You are here

ELEŞTİREL OKUMA-YAZMA EĞİTİMİ PROGRAMININ TÜRKÇE ÖĞRETMENİ ADAYLARININ TÜRKÇE DERSİNİ PLANLAMA VE UYGULAMA SÜRECİNE ETKİSİ

THE EFFECTS OF CRITICAL READING-WRITING TRAINING ON TURKISH LANGUAGE TEACHER CANDIDATES’ TURKISH COURSE PLANNING AND PRACTICE SKILLS

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.4977

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Turkish language teacher candidates participate in real class teaching through practicum and they transfer their theoretical background that they have already received in their pre-service training. Therefore, it can be claimed that teaching practice in pre-service education is significantly important as it is a bridge between theory and practice. Also, the academic achievement in practicum can be considered as important because it reflects and combines both the professional and field-related knowledge and skills. In line with this, the study investigates whether critical reading-writing training is influential on Turkish language teaching department 4th year students’ Turkish course planning and practice which has been prepared to address their critical reading-writing skills in their practicum. The reseach was conducted with forty one Çukurova University, Turkish Language Teaching Department forth-year students in the academic year of 2009-2010 and 2010-2011, in Adana. One experimental and one control group were organized. As a data collection tool, “The Evaluation Form of Critical Reading-Writing Skills Course Planning according to the course taken as a base” was used. This form was developed by the researcher, herself, and had a three-point scale. It had got eight parts: “Achievements”, “Teaching Methods and Techniques”, “Theme”, “Duration”, “Materials”, “Attention Getting and Motivation”, “Course Practice” and “Evaluation”. In addition, seven teacher candidates from the experimental group volunteered to be observed. They were video-recorded during their practice of their lesson plans in their classes. The covariance analysis was conducted on the quantitative data of the study and p<.05 was regarded as a significance level. Content analysis was done on the qualitative data. When pre-test scores based on the evaluation form were taken under control, regarding post-test scores mean, a significant difference was observed between the control and the experimental group in favour of the experimental group. The qualitative findings are in line with the quantitative findings of the study. Then, the characteristics of the activities that the teacher candidates prepared and practised in their course plans were taken into account and it was seen that these course activities are also consistent with the properties of critical reading-writing and they reinforce critical reading-writing.
Abstract (Original Language): 
Öğretmen yetiştirme programında yer alan öğretmenlik uygulaması dersi ile Türkçe öğretmeni adayları sınıf uygulamalarına katılmakta ve hizmet öncesi eğitiminde kuramsal olarak verilen bilgileri sınıf ortamında uygulayabilmektedir. Hizmet öncesi eğitim programında yer alan öğretmenlik uygulaması dersinin teori ile uygulama arasında köprü olması göz önüne alındığında bu dersin akademik başarısının hem mesleki hem de alan bilgi ve becerilerinin başarınısını yansıtması açısından değerli görülmüş ve bu çalışmada, eleştirel okuma-yazma eğitiminin Türkçe Öğretmenliği dördüncü sınıf “Öğretmenlik Uygulaması” dersinde öğretmen adaylarının eleştirel okuma-yazma becerisine yönelik hazırlanan Türkçe dersini planlama ve uygulama sürecine etkisi olup olmadığı sınanmaya çalışılmıştır. Araştırma, 2009-2010 ve 2010-2011 Öğretim yıllarında, Adana İli sınırları içinde yer alan Çukurova Üniversitesinde Türkçe Eğitimi Bölümünde dördüncü sınıfta okuyan 41 öğretmen adayı üzerinde yapılmıştır. Araştırma bir deney ve bir kontrol grubunda yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak “Eleştirel Okuma- Yazma Becerisi Temele Alınan Ders Planı Değerlendirme Formu” kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen üçlü likert tipinde hazırlanan bu form “Kazanımlar”, “Öğretim Yöntem ve Teknikleri”, “Konu”, “Süre”, “Materyal”, “Dikkat Çekme ve Güdüleme”, “Dersin İşlenişi” ve “Değerlendirme” olmak üzere sekiz bölümden oluşmaktadır. Ayrıca deney grubunda yer alan öğretmen adaylarından gönüllü olan yedisinin hazırladıkları ders planının uygulaması sınıf içinde gözlemlenmiş ve video ile kaydedilmiştir. Araştırmada nicel veriler üzerinde kovaryans analizi yapılmış, analizlerde anlamlılık düzeyi p<.05 olarak alınmıştır. Nitel verilerin analizinde ise içerik analiz kullanılmıştır. Araştırmada, değerlendirme formundan elde edilen öntest puanları kontrol altına alındığında sontest puan ortalamaları açısından deney grubu ile kontrol grubu arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark bulunmuştur. Araştırmanın nitel bulguları da nicel bulgusunu desteklemektedir. Öğretmen adaylarının ders planlarında hazırlayıp uyguladıkları etkinliklerin özellikleri göz önüne alındığında eleştirel okuma-yazmanın nitelikleriyle tutarlı olduğu ve eleştirel okuma-yazmayı geliştirici niteliğinde olduğu söylenebilir.

