Surface texture of a dual cure composite resin luting cement after different finishing and polishing regimes: sem study
Journal Name:
- Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Keywords (Original Language):
Author Name | University of Author | Faculty of Author |
---|---|---|
Abstract (2. Language):
In order to cement all ceramic restorations, such as ceramic veneers, inlays/onlays and crowns, dual cure composite resin luting cements are generally used and photo polymerized using with different types of light curing units such as quartz-tungsten halogen (QTH) and light-emitting diode (LED). After curing luting cements, different finishing and polishing regimes are conducted on the margins of the restorations. The aim of this study was to compare surface texture of a dual cure composite resin cements (Rely X ARC, 3M-ESPE) after curing and applying different finishing and polishing regimes, utilising scanning electron microscope (SEM) photographs with different magnifications. Six disc shaped test specimen with 6 mm diameter and 3 mm thickness was prepared for each group. Test materials were cured using either QTH (Optilux 501, Sybron-Kerr) or LED (Elipar preelight 2,3M-ESPE) curing units. Analyses of the surface texture of the cement finished and polished with mylar strip (Group 1), carbide finishing bur (Group 2), series of aluminum oxide polishing discs (Group 3), polishing cups (Group 4), polishing brush (Group 5), carbide bur followed by series of aluminum oxide polishing discs (Group 6), carbide bur followed by polishing cups (Group 7), carbide bur followed by polishing brush (Group 8). Specimens finished utilising carbide bur displayed the roughest surface. Mylar strip displayed the smoothest surface in all test groups. Curing with different light curing units did not show significant differences regarding surface texture. In the light of this study avoiding the use of carbide burs when removing minimally formed excess cement, will led to smoother surfaces at the marginal area and may have a positive effect on the longevity of the restoration.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
Tam seramik materyallerden oluşturulan veneer, inley/onley ve kron gibi tam seramik restorasyonların yapıştırılmasında genellikle dual sertleşen yapıştırma simanları kullanılır ve quartz-tungsten halojen (QTH) veya ışık yayan diyot (LED) ışık kaynaklarından birisi ile polimerize edilirler. Yapıştırma simanlarının polimerizasyonlarının ardından restorasyon marjinlerinde farklı bitirme ve parlatma işlemleri uygulanır. Bu çalışmanın amacı, dual sertleşen yapıştırma simanının (Rely X ARC, 3M-ESPE) polimerizasyonu ile farklı bitirme ve parlatma işlemlerinin ardından yüzey özelliklerinin farklı magnifikasyon değerlerinde yüzey tarama elektron mikroskobu (SEM) kullanılarak karşılaştırılmasıdır. Her grup için 6 mm çapında ve 3 mm kalınlığında disk şeklinde 6'şar örnek hazırlandı. Test materyallerinin polimerizasyonunda QTH (Optilux 501, Sybron-Kerr) veya LED (Elipar preelight 2,3M-ESPE) ışık cihazlarından biri kullanıldı. Örneklerin yüzey özellikleri Grup 1; şeffaf bant, grup 2; karbit bitirme frezi, grup 3; alüminyum oksit bitirme ve parlatma diskleri, grup 4; parlatma lastikleri, grup 5; parlatma fırçaları, grup 6; karbit frez ardından alüminyum oksit bitirme ve parlatma diskleri, grup 7; karbit frez ardından parlatma lastikleri ve grup 8; karbit frez ardından parlatma fırçaları olarak incelendi. Bitirme frezi uygulanan test örnekleri en pürüzlü yüzeyleri oluşturdu. Şeffaf bant diğer tüm gruplara kıyasla en pürüzsüz yüzeyi sergiledi. parklı ışık kaynaklarının yapıştırma simanı yüzey özelliklerini etkilemediği tespit edildi. Çalışmadan elde edilen bilgiler ışığı altında en az miktarda tutulan taşkın simanın uzaklaştırma işleminde karbit bitirme frezleri kullanmayarak marjinal alanda daha pürüzsüz yüzeyler elde edileceği ve bu işlemin restorasyonun klinik başarısını olumlu yönde etkileyebileceği belirlendi.
FULL TEXT (PDF):
- 1
28-34