönetimi, 25, 139-146.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com