REFERENCES

References: 

AKYOL, A. (2011). 2005 İlköğretim ikinci kademe Türkçe dersi öğretim programında eleştirel okuma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyon.
BAĞCI, H. (2007). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım derslerine yönelik tutumları ile yazma becerileri üzerine bir araştırma. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
BARDAKÇI, M. (2010). Muhakeme yanlışları hakkında farkındalık yaratmanın eleştirel okuma gelişimi üzerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
BARKER, K. ve BROWN, A. L. (1984). Metacognitive skills and reading. New York: Longman.
BEET, M.E. ve ADADAN, E. (2006). The influences of university-based coursework on field experience. Journal of Science Teacher Education, 17(2), 103-120.
BELL, C. L. ve ROBINSON, N. G. (2004). The successful student teaching experience: Thoughts from the Ivory Tower. Music Educators Journal, 91, 39-42.
BOSLEY, L. (2008). I don't teach reading: critical reading instruction in composition course. Literacy Research and Instruction, 47, 285- 308.
CRESWELL, J. W. (2008). Educational research: Plannig, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (3rd. ed.). New Jersey: Pearson Merrill Prentice Hall.
ÇAM, B. (2006). İlköğretim öğrencilerinin görsel okuma düzeyleri ile okuduğunu anlama, eleştirel okuma ve Türkçe dersi akademik başarıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
DOWNS, D. (2000). Rethinking dogma: Teaching critical reading in freshman composition. (ERIC Document Reproduction Service No: ED4503777).
EL-HİNDİ, A. E. (1997). Connecting reading and writing: College learner's metacognitive awareness. Journalof Developmental Education, 21(2), 10-15.
ERDEM, C. (2012). Türk dili ve edebiyatı öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik yeterlilik algıları ve tutumları üzerine bir araştırma. Turkish Studies- International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 7(4), 1727-1747.
GIEBELHAUS, C. R. ve BOWMAN, C. L. T., (2002). Teaching mentors: Is it worth the effort? The Journal of Educational Research, 95 (4), 246-254.
GOATLY, A. (2000). Critical Reading and Writing. London: Routledge.
GÜN, M. (2012). İlköğretim ikinci kademe Türkçe dersi okuma etkinliklerinde karşılaşılan sorunlar. Turkish Studies- International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic,7(4), 1961-1977.
HOWARDS, M. (1965). Ways and means of improving critical reading skills. Reading and Inquiry, IRA Proccedings, 10, 124-127
IŞIK, H. (2010). Lise öğrencilerinin eleştirel okuma seviyeleri ve eleştirel okuma seviyeleri ile eleştirel düşünme eğilimleri ve okuma sıklıkları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
KARABAY, A. (2012). Eleştirel okuma- yazma eğitiminin Türkçe öğretmeni adaylarının akademik başarılarına ve eleştirel okuma- yazma düzeylerine etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.
KARATAY, H. (2007). İlköğretim Türkçe öğretmeni adaylarının okuduğunu anlama becerileri üzerine alan araştırması. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
KARAKELLE, S. (2005). Öğretmenlerin etkili öğretmen tanımlarının etkili öğretmenlik boyutlarına göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 30(135), 1-10.
