You are here

Home » Content

İÇ MİMARLIK EĞİTİMİNDE ERGONOMİ VE EVRENSEL TASARIM

ERGONOMICS AND UNIVERSAL DESIGN IN INTERIOR ARCHITECTURE EDUCATION

Journal Name:

  • Orta Doğu Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dergisi

Publication Year:

  • 2009
DOI: 
10.4305

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author Name
Abstract (2. Language): 
The focus of this article is on the application of Human Factors and Ergonomics (HFE) principles on design process. Designers begin acquiring HFE principles and data during their university education. Universal Design (UD) approaches HFE as incorporating the whole of the population rather than a certain percent. This study explores the effectiveness of a specially designed course on UD in an interior architecture undergraduate program. After completion of the course, students were asked to evaluate their learning process. It was observed that learning UD principles is a process and requires some time, rather than being book information. The majority found the course helpful in increasing their awareness of UD issues. They also found the course helpful for improving their design work. The research suggests UD to be integrated into the interior design curriculum both as a separate course on its own and within the context of the design studios.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Ergonomi derslerinin tasarım okulları eğitim programlarına katılması ve İnsan Faktörü ve Ergonomi (İFE) kural ve deneyimlerinin tasarım uygulamalarına yansımaları sonucunda, yapılanmış çevrelerin verim ve üretkenliğinde artış, güvenlik ve sağlıklı yaşam şartlarında ise iyileşmeler gözlemlenmiştir. Bu çalışma, tasarım sürecinde İFE kurallarının uygulanmasına odaklanmıştır. Tasarımcılar, üniversite eğitimleri sırasında İFE kuralları, erişilebilirlilik, ergonomi ve çevre faktörleri gibi konularla ilgili standart ve mevzuat konularında bilgi edinirler. Evrensel Tasarım yaklaşımı, ürün veya mekan tasarım sürecinde İFE kurallarının uygulanmasında toplumun bir kısmının değil, olabildiğince fazla bireyin göz önüne alınmasına olanak sağlar. Evrensel Tasarım bir dünya görüşü olarak, farklı söylemlerle birçok ülkenin eğitim programlarında yer almaktadır. Ülkenin Evrensel Tasarıma yaklaşımı ve eğitime bakış açısı doğrultusunda tasarım eğitimi programlarında da hayat bulmaktadır. Bu çalışmada, Evrensel Tasarım yaklaşımını yıllardır ders programında stüdyo derslerine katarak yapan bir eğitim kurumunda, farklı bir uygulama denenmiştir. Bu bağlamda, Evrensel Tasarım kurallarını öğretme ve uygulama olanağına sahip bir ders kapsamında, eğitimsel ergonominin iç mimarlık lisans programında etkinliği incelenmektedir. Dönemin ilk sekiz haftasında ders, her hafta bir Evrensel Tasarım prensibinin öğretim elemanı tarafından sunulması ile başlamaktadır. Sunumlar sırasında kaynak olarak kitaplar, makaleler, standartlar, çevrimiçi kaynaklar, video ve CD-ROM sunumları kullanılmaktadır. Takip eden haftada her öğrenci grubu tarafından, bir önceki hafta öğrenilen Evrensel Tasarım prensibini kapsayan ödevin sunumu yapılmakta ve seçilen ürün üzerinde öğrencilerin katılımıyla konu tartışılmaktadır. Yedi Evrensel Tasarım prensibinin öğrenilmesinin ardından bir dönem ortası sınavı ile öğrenciler değerlendirilmektedir. Bu sınav kapsamında öğrencilere incelenmek üzere bulundukları bina içinde iki yer verilmekte ve bu yerlerin Evrensel Tasarım ve İFE prensipleri ve standartları ışığında analizlerinin yapılması istenmektedir. Gerekli incelemeleri 40 dakika içinde tamamlamaları, ardından istedikleri kaynakları kullanarak sınav mekanında 90 dakikalık süre içinde Evrensel Tasarım ışığında bu mekanların değerlendirmelerini yapmaları ve gelişimleri için önerilerini yazmaları istenmektedir. Üçüncü değerlendirme yöntemi olarak bir araştırma raporu hazırlamaları beklenmektedir. Öğrencilerden 3-5 kişilik gruplar halinde, şehirde bulunan bir kamu binasını seçmeleri istenmektedir. Her öğrenci, grup olarak belirledikleri kamu binası içinde bir alanı seçerek (giriş ve çıkış yeri, dolaşım alanları, yönlendirme sistemleri, ortak mekanlar, vb.) incelemektedir. Daha sonra grubun bir araya gelerek, sonuçları tartışması ve bütün binayı kapsayan bir araştırma raporu hazırlaması beklenmektedir. Dönem sonununda verilen anket formu ile öğrencilerden, öğrenme sürecini değerlendirmeleri istenmiştir. Bu araştırmada kullanılan üç değerlendirme aracı olan, haftalık ödev, dönem ortası sınavı ve araştırma raporu arasından, haftalık ödev ve arkasından yapılan tartışmaların öğrenme konusunda en faydalı bulunduğu saptanmıştır. Öğrencilerin dönemin ilk haftalarında yaptıkları ödevler kapsamında tasarlanmış ürün ve mekanları inceleyerek, Evrensel Tasarım kavramlarını öğrendiği ve sınıf içinde yapılan tartışmaların da bu kavramların pekişmesine yardımcı olduğu saptanmıştır. İFE kurallarını ve Evrensel Tasarım dünya görüşünü kavradıktan sonra, iç mekanları analiz etmede kendilerini yetkin olarak kabullendikleri gözlenmiştir. Çoğu öğrenci, bu dersin Evrensel Tasarım sorunlarına farkındalıklarını artırdığını ve bu farkındalığın öğrencilerin tasarım stüdyolarında başarılarını artırmada etkin olduğunu belirtmişlerdir.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastrmx_290_26_pp_123-138.pdf
  • 2
123-138
  • English

