You are here

PARTİ ADAY TERCİHLERİNİN SEÇMEN DAVRANIŞINA ETKİSİ 2009 YEREL SEÇİMLERİ UŞAK İLİ ÖRNEĞİ

THE IMPACT OF VOTER BEHAVIOR OF CANDIATE PREFERENCES, CASE OF 2009 UŞAK LOCAL ELECTION

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
The most significant instrument related with democracy identified as people who govern themselves is the election mechanism. This election system plays a key point for both shaping the general state and local administration body. Local elections (especially Mayor Election) are different from general elections with respect to the people’s preferences based on objective criteria. Political party candidate preferences are much more important in comparison to the party programs in general. The main aim of this study is to evaluate party’s candidates’ preferences that influence voters’ behaviours by giving the example of 2009 local elections in Uşak province. Study, also to bring to an end regarding the Parties candidates’ preferences by getting the information from the polls and face-to-face interview technique are applied to both Uşak Municipality Council and Uşak General Assembly members.
Abstract (Original Language): 
En genel ifadeyle halkın kendi kendisini yönetmesi olarak tanımlanan demokrasi için en önemli enstrüman seçim mekanizmasıdır. Halk iradesinin yönetimde egemen olmasına aracılık eden seçim kavramı temsili demokrasinin vazgeçilmez bir unsuru olarak gerek ülke yönetimi gerekse yerel yönetimlerin şekillenmesinde anahtar bir role sahiptir. Yerel seçimler (özellikle belediye başkanlığı seçimleri) halk tercihlerinin daha nesnel kriterle göre yapıldığını göstermesi bakımından genel seçimlerden ayrılmaktadır. Parti politikası yerine adayın ön planda olduğu yerel seçimler için parti aday tercihleri hayati öneme sahiptir. Bu çalışmanın amacı belediye seçimlerinde parti aday tercihlerinin seçmen davranışına nasıl yansıdığını 2009 yerel seçimleri Uşak ili örneğinde ortaya koymaktır. Çalışma, Uşak Belediye Meclisi ile Uşak İl Genel Meclisi üyelerinden elde edilen verilerden hareket ederek partilerin aday tercihleri konusunda bir sonuca varmayı amaçlamaktadır. Bu amaca ulaşmada metot olarak anket uygulaması tekniği ile yüz yüze görüşme yöntemi kullanılmıştır.

REFERENCES

References: 

