You are here

KARSTİK ŞEKİLLERİN FARKLI BİR KULLANIMI: “ORBUKLAR”

KARSTIC LANDFORMS IN TERMS OF DIFFERENT USING: “ORBUKS”

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12490
Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Karstik Landforms have been used differently by the time human being at the historic of each quarter. These shapes which are enclosed tree edge have been used for very long times; house, sanctuary, store etc. Nowadays, these more depth and outlet part limited shapes have been used differently; in terms of named “Orbuk”. Orbuk word which is used in the Mersin Province; Tarsus, Silifke and Partly Adana Regions on the Bolkar Mountains is especially used by nomadic people. Although meaning of Orbuk is reminiscent of “Obruk”, it has very different features of using and constitution. Orbuk word is known all of region people whom they have sustained both transhumance activities in the past-now and settled people. Orbuk is a location which has used to protect and accumulated productions of animal origin which is like cheese, animal fat and curd from hot weather conditions. Orbuk is that may be karstic landforms like as cave, sinkhole, collapse doline or manmade hellhole in the ofiolitic rocks. The feature that comes to the foreground here is not the shape but the "natural cold storage" feature of the products. When the hot is 20-25ºC from the outside, it has approximately 1 – 5 ºC hot. In this study purpose aims that to introduce both meaning and distribution of Orbuks on the Bolkar Mountains. Orbuks are interesting in terms of using actually. These areas are not said about orbuks, because there is a lot of production of animal origin. Because of this, all of orbuk is not disclosed on the map. In this study, some orbuks have been discussed to introduce. After the study, orbuks were classified and six kind of orbuks have been identified in the Bolkar Mountains.
Abstract (Original Language): 
Karst topografyasının çeşitlilik ve yayılış bakımından zengin olmasının yanında, kullanım bakımından da zenginlik arz etmektedir. Karstik şekiller tarihin hemen hemen her döneminde kültürel olarak insanlar tarafından farklı amaçlarla kullanılmıştır. Bu şekillerden mağaralar, dolinler, obruklar, subatanlar, lapyalar vb. çoğunlukla: barınma, mabet, sığınma yeri, hayvan barınağı, depo (silo), sulama vb. olarak değerlendirilmiştir. Orta Toroslarda (Bolkar Dağları Kısmında) derinliği fazla, ağız kısmı dar ve genellikle taban kısmında kar bulunan şekillere “Orbuk” adı verilmektedir. Orbuk; Mersin, Tarsus, Silifke ve kısmen de Adana yöresinde özellikle Orta Toroslar içerisinde yer alan Bolkar Dağları’nda Yörükler tarafından kullanılan bir terimdir. Ses olarak “Obruk” kelimesini çağrıştırmakla beraber kullanım ve oluşum olarak oldukça farklı bir özelliğe sahiptir. Orbuk; yaylacıların hayvanlardan elde ettikleri peynir yağ ve çökelek gibi hayvansal ürünlerin bozulmaktan korunmak amacıyla depolandığı yer manasında kullanılmaktadır. Bu bir mağara, düden (subatan, suyutan), obruk, çökme dolini gibi karstik bir şekil olduğu gibi, bazen de insan eli ile açılmış bir kuyu, içerisi genişletilmiş bir kovuk veya ağız kısmı örülerek kapatılmış bir tabaka aralığı da olabilmektedir. Burada ön plana çıkan özellik şekil değil, ürünlerin depolandığı “doğal soğuk hava deposu” özelliği göstermesidir. Temmuz-Ağustos ayında dış alanda sıcaklığın 20- 25 ºC olduğu zamanlar da orbuğun içerisinde sıcaklık -1 ile 4,5 ºC arasında değişmektedir. Bu çalışma Bolkar Dağları üzerinde yer alan orbukları tanıtmakta ve sınıflandırmaktadır. Yaylacıların bu orbukların birçoğunu aktif olarak kullanmaları oldukça ilgi çekicidir. Orbuklar yaylacıların ürünlerini depoladığı yer olmaları nedeniyle yerlerini tanımadıkları kimselere söylememektedirler. Bu nedenle sahadaki tüm orbuklar gösterilememiştir. Bu çalışmada oluşum itibari ile farklı olan orbuklar örneklem olarak ele alınmıştır.
201
224

REFERENCES

References: 