REFERENCES

References: 

ASLAKSEN, F., BERGH, S., BRINGA, O.R., HEGGEM, E.K. (1997) Universal
Design: Planning and Design for All, The Norwegian State Council on
Disability, Oslo.
BEECHER V., PAQUET V. (2005) Survey Instrument for Universal Design
of Consumer Products, Applied Ergonomics (36) 363-72.
BURKE, M.D., HAGAN, S.L., GROSSEN, B. (1998) What Curricular
Designs and Strategies Accommodate Diverse Learners? Teaching
Exceptional Children (31)34-8.
CENTER FOR UNIVERSAL DESIGN (1997) The Principles of Universal
Design, version 2.0, North Caroline State University, Raleigh, NC.
DEM İRBİLE K, O., DEM İRKAN, H., AL YANAK, S. (2000) Designing an
armchair and a door with elderly users, Proceedings of Designing
for the 21st Century, (http://www.adaptenv.org/21century/
proceedings5.asp#parmchair; retrieved: December 2001).
DEM İRBİLE K, O., DEM İRKAN H. (2004) Universal Product Design
Involving Elderly Users: A Participatory Design Model, Applied
Ergonomics (35) 361-70.
DEM İRKAN, H. (2007) Housing for Aging Population, European Review of
Aging and Physical Activities (4) 33-8.
GOONEWARDENE, R., PEDERSEN, A. (2000) Introducing Universal
Design to a Western Australian School of Art and Architecture,
Proceedings of Designing for the 21st Century, (http://www.adaptenv.
org/21century/proceedings.php; retrieved: December 2001).
IWARSSON, S., STAHL, A. (2003) Accessibility, Usability and Universal
Design – Positioning and Definition of Concepts Describing Person
– Environment Relationships, Disability and Rehabilitation (25) 57-66.
KAO, H.S.R. (1976) On Educational Ergonomics, Ergonomics (19) 667-81.
KARWOWSKI, W. (2005) Ergonomics and Human Factors: The Paradigms
for Science, Engineering, Design, Technology and Management of
Human-Compatible Systems, Ergonomics (48) 436-63.
KENNIG, B., RYHL, C. (2002) Teaching Universal Design: Global Examples of
Projects and Models for Teaching in Universal Design at Schools of Design
and Architecture, AAoutlis, ANLH, Brussels.
MACE, R.L., HARDIE, G.J., PLAICE, J.P. (1991) Accessible environments:
Toward universal design, eds. W. Preiser, J. Vischer and E. White,
Design Interventions: Toward a More Human Architecture, Van
Nostrand Reinhold, New York.
OSTROFF, E. (2001) Universal Design: The New Paradigm, eds. W.F.E.
Preiser and E. Ostroff, Universal Design Handbook, McGraw-Hill, New
York; 1.1-1.12.
PREISER, W. (2001) Toward universal design evaluation, eds. W.F.E.
Preiser and E. Ostroff, Universal Design Handbook, McGraw-Hill, New
York; 9.1-9.18.
PREISER, W. (2003) Inclusiveness through Universal Design Feedback
and Evaluation, Proceedings of Include 2003, Education and evaluation
- resources and methods at student level, Royal College of Art, London.
RESOLUTION RESAP, 2001. On the Introduction of the Principles of
Universal Design into the Curricula of All Occupations Working on
the Built Environment [online]. Council of Europe, Committee of
Ministers. (http://cm.coe.int/ta/res/resAP/2001/2001xp1/htm;
retrieved: December 2001).
SMITH, T.J. (2007) The Ergonomics of Learning: Educational Design and
Learning Performance, Ergonomics, (50) 1530-46.
STEINFIELD, E., DANFORD, G.S. (1994) Automated Doors: Toward
Universal Design, The Construction Specifier, August.
STORY, M.F., MUELLER, J.L., MACE, R.L. (1998) The Universal Design File:
Designing for People of All Ages and Abilities, The Center for Universal
Design, North Carolina State University, Raleigh.
TROST, G. (2005) State Affairs in Universal Design, Fujitsu Science and
Technology Journal (41) 19-25.
WELCH, P., JONES, S. (2001) Advances in universal design education in
the United States, eds. W.F.E. Preiser and E. Ostroff, Universal Design
Handbook, McGraw-Hill, New York; 51.1-51.24.
WELCH, P., OSTROFF, E. (1995) The Universal Design Eduaction Project,
ed. P. Welch, Strategies for Teaching Universal Design, Adaptive
Environments Center and MIG Communications, Boston and
Berkeley; 19-25.
WOODCOCK, A. (2007) Ergonomics, Education and Children: A Personal
View, Ergonomics, (50) 1547-60.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com