AKGÜN, B. (2007). Türkiye’de Seçmen Davranışı, Partiler Sistemi ve Siyasal Güven, Nobel
Yayın Dağıtım, Ankara.
AKGÜN, B. (1999). "Türkiye’de Seçmen Davranışının Ekonomi Politik’i Üzerine Bir Model Denemesi",
Liberal Düşünce, 14 (4).
BİLİR, F. (2008). Adaylık ve Meclis’te Yenilenme, Yasama Dergisi, s.9, ss.6-16. Bkz: http://www.
yasader.org/web/yasama_dergisi/2008/sayi9/Adaylik_Mecliste_Yenilenme.pdf
(20.09.2013).
BOINEY, J. ve PALETZ, D.L. (1991), "In Search of the Model Model: Political Science Versus Political
Advertising Perspectives on Voter Decision Making", F. Biocca (ed), Television and
Political Advertising, Vol. 1: Psychological Processes, Lawrence Erlbaum Associates, New
Jersey, pp.3-25.
CAMPAGNE, P. (1995). Kamuoyu Yoklamaları, Oy Kullanma ve Demokrasi, , Kamuoyu Kimin
Oyu?, Hülya Tufan (der), Kesit Yayıncılık, s.143-176, İstanbul.
CANÖZ, K. (2010). “Seçmen Tercihinde Aday İmajının Rolü: 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri Öncesinde
Konya Seçmeni Üzerinde Bir Araştırma”, Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik
Dergisi, 6(2), s. 95-114.
ÇAHA, Ö. (2002). Seçmenin Parti Tercihinde Rol Oynayan Faktörler Kırıkkale Örneği, Seçmen
Davranışı ve Siyasi Partiler, Gendaş Yayınları, İstanbul, s. 116-141.
ÇİNKO, L. (2006). Seçmen Davranışları ile Ekonomik Performans Arasındaki ilişkilerin Teorik
Temelleri ve Türkiye Üzerine Genel Bir Değerlendirme, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi,
No:-61-1, s.83-106.
DAMLAPINAR, Z. BALCI, Ş. (2005). Seçmenin Zihnindeki Aday İmajını Belirleyen Etkenler: 28 Mart
2004 Yerel Seçimleri Alan Araştırması, Selçuk İletişim Dergisi, sayı 4, s.58-79.
DEVRAN, Y. (2003). Siyasal Kampanya Yönetimi: Mesaj, Strateji ve Taktikler, And Yayınları, İstanbul.
ERDOĞAN, S. (2004). Politik Konjonktür Hareketleri Teorisi Perspektifi ile Siyaset –Ekonomi
İlişkileri, Değişim Yayınevi, İstanbul.
GÖKÇE, O. (1993). İletişim Bilimine Giriş: İnsanlar Arası İlişkilerin Sosyolojik Bir Analizi,
Turhan Kitabevi, Ankara.
GÖKÇE, O. AKGÜN, B. KARAÇOR, S. (2002). 3 Kasım Seçimlerinin Anatomisi: Türk Siyasetinde
Süreklilik ve Değişim, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Selçuk Üniversitesi İktisadi
ve İdari Bilimler Fakültesi Yay. Yıl:2, Sayı:4, Konya, s:6-7.
GÜMÜŞ, H. (2009). Türk Seçmen Davranışı ve AKP, CHP, MHP’nin Seçmen Tabanları, Yayınlanmamış
Yüksek Lisans Tezi, Konya.
KALAYCIOĞLU, E. (1999). "The Shaping of Party Preferences in Turkey: Coping with the Post-Cold
War Era", New Perspective on Turkey, Vol:20.
KELEŞ, R. (2000). Yerinden Yönetim ve Siyaset, Cem Yayınevi, 4. Basım, İstanbul.
KÖSECİK, M. (2005). “Türkiye’de Yerel Seçimler”, Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-1,
Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, s.253-274.
ÖZCAN, Y. Z. (1998). "Siyasi Parti Tercihlerini Belirleyen Etmenler: İstanbul Örneği", Toplum ve
Bilim, No:76, s.195.
ÖZSOY, O. (2009). Seçim Kazandıran Siyasal İletişim, Pozitif Yayınları, İstanbul.
ÖZBUDUN, E. (1975). Türkiye’de Sosyal Değişme ve Siyasal Katılma, Ankara Üniversitesi Hukuk
Fakültesi Yayınları, No:363, Ankara.
ÖZER, İ. MEDER, M.(2008). Siyasal Katılma ve Seçmen Davranışı, Ege Yayınları, İstanbul.
ROSENBERG, S. W. ve McCAFFERY, P. (1987). "The Image and Vote: Manipulating Voter’s
Preferences", Public Opinion Quarterly, 51, pp.31-47.
SÖYLEŞİ: Ali İhsan Uzun. İl Genel Meclisi Başkanı (04.01.2011).
STEWART, J. (1987). “Local Elections”, Local Government Studies, 13 (2), 25-30.
TODAİE. (2001). Yerel Seçimler Panoraması 1963-1999, TODAİE, Ankara.
TOLAN, B. (1983). Toplum Bilimlerine Giriş-Sosyal ve Sosyal Psikoloji, Savaş Yayınları, Ankara.
TOSUN, T. (2003). Siyasette Yeniden Mevzilenmeler, Büke Kitapları, İstanbul.
Parti Aday Tercihlerinin Seçmen Davranışına Etkisi 2009 Yerel Seçimleri Uşak İli Örneği
34 Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute, Number 17, 2014
UZTUĞ, F. (1999). Siyasal Marka: Seçim Kampanyaları ve Aday İmajı, MediaCat Yayınları,
Ankara.
WOLTON, D. (1991) Siyasal İletişim: Bir Model Yaratmak, (Çev. Hülya Tufan ve Ömer Laçiner),
Birikim, s.51-58.
http://www.belgeler.com/blg/3y9/siyasal-propaganda(08.07.2013).
http://www.belgenet.net/ayrinti.php?yil_id=14(07.07.2013).
http://secim.iha.com.tr/(07.07.2013)
http://secim.iha.com.tr/Bolgeler.aspx?il=64&ilce=0&belde=0&parti=0&skod=...
&s(08.09.2013) (EK-1)
http://secim.haberler.com/2009/adaylar.asp?p=17(07.07.2013).
http://secim.haberler.com/2009/sonuc.asp?il=usak (07.07.2013)
http://secim.haberler.com/2009/sonuc.asp?il=usak(08.09.2013) (EK-2)
http://www.uludagsozluk.com/k/siyasal-propaganda(09.09.2013)

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com