You are here

Aile hekimliği uygulamasında birinci basamak laboratuvar hizmetleri

Primary level laboratory services in family medicine practice

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
doi:10.2399/tahd.11.013

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
Objective: This study evaluates laboratory usage ratios, problems and solution proposals in Erzurum where family medicine prac¬tices have started. Methods: This cross sectional study compares the laboratory usage ratios retrospectively, in Erzurum before (from 01.01.2008 to 30.09.2008) and after (from 01.01.2009 to 30.09.2009) the implementation of family practice. Results: The family practitioners utilized an average of 26% (620 TL) of the 2.500 TL allowance given to them. 59% of family practitioners used less than 500 TL of the allocated fund. Only four of the family practitioners ordered laboratory tests close to the upper limit of the payment. Conclusions: More efficient utilization of laboratory services will make family practice more effective. We think that it is necessary to observe and identify difficulties faced and develop solutions in the pilot provinces where family medicine practice have started.
Abstract (Original Language): 
Amaç: Bu çalışmada aile hekimliği uygulamasına geçilen Erzurum ilinde laboratuvar kullanım oranları, konuyla ilgili problemler ile bu problemlere yönelik olarak çözüm önerileri tartışılmaktadır. Yöntem: Bu kesitsel çalışmada aile hekimliği uygulama öncesi 01.01.2008-30.09.2008 ve sonrası 01.01.2009-30.09.2009 ta¬rihleri arasında Erzurum ilinde laboratuvar kullanım oranları ile il¬gili veriler retrospektif olarak karşılaştırılmıştır. Bulgular: Aile hekimleri (AH) kendilerine tahsis edilen 2.500 TL'lik laboratuvar ödeneğinin ortalama %26'sını (620 TL) kullanmaktadır. Yine hekimlerin yarıdan fazlası (59 aile hekimi) 500 TL'nin altında ödenek kullanmıştır. Hekimlerden sadece 4'ü tahsis edilen ödeneğe yakın laboratuvar tetkiki istemektedir. Sonuç: Birinci basamak sağlık hizmetleri aile hekimliği uygulama¬sında laboratuvar hizmetlerinin etkili kullanılması ile daha etkin hale gelecektir Aile hekimliğinde pilot uygulamaya geçilen illerde tespit edilen zorlukların sistemli bir biçimde gözlenmesi ve çözüm geliştirilmesi gerekmektedir.

REFERENCES

References: 

1. Boelen C, Haq C, Hunt V ve ark. Improvıng Health Systems: The Contribution of Family Medicine. A Guidebook, WONCA 2002:11. www.globalfamilydoctor.com/publications/Euro_Def.pdf adresinden 16/01/2011 tarihinde erişilmiştir.
2.
Özte
k Z, Akdur R, Aycan S ve ark. Sağlık 21 "Herkese Sağlık" Türkiye'nin Hedef ve Stratejileri. 1. baskı. Ankara, T.C. Sağlık Bakanlığı Yayınları, Barok Matbaacılık, 2001.
3.
Mazıcıoğl
u M, Uzuner A. Periyodik Sağlık Muayenesi. Aile Doktorları İçin Kurs Notları 1. Aşama Eğitici Rehberi, 1.baskı. Ankara, T.C. Sağlık Bakanlığı Yayınları, 2004:99-108.
4.
Dilba
z B, Milne L. Cinsel Sağlık/Üreme Sağlığı, Güvenli Annelik. Ankara, T.C. Sağlık Bakanlığı AÇSAP Gen. Müd. Yayınları, 2005: 23-37.
5.
Akda
ğ R. Sağlıkta Dönüşüm Programı. 1. baskı. Ankara, T.C. Sağlık Bakanlığı Yayınları, 2003;2.
6.
Dikic
i MF, Kartal M, Alptekin S, Çubukçu M, Ayanoğlu AS, Yarış F. Aile hekimliğinde kavramlar, görev tanımı ve disiplinin tarihçesi. Türkiye Klinikleri Tıp Bilimleri Dergisi 2007;27:412-8.
7. Grumbach K, Selby JV, Damberg C ve ark. Resolving the gatekeeping conundrum. What patients value in primary care and referrals to special¬ist. JAMA 1999;282:261-6.
8. World Health Declaration. Fifty -first World Health Assembly, May, 1998. www.emro.who.int/mei/pdf/topic/phc/healthforall_resolution.pdf adresinden 16.01.2011 tarihinde erişilmiştir.
9. Raffel M. The Reform of Health Care: A Comparative Analysis of Seven OECD Countries. University Park and London. Paris, The Pennsylvania
State University Press, OECD Publication, 1984;5-7.
10.
Uğurl
u M, Üstü Y, Eğici MT ve ark. Aile hekimliği uygulamasında baş edilmesi gereken zorluklar. Sağlığın Başkenti 2010;17:45-9.
11. Hayran O, Sur H. Örgütlenme Finansman Yönetim Mevzuat, Sağlık insan gücü planlaması, sağlık hizmetleri el kitabı. İstanbul, Yüce
Yayımcılık, 1998:91-112.
12.
Ta
ş ME. Adıyaman'da 2 yılın sonunda aile hekimliği uygulaması. Aile Hekimliği Dergisi 2008;2:6.
13.
İlte
r B. Başlangıçtan günümüze Düzce'de aile hekimliği uygulamasına kısa bir bakış. Aile Hekimliği Dergisi 2008;2:1.
14. Korukluoğlu S, Üstü Y, Kasım İ ve ark. Transition to and planning of family medicine, Family medicine and mobile service in rural areas. Family Medicine, The Turkish Model'de. Ed. Aydın S. 1. baskı. Ankara,
Published by the Ministry of Health of Turkey, 2006;74-88.
15. Macinko J, Starfield B, Shi L. The contribution of primary care systems to health outcomes within Organization for Economic Cooperation and Development countries. 1970-1998. Health Serv Res 2003;38:831-65.
16. Villalbi JR, Guarga A, Pasarin MI ve ark. An evaluation of the impact of primary care reform on health. Aten Primaria 1999;24:468-74.
17.
Uğurl
u M, Korukluoğlu S, Üstü Y ve ark. Aile Doktorları İçin Kurs Notları 1. Aşama Eğitici Rehberi. 1. baskı. Ankara, T.C. Sağlık Bakanlığı,
2004;193-9.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com