You are here

KAFKASYA MUHACİRLERİNİN SURİYE VİLAYETİNE İSKÂNI VE KARŞILAŞILAN ZORLUKLAR

THE SETTLEMENT OF CAUCASIAN REFUGEES TO SYRIA PROVINCE AND THE HARDSHIPS ENCOUNTERED

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.4567

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
Russia invaded the Caucasian region completely in the second half of 19th century. The Muslim nations of the Caucasia, who rejected the domination of Russia, decided to emigrate Ottoman Empire. The oppression and the cruelty that Russia carried out had an important role in the decision of emigration. The first refugees, who came from Caucasia, were settled in Anatolia, Rumelia and partly Syria province. The Ottoman Empire lost war at the result of 1877–1878 Ottoman- Russia war. As the result of the war, Ottoman Empire lost a great deal of land in Balkan geography. Therefore, the Caucasian refugees, who were settled in Balkans before, became refugee again. Syria province was approved as the new settlement region both for Caucasian and Rumelian refugees. These refugees, who had been sent to Syria province, encountered, great problems. They experienced the problem of adapting to natural conditions of Syria such as water and air. Besides, when the epidemic illnesses, which caused due to squalor, were added nearly half of the refugees died. Apart from that, the refugees faced troubles with Druse and Bedouins in social aspect, thus, they encountered great problems. After nearly thirty years that emigrants settle in Syria province, they adapted to its socio-cultural structure and climate conditions. After emigrants adapted to Syria province, they became strong towards Druse and Bedouins that attack them. Ottoman Empire mobilized all its opportunities for the settlement of refugees. However, it could not prevent the unwanted events.
Abstract (Original Language): 
XIX yüzyılın ikinci yarısında Rusya Kafkasya Bölgesini tamamen istila etti. İstila neticesinde Rus hâkimiyetini kabul etmeyen Kafkasya’nın Müslüman milletleri, Osmanlı Ülkesine göç etme kararı aldı. Bu göç kararında Rusların uyguladıkları baskı ve şiddet büyük bir rol oynadı. Kafkasya’dan ilk gelen göçmenler Anadolu ve Rumeli’ye çok az da olsa Suriye Vilayetine iskân edildi. 1877–1878 Osmanlı-Rus Savaşı sonucunda Osmanlı Devleti savaşı kaybetti. Savaş neticesinde Osmanlı Devleti Balkan coğrafyası’nda büyük bir toprak parçası kaybetti. Bundan dolayı daha önce Balkan Coğrafyasına iskân edilen Kafkasya muhacirleri yeniden muhacir konumuna düştü. Hem Kafkasya hem de Rumeli’den gelen göçmenlere yeni iskân bölgesi olarak Suriye Vilayeti uygun görüldü. Suriye Vilayetine gönderilen göçmenler orada büyük zorluklarla karşılaştı. Doğal şartlar yönünden Suriye’nin havasına ve suyuna uyum problemi yaşadılar. Buna bakımsızlıktan kaynaklanan salgın hastalıklarda eklenince, muhacirlerin yarıya yakını yaşamını kaybetti. Bunun dışında, bölgedeki Dürzî ve Bedevi Arap aşiretleri ile muhacirler arasında yaşanan toplumsal çatışmalar da eklenince muhacirler büyük sıkıntılarla karşılaştı. Muhacirler, Suriye Vilayetine iskânından yaklaşık otuz yıl sonra bölgenin sosyo-kültürel ve iklim şartlarına uyum sağladılar. Muhacirler, Suriye Vilayetine uyum sağladıktan sonra kendilerine saldırılarda bulunan Bedevi ve Dürzîlere karşı daha güçlü hale geldiler. Osmanlı Devleti imkânlarının çok üstünde olan muhacir iskânı konusunda bütün imkânlarını seferber etti. Buna rağmen istenmeyen olayların yaşanmasına engel olamadı.