Alagöz, C.A., (1993). “Türkiye’de Yaylacılık Araştırmaları”, Türkiye Coğrafyası, Araştırma ve
Uygulama Merkezi Dergisi, 2, 1-53
Artun, E. (1996)., Çukurova Yörüklerinin Gelenek ve Görenekleri. I. Akdeniz Yöresi Türk
Toplulukları, -Sosyo-Kültürel Yapısı (Yörükler) Sempozyumu Bildirileri, Kültür Bakanlığı
Yayını, Ankara
Atalay, İ., (1988). “Toros Dağlarında Karstlaşma ve Karstik Alanların Ekolojisi”. TJD Jeomorfoloji
Dergisi, 16, 1-9
Bazin M., (1995). “Orta Toros Yörüklerinden Sarıkeçili Aşireti” (Çeviren: Prof.Dr. Hamdi KARA),
Türkiye Coğrafyası, Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, Sayı:3, Ankara.
Bilgili, A. S., (2000). “Tarsus Türkmenleri(Varsaklar),” Anadolu’da ve Rumeli’de Yörükler ve
Türkmenler Sempozyumu Bildirileri, 83-101, Tarsus
Blumenthal, M., (1956). Yüksek Bolkardağın Kuzey Kenar Bölgelerinin ve Batı Uzantılarının
Jeolojisi (Güney Anadolu Torosları). Ankara: M. T. A. Enst. Yay. Seri, D, No:7.
Bonacci O., (2013.) Poljes, Ponors and Their Catchments. In: John F. Shroder (Editor-in-chief),
Frumkin, A. (Volume Editor). Treatise on Geomorphology, Vol 6, Karst Geomorphology,
San Diego: Academic Press; 2013. p. 112-120.
Çelik, Ş., (2000). “XVI. Yüzyılda İçel Yörükleri Hakkında Bazı Değerlendirmeler,” Anadolu’da ve
Rumeli’de Yörükler ve Türkmenler Sempozyumu Bildirileri, 83-101, Tarsus
Karstik Şekillerin Farklı Bir Kullanımı: “Orbuklar” 223
Turkish Studies
International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic
Volume 12/29
Çetin, N. ve Yılmaz, Y., (2015). Ulla Johansen ve Mehmet Eröz’ün Gözünden Yörüklerde Yayla
Hayatı. Yayla Kültürü ve yaylacılık Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Bilecik.
Demirtaşlı, E.-Turhan, N.-Bilgin, A.Z. ve Selim, M., (1983). “Geology of the Bolkar Mountaiins”,
International Symposium, 29-29 September Ankara/TURKEY
Derleme Sözlüğü C: 9, 12
http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_ttas&view=ttas&kategori1=derl...
Doğaner, S., (2001). Türkiye Turizm Coğrafyası, Çantay Kitabevi, İstanbul.
Duran, C., (2010). Tece Deresi-Deliçay Havzaları(Mersin) Arasındaki Sahada Bitki Örtüsünün
Ekolojik Şartları ve Değerlendirilmesi, F.Ü. Sos. Bil. Enst. Coğ. ABD (Yayımlanmamış
Doktora Tezi) Elazığ
Ege, İ., (2008a). Bolkar Dağlarının Doğu Kesiminde Jeomorfolojik Birimler Üzerinde Arazi
Kullanımı, A.Ü., Sos. Bil. Enst., Doktora Tezi (Yayınlanmamış), Ankara
Ege, İ., (2008b). “The Relationships Between Geomorphologic Units and Transhumance Activities
in East Part of Bolkar Mountains”, (Bolkar Dağları’nın Doğu Kesiminde Jeomorfolojik
Birimler ile Yaylacılık Faaliyetleri arasındaki ilişkiler), 5th International Conference on
Geographic Information Systems, Volume 1, page:335-341, 2-5 July, İstanbul/Turkey
Ege, İ., (2010). “Periglasiyal Süreçlerin Karstlaşmaya Etkisi ve Bolkar Dağlarındaki Yüksek
Polyeler”, II. Ulusal Jeomorfoloji Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Afyonkarahisar
Ege, İ. – Özçağlar A., (2014). Sürdürülebilir Arazi Kullanımı Bakımından Gülek Kasabası Yaylaları,
MKÜ, Sos. Bil. Enst. Dergisi 11 (26), 89-108
Erinç, S., (2010). Jeomorfoloji II, (Sadeleştirenler: Ahmet ERTEK ve Cem GÜNEYSU). İstanbul:
Der Yayınları, No:294,
Ertürk, M.-Atasoy, E., (2010). “Kültürel Coğrafyası Bakımından Muğla Ve Çevre Polyelerde Yayla
Anlayışı / The Notion of Highland in The Polyes in and Around Muğla in Terms of Cultural
Geography”, TURKISH STUDIES - International Periodical for the Languages, Literature