KESKİN, Y. (2013). Mesleki yeterliklerin kazanılma sürecinde öğretmen adaylarının görüşlerinin değerlendirilmesi. Turkish Studies- International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(3), 319-339.
KOÇ, C. ve YILDIZ, H. (2012). Öğretmenlik uygulamasının yansıtıcıları: Günlükler. Eğitim ve Bilim, 37(164), 223- 236.
MARKMAN, E. M. (1979). Realizing that you don't understand: Elementary school children's awareness of inconsistencies. Child Development, 50, 643- 655.
ÖZATALAY, H. (2007). İlköğretim 1. kademe Türkçe öğretim programında öğrencilere kazandırılması hedeflenen temel becerilerin ders kitaplarında kullanılmasına ilişkin durum çalışması. Yayınlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
ÖZBEK, T. Z. ve AYTEKİN, F. (2003). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine bakış açıları ve öğretmenlik uygulaması dersinden memnuniyet durumları üzerine bir araştırma. Çağdaş Eğitim Dergisi, 295, 31-39.
ÖZÇINAR, H. K. (1996). Enhancing critical thinking skills of preparatory üniversity students of english at intermediate level. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, ODTÜ, Ankara.
ÖZDEMİR, M. ve YETİM, F. (2005). Mesleki eğitim fakültesi el sanatları eğitimi bölümü öğretmen adaylarının alan bilgisi ve öğretmenlik meslek dersleri ile öğretmenlik uygulaması dersi başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi,165,160-166. http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/165/henden.htm adresinden 20 Haziran 2012 tarihinde alınmıştır.
ÖZENSOY, A. U. (2011). Eleştirel okumaya göre düzenlenmiş sosyal bilgiler dersinin eleştirel düşünme becerisine etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
PEARSON, R. D. ve GALLAGHER, M. C. (1983). The instruction of reading comprehension. Contemporary Educational sychology, 69, 309- 315.
SACH, J. (1997). Revisioning teacher education, Unicorn, 23, 46–56.
SADİOĞLU, Ö. ve BİLGİN, A. (2008). İlköğretim öğrencilerinin eleştirel okuma becerileri ile cinsiyet ve anne-baba eğitim durumu arasındaki ilişki. İlköğretim Online, 7(3), 814-822.
SENEMOĞLU, N. (1991). A study of initial primary teacher training in england with implications for the system in Turkey. Unpublished Resarch Report, The Unviversity of Leicester.
ŞAHİNEL, S. (2001). Eleştirel düşünme becerileri ile tümdeşik dil becerilerinin geliştirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
ŞAN, İ. (2013). Matematik öğretmen adaylarının öğretimi planlama ve düzenleme yeterlikleri hakkında özyeterlik düzeyleri. Turkish Studies- International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(3), 517-537
TIERNEY, R. J. ve PEARSON, P. D. (1983). Toward a composing model of reading. Language Arts, 60, 568- 580.
TIGCHELAAR, A. ve KORTHAGEN, F. (2004). Deepening the exchange of student teaching experiences: Implications for the pedagogy of teacher education of recent insights into teacher behaviour. Teaching and Teacher Education, 20(7), 665-679.
TOPRAKÇI, E. (2003). Okul deneyimi-II dersinin teori ve pratiği. Eğitim Araştırmaları, 10, 147-151.
ÜNAL, E. (2006). İlköğretim öğrencilerinin eleştirel okuma becerileri ile okuduğunu anlama ve okumaya ilişkin tutumları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
YILDIRIM, A. ve ŞİMŞEK, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com