The Poetics of Self-Writing: Women and the National Body in the Works of Lucille Clifton
Journal Name:
- Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi
Key Words:
Keywords (Original Language):
| Author Name | University of Author | Faculty of Author |
|---|---|---|
Abstract (2. Language):
Since the mid-1970s, self-writing, or what Adrienne Rich has called "writing through the body," has become a feminist counter-site for the subversion and resistance of hegemonic forces which seek to create monovocality (the expression of one voice or viewpoint that homogeneously speaks for all) out of the American reality of polyvocality (or multiple voices that reflect the wide array of ethnic, racial, sexual, gender, religious, cultural and class expressions that characterize the heterogeneous nation). Ethnic identity literature has become an important tool for personal and political expression, especially for feminist African American writers who wish to create alternative visions of what "America" truly represents. For the past three decades, Lucille Clifton (1936- ) has been at the forefront of this socio-political movement which not only challenges normative constructions of womanhood and the nation, but also critiques the (white male) literary canon through the power of a distinct (black) female voice. This article will examine the numerous ways Clifton uses her self-writing—specifically her autobiography Generations (1976) and her body poetry—to revise the literary canon and rewrite the American "story" to include a black feminist perspective. As Clifton consciously conveys through both genres, the body symbolizes the stage upon which all narratives are written, enacted and revised. Thus for Clifton, the black female body is the discursive link between race and identity negotiation in the United States. In both Generations and her poetry, Clifton illustrates that without the procreative functions of the female body, we would neither have life, nor by extension, the nation. Moreover, its resiliency is the undercurrent beneath the experiences of black womanhood, and African Americans' place in the national project. As Clifton's works elucidate, the black female body also provides a platform for the rejection of narratives in which one voice speaks for multitudes, and lays the foundation for the writing of an inclusive history which reconciles the brutality of slavery, the marginalization of women of color within the national project, and the reality of a multicultural America. In this context, the black female reproductive body serves as the unifying force between the personal and political—the vehicle that enables a rich interaction between these two levels of representation.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
1970'li
yılları
n ortasından bu yana, otobiyografi veya Adrienne Rich'in tanımladığı şekli ile "vücut dilinin kağıda aktarılması" hegemonik güçlerin yıkımı ve direnci için Amerikan gerçeği olan polivokalitiden (heterejon nitelikteki halkı tanımlamak için kullanılan geniş bir yelpazedeki etnik, ırk, seks, cinsel, din, kültürel ve sınıf tanımlamalarını yansıtan çok seslilik) monovokalitiyi yaratmak için (bir bütün için homojenik olarak konuşma şeklinde tanımlanan tek seslilik veya tek yönlü bakış açısı) feminist metot oluşturmuştur. Etnik kimlik edebiyatı, kişisel ve politik sorunların anlatımında ve özellikle Afrika kökenli Amerikalı kadın yazarlar için Amerika'yı Amerika yapan alternatif vizyonları yaratmak adı altında kullanılmış çok önemli bir araçtır. Geçen otuz yıllık süre boyunca, Lucille Clifton (1936- ) sosyo-politik hareketin ön saflarında yer almış, sadece kadınlığın ve ulusal kimliğin normatif ilkelerini tenkit etmekle kalmamış edebi şaheserleri (beyaz erkek) de siyahi feminist bir sesin kendisine özgü gücü ile eleştirmiştir. Bu makale, eski edebi şaheserleri revize etmek ve bir siyahi feministin perspektifinden Amerika hikayesini yeniden yazmak adına Clifton'ın otobiyografisi Generations (1976) ve kendi vücudunu anlattığı şiirlerinde kullandığı pek çok farklı metodu detayları ile inceleyecektir. Clifton'ın bilinçli olarak hem otobiyografisinde hem de şiirlerinde anlattığı gibi, vücut bütün hikayelerin yazıldığı, canlandırıldığı ve güncelleştirildiği bir sahneyi sembolize eder. Böylelikle Clifton için siyahi bir kişiye ait feminist vücut, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ırk ve kimlik tartışmalarına dayalı görüşmeler arasındaki bağı oluşturur. Hem Generations hem de şiirlerinde, Clifton kadın vücudunun üretken fonksiyonu olmaksızın hiçbir canlının hayat bulamayacağını ve daha da ötesi ulusların oluşamayacağını ifade eder. Aslında siyahi kadınsallığa ait tecrübelerin altındaki gizli eğilim ve Afrika kökenli Amerikalıların ulusal projesindeki yeri, güçlüklere göğüs gerebilme yeteneğini oluşturur. Clifton'ın çalışmalarının da ifade ettiği üzere, siyahi bir kadın vücudu aynı zamanda tek sesin çoğunluk için konuştuğu hikayelerin reddi için bir platform teşkil eder ve böylelikle içinde esirliğin vahşetini, marjinalize edilmiş kadınların ulus projesi içerisindeki yerini ve çoklu kültüre sahip Amerikan gerçeğini dikkate değer alan tarihin oluşumu için yeni bir temel teşkil edilmiş olur. Bu kapsamda, siyahi kadının doğurgan vücudu kişisel ve politik sorunlar arasında birleştirici bir kuvvet olarak hizmet eder ki bu iki temsil ediliş arasındaki zengin etkileşimi sağlayan bir araçtır.
- 1
187-200