You are here

Babaların 3-6 Yaş Grubu Çocuklarıyla Geçirdikleri Zamanın Niteliğini Geliştirme

Developing The Quality Of The Time Period Fathers SpareFor Their Children At 3-6 Years Old

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
The purpose of this study was to developing the quality of the time period that fathers spare for their children at 3-6 ages. The study was executed with 30 volunteer fathers, 16 of which are in experiment group and 14 of which are in the control group. The model with pre-test post-test control group was used in this study. The data of the research were obtained by the "Time Quality Determination Survey" developed by the researcher and "Emphatic Tendency Scale" developed by Dökmen. In the research, "Father Education Program", developed by the researcher, was used. This program was applied in totally 10 sessions which were divided into 2 hour sessions in the weekends. Non parametric statistics were used in the analysis of the data. According to the findings, it was observed that "The Program For Fathers Education" increases the quality of the time fathers spare for their children positively.
Abstract (Original Language): 
Bu araştırmada; babaların, 3-6 yaş grubundaki çocukları ile geçirdikleri zamanın niteliğinin geliştirilmesine çalışılmıştır. Araştırma, 16'sı deney, 14'ü kontrol grubunda olmak üzere toplam 30 gönüllü baba ile yürütülmüştür. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu model kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından geliştirilen "Zamanın Niteliğini Belirleme Anketi" (ZNBA) ve Dökmen tarafından geliştirilmiş olan Empatik Eğilim Ölçeği (EEÖ) ile elde edilmiştir. Araştırmada, araştırmacı tarafından geliştirilen "Baba Eğitimi Programı" (BEP) kullanılmıştır. Bu program hafta sonlarında ikişer saatlik oturumlar halinde 10 oturumda verilmiştir. Araştırmanın verilerinin analizinde parametrik olmayan istatistikler kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; uygulanan Baba Eğitimi Programı'nın, babaların çocukları ile geçirdikleri zamanın niteliğini olumlu düzeyde artırdığı ortaya konmuştur.

REFERENCES

References: 

Albukrek, İ. (2002). Anne, Baba ve Çocuk Tarafından Algılanan Babanın Çocuğuna Karşı Tutumu ile Çocuğun Benlik Kavramı Arasındaki İlişki. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul
Aydın,A.(2003).
The
Effect Of Father Involvement Training On The Fathers' Involvement Level And Perceptions Of Their fathering Roles. Yüksek Lisans Tezi. ODTÜ. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara
Berkman, S.(2003) Türkiye'de Erken Çocukluk Eğitimi ve Erken Çocukluk Eğitiminde Farklı Modeller. Ankara.
Charles, C. M. (2000). Öğretmenler İçin Piaget İlkeleri.
(Çeviren: Gülten Ülgen.) Ankara:Pegem Yayıncılık.
Çağdaş, A.( 2003). Anne- Baba-Çocuk İletişimi. Konya:Eğitim Kitabevi.
Darga, H.(1999). Farklı Sosyo-Ekonomik Düzeydeki Babaların Altı-On-Ondört Yaşlarındaki Çocuklarının Eğitimine Katılımlarının Değerlendirilmesi. Yüksek.Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara
Eryorulmaz, A.(1993). Kurumsal Okulöncesi Eğitiminde Ailenin Rolü. 9. Ya-Pa Okulöncesi Eğitimi Yaygınlaştırılması Semineri. Ankara.
Harrison, K.(1997). Parental Training for Incarcerated Fathers: Effects on Attitudes, Self-Esteem, and Children's Self-Perceptions. Journal of Social Psychology, Vol.137, Issue 5
Kartal, H.(2004). Bursa'da
AÇEP'e Katılan Bir Grup Anne ve Çocuğun Profilleri İle Programın Anne ve Çocuklar Üzerindeki Etkisi. Kültürlerin Buluşması: Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitimine Yansımaları. İstanbul: OMEP. 217-227.
Kuzucu,Y.(1999).Babalarıyla Çatışma Düzeyi Yüksek ve Düşük Olan Ergenlerin ve Babalarının Babalık Rolüne İlişkin Algılarının Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
Pearce, J. (1997).Çocuklarda Büyüme ve Gelişme.
(Çeviren: Ayşegül Yeşildağlar) . Ankara: Doruk Yayımcılık
Pedük, Ş.B. (2004). Anne-Babaların Kullandığı Sevgi Sözcüklerine Bir Bakış. Kültürlerin Buluşması: Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitimine Yansımaları. İstanbul: OMEP.
351-36.
Sargın, N.(1993). Rehber Öğretmenlerin Empati Düzeylerinin Geliştirilmesine İlişkin Bir Model Önerisi. Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İzmir.
Senemoğlu, N.(2004). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim. Ankara: Gazi Kitabevi
Sevinç, M. ve Evirgen, Ş.(2004). Küçükçekmece Okulöncesi Eğitim Merkezinde Verilen Okul Destekli Anne Eğitim Programının Anneler Üzerindeki Etkileri. Kültürlerin Buluşması: Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitimine Yansımaları. İstanbul:OMEP.
99-119
Ünal, F. (2003). Empatik İletişim Eğitiminin Okulöncesi Çocuğu Olan Annelerin Empatik Beceri Düzeylerine Etkisi. Doktora Tezi.Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara
Yablonsky,L. (1991).Father and Sons: The Most Challenging of All Family Relations, The American Journal of Family Therapy. Vol.19. No.1. Spring.
Yavuzer,H.( 2003).Ana-Baba Okulu. İstanbul:Remzi Kitabevi.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com