and History of Turkish or Turkic-, Volume 5/3 Summer 2010, www.turkishstudies.net, p.
1264-1296.
Güldalı, N., (1983) Oluşumları, Gelişimleri ve Ekonomik Değerleriyle Mağaralar, TÜBİTAK Bilim
Teknik Dergisi, Sayı:188, Ankara
Gürbüz, M., (1999). Dibek Dağları'nda (Göksun) kar suyuna bağlı olarak yapılan yaylacılık, Türk
Coğrafya Dergisi, 34, 661-677
İnan, S. ve Ekingen, S. (2007). Namrun Fay Zonu’nun Jeolojik-Morfotektonik Özellikleri: Orta
Anadolu Fay Sistemi’nin Güneybatı Bölümü (Orta-Toroslar-Türkiye). Yerbilimleri H.Ü.
Yerbilimleri Uygulama ve Araştırma Merkezi Dergisi 28 (3)
Johansen, U., (2005). 50 Yıl Önce Türkiye de Yörüklerin Yayla Hayatı, (Çev: M. Poyraz) Ankara:
Kültür Bakanlığı.
Karadeniz, V. – Çelikoğlu, Ş. ve Akpınar, E., (2009). Gökgöl Mağarası ve Turizm Potansiyeli /
Gökgöl Cave and Its Tourism Potential”, TURKISH STUDIES - International Periodical
for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic-, Volume 4/8 (Prof. Dr.
Ahmet Buran Armağanı) Summer 2009, www.turkishstudies.net, p. 1621-1641.
224 İsmail EGE
Turkish Studies
International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic
Volume 12/29
Kaya, A., (2006). Çamlıyayla (Mersin) ve Güneydoğusunun Jeolojik ve Tektonik İncelemesi, Ç.Ü. Fen Bil. Enst. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Adana
Kayan, İ., (1990). “Tarih Öncesi Yerleşme Yeri Olarak Antalya Mağaralarının Jeomorfolojik Özellikleri”. Ege Coğrafya Dergisi Sayı:5, Sy:10-30
Meydan, A., (2016). Dünden Bugüne Sebil Yörükleri. Ankara: Pegem Akademi Yay.
Nazik, L., (2008). Mağaraların araştırılma, koruma ve kullanım ilkeleri. Ankara: Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Yerbilimleri ve Kültür Serisi – 2, Ankara
Pekcan, N., (1999). Karst Jeomorfolojisi. İstanbul: Filiz kitabevi,
Pişmanlık, U., (2014). Toroslarda Bir Çukurova Yazlığı, Namrun Yaylası. Adana: Arados Kitaplığı,
Sevgi, C., (1984). Adana İlinin Kuzeydoğu Kesiminde Yaylacılık, Ege Coğrafya Dergisi, 2.
Somuncu, M., (2005). Aladağlar, Yaylacılık ve Dağ Göçebeliği Konusunda Bir Araştırma, Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
Tezcan, M., (2008). “Some Reasons of Displaces of the Nomadic Trıbes in Eurasia and Example of the Black Death in Caffa, 1346”, TURKISH STUDIES - International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic-, (M. Fahrettin Kırzıoğlu Armağanı), Volume 3/4 Summer 2008, www.turkishstudies.net, p. 772-787.
TDK (1977). Türkiye’de Halk Ağzından Derleme Sözlüğü, Cilt:9, Ankara
Toker, M., (2011). “Derleme Sözlüğü ve Mersin Ağzı Sözlüğü’ne Tarsus Yöresinden Katkılar / Additions From Tarsus Region to the Dictionary of Compilation (Derleme Sozlugu) and the Dictionary of Mersin Dialect (Mersin Agzi Sozlugu)”, TURKISH STUDIES -International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic-, Volume 6/3 (Prof. Dr. Ramazan Korkmaz Armağanı), Summer 2011, www.turkishstudies.net, p. 1229-1249.
Tunçdilek, N., (1985). Türkiye’de Relief Şekilleri ve Arazi Kullanımı, İstanbul: İ. Ü. Yay. No:3279, Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enst. Yay. No:3
Ünaldı, Ü.E. ve Kömüşçü, A.Ü., (2007). Topografya ve Vejetasyon Arasındaki İlişki: Bolkar Dağları(Ereğli-Dümbelek Düzü-Ereğli Arası) Örneği. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1) 1-15
Zeybek, H.İ., (2004). Türkiye’de Karstik Alanların Korunma Gerekliliği ve Alınabilecek Bazı Önlemler, Doğu Coğrafya Dergisi, 9 (11), 93-116

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com