REFERENCES

References: 

Başbakanlık Osmanlı Arşivi
A. MKT. MHM. 205/7–6, (6.5.1878)
A. MKT. MHM. 2729/32, (12.M.1327)
A. MKT. MHM. 517/8, (16.L.1319)
BEO. 2861/21, (11.C.1327).
BEO. 481/36005–1, (22.Ra.1312).
BOA. DH. MKT. 524/39, (4.S.1322)
DH. MKT. 1324/47, (9.L.1295)
DH. MKT. 1325/23, (11.Za.1295).
DH. MKT. 1552/52.
DH. MKT. 1569/103, (27.Ra.1306)
DH. MKT. 1663/108, (8.S.1307).
Kafkasya Muhacirlerinin Suriye Vilayetine İskânı ve Karşılaşılan Zorluklar 151
Turkish Studies
International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic
Volume 8/2, Winter 2013
DH. MKT. 1814/86, (21.B.1308)
DH. MKT. 2551/1911273–2, (10.S.1323)
DH. MKT. 2729/32, (12.M.1327)
DH. MKT. 285/46, (19.Ra.1312).
DH. MKT. 285/46, (19.Ra.1312).
DH. MKT. 293/12, (10.R.1312).
DH. MKT. 482/42,
DH. MKT. 745/59, (2.Ca.1321).
DH. MKT. 97/9, (2.Z.1311).
HR. TO. 205/21.
Ġ.ML. 25. (17.Ca.1319)
MKT. MHM. 517/8, (16.L.1319).
MKT. MHM. 528/1, (20.ġ.1323).
MKT. MHM. 529/39.
Y. MVT. 214/163, (19.M.1319).
Y. MVT. 242/85, (17.M.1321).
Y.A.RES. 29/27-b3.
Tetkik Eserler
ERKAN Süleyman, “XIX. Yüzyıl Sonlarında Osmanlı Devleti’nin Göçmenleri Ġskân Politikasına
Yabancı Ülkelerin Müdahaleleri”, Osmanlı Ansiklopedisi, s. 613–631.
FĠRUZOĞLU Safarov Rafik, “Kırım ve Kafkasya’dan Osmanlı Ġmparatorluğu’na Göçler”,
Osmanlı Ansiklopedisi, C. IV, s. 687–697.
HÜLAGÜ Metin, Bir Umudun İnşası Hicaz Demiryolu, Yitik Hazine Yayınları, Ġzmir 2008.
IġILTAN Fikret, Şeyh Şamil, ĠA, C.11, s. 468- 474.
KARPAT Kemal, Osmanlı Nüfusu, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, Ġstanbul 2003.
KUNDUKH Aytek, Kafkasya Müridizmi, (Haz. Tarık Cemal Kutlu), Ġstanbul 1987.
KURAT Akdes Nimet, Türkiye ve Rusya, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1990.
Kuzey Kafkasya Tarihinden Belgeler I, Osmanlı ArĢiv Belgeleri, Kafkasevi Yayınları, Ġstanbul
2010.
NAMITOK Aytek, Çerkeslerin Kökeni 1. Kitap, (Çev. Özalp Güneralp), Yeni Hayat, Ġstanbul
2004.
SAYDAM Abdullah, Kırım ve Kafkas Göçleri (1856–1876), 2. Baskı, Türk Tarih Kurumu
Yayınları, Ankara 2010.
TAVKUL Ufuk, Kafkasya Gerçeği, Selenge Yayınları, Ġstanbul 2007.
152 Oktay KIZILKAYA – Tolga AKAY
Turkish Studies
International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic
Volume 8/2, Winter 2013
TEKELĠ Ġlhan, Göç ve Ötesi, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, Ġstanbul 2010.
UMAR Ömer Osman, Osmanlı Yönetimi ve Fransız Manda İdaresi Altında Suriye (1908 –
1938), Atatürk AraĢtırma Merkezi, Ankara 2004.
W.E.D. Allen –Paul Muradoff, 1828–1921 Türk-Kafkas Sınırındaki Harplerin Tarihi, Ankara
1966.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com