You are here

Home » Content

POSTILLE: ECO’DAN SONRA GÜLÜN ADI

Journal Name:

  • Moment Dergi

Publication Year:

  • 2016
DOI: 
https://doi.org/10.17572/mj2016.1.265272
Author NameUniversity of Author
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Umberto Eco’nun 2016 yılındaki ölümü kimileri için bu seneki Kamu Personeli Seçme Sınavı’nda çıkması olası genel kültür sorularından biri olacak, ancak bu üzücü haber; onun artık okuyamayacak ve yazamayacak olması, Eco’nun metinleriyle tesadüfen tanışmanın büyüleyici etkisiyle, anlaşılmama, hatta kimi zaman gerçeklikten kopmakla suçlanarak küçümsenme pahasına kitaplardan, öykülerden, göndermelerden, alıntılardan ve göstergelerden oluşan düşsel bir evrenin neye karşılık geldiğinin künhüne varma ayartısına kapılmış bir avuç hayalperestin yaşamlarında göz ardı edilemeyecek bir boşluk anlamına geliyor. Bu nedenle esasen Gülün Adı’na dair bu yazının öncelikle çok sevdiğim, yazdıklarını daima büyük bir tutku ve keyifle okuduğum Umberto Eco hakkında bir yas çalışması, ölümüyle açılan boşluktan duyduğum horror vacui’den sıyrılma çabası ve düşünce dünyamın oluşmasında büyük pay sahibi olan yapıtlarına olan borcumun bir ifadesi olacağını söylemeliyim.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-postille-ecodan-sonra-gulun-adi.pdf
  • 1
265
272
  • Turkish

REFERENCES

References: 

Borges, J. L. (2010). Alef (T. Uyar, F. Özgüven, F. Akerson ve P. Bayaz Charum, Çev.).
İstanbul: İletişim.
Collingwood, R. G. (1999). Doğa Tasarımı (K. Dinçer, Çev.). Ankara: İmge.
Eco, U. (1997). Gülün Adı. (8. Basım). (Ş. Karadeniz, Çev.). İstanbul: Can.
Eco, U. (2003). Yorum ve Aşırı Yorum (K. Atakay, Çev.). İstanbul: Can.
Eco, U. (1981). The Role of The Reader. London: Hutchinson & Co (Publishers) Ltd.
10 Bu Latince alıntı hem romanın bitiş cümlesi hem de Postille’in başlangıç cümlesidir. Bir de romanın adının niye
Gülün Adı olduğu tartışmasına Romeo ve Juliet’le bir nokta koyalım: “Adda ne var ki? Şu bizim gül dediğimiz/ aynı
güzellikte kokmaz mı/ bir başka ad alsa da?” (Shakespeare, 1968, s. 47).
2016, 3(1): 265-272
(27 2)
Yasin Karaman
Eco, U. (1991). Alımlama Göstergebilimi (S. Rifat, Çev.). İstanbul: Düzlem.
Freud, S. (1944). Gesammelte Werke XV: Neue Folge der Vorlesungen zur Einführung in die
Psychoanalyse. Frankfurt am Main: S. Fischer Verlag
Kılıçbay, M. A. (2001). Sunuş. Michel Foucault, içinde, Kelimeler ve Şeyler. (2. Basım). (M.
A. Kılıçbay, Çev.). (s. 9-10). Ankara: İmge.
Marcuse, H. (2007). One-Dimensional Man. London: Routledge and Kegan Paul.
Müller, A. (1979, 29 Haziran). “Thomas Bernhard: `Sanatoryumlarda gezerken sevişmek
olmazdı`” *Thomas Bernhard’la Söyleşi+ (Ö. Naci Jr., Çev.). Erişim: 26 Nisan 2016,
http://www.futuristika.org/thomas-bernhard-sanatoryumlarda-gezerkensevis...
olmazdi/
Nicol, B. (2009). Cambridge Introduction to Postmodern Fiction. UK: Cambridge University
Press.
Rorty, R. (2003). Pragmatistin Yolculuğu (K. Atakay, Çev.). Umberto Eco, Yorum ve
Aşırı Yorum içinde (s. 101-122). İstanbul: Can.
Shakespeare, W. (1968). Romeo ile Juliet (T. Oflazoğlu, Çev.). Ankara: Bilgi.
Wittgenstein, L. (1996). Tractatus Logico-Philosophicus (O. Aruoba, Çev.). İstanbul: YKY.
Wittgenstein, L. (2013). Kesinlik Üstüne-Kültür ve Değer (D. Şahiner, Çev.). İstanbul:
Metis.
Zizek, S. (2004). İdeolojinin Yüce Nesnesi (T. Birkan, Çev.). İstanbul: Metis.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com