Buradasınız

Genomik DNA izolasyon metotlarının bazı Sideritis (Labiateae) ve Serratula (Asteraceae) taksonları üzerinde karşılaştırmalı analizi

The genomic DNA isolation methods comparative analysis upon some Sideritis ( Labiateae) and Serratula ( Asteraceae) taxa

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
There are different protocols for DNA isolation from plants. Due to variation in chemical composition of plants, different DNA isolation methods may be necessary for closely related species. In this study, some species belonging to aromatic plant genus Sideritis L. (Sideritis vulcanica Hub.-Mor., Sideritis montana L. subsp. montana, Sideritis gulendamiae H. Duman et Karavelioğulları, Sideritis congesta P.H. Davis et Hub.-Mor. and Sideritis tmolea P.H. Davis) and some species belonging to the genus Serratula L. (Serratula bornmuelleri Azn, Serratula haussknechtii Boiss., Serratula serratuloides (DC) Takht., and Serratula hakkiarica P.H. Davis) were used. The methods used in this investigation included Phenol-chloroform-isoamyl alcohol isolation procedure, CTAB DNA isolation procedure, and procedure from a commercial kit. Purity and the amount of obtained gDNAs were determined via gel electrophoresis and spectrophotometry (A260/A280). Analysis of the results suggested that the CTAB method was the most appropriate for genomic DNA isolation from the taxa in question, to obtain the greatest amount in 1 μl stock solution as the ng amount.
Abstract (Original Language): 
Bitkilerden genomik DNA izolasyonu için farklı izolasyon metotlar bulunmaktadır. Bitkilerin kimyasal içerikleri farklı olduğundan birbirine yakın türler için bile farklı DNA izolasyon yöntemleri gerekebilir. Bu çalışmada aromatik bitkilerden Sideritis L. cinsine ait bazı taksonlar (Sideritis vulcanica Hub.-Mor., Sideritis montana L. subsp. montana, Sideritis gulendamiae H. Duman et Karavelioğulları, Sideritis congesta P.H. Davis et Hub.-Mor. ve Sideritis tmolea P.H. Davis) ile Serratula L. cinsine ait bazı taksonlar (Serratula bornmuelleri Azn, Serratula haussknechtii Boiss., Serratula serratuloides (DC) Takht. ve Serratula hakkiarica P.H. Davis,) kullanılmıştır. Bu çalışmada fenolchloroform- izoamil alkol izolasyon protokolü, CTAB protokolü ve ticarî DNA izolasyon kiti (Sigma, Almanya) kullanılmıştır. Elde edilen gDNA örneklerinin miktarları ve saflık dereceleri jel elektroforezi ve spektrofotometre (A260 / A280) ölçümleriyle belirlenmiştir. Taksonlar üzerinde yapılan çalışmanın sonuçlarına göre, 1 μl stokda ng cinsinden en çok DNA elde edilmesini sağlayan yöntemin CTAB olduğu görülmüştür.
FULL TEXT (PDF): 

REFERENCES

References: 

Aydın, S.Ö., Köçkar, F. 2008. Farklı genomik dna izolasyon yöntemlerinin Satureja (Labiatae) türlerinde uygulanması.
BAÜ FBE Dergisi. 1:52-60.
Bathori, M., Hunyadi, A., Dinya, Z. 2003. Monitoring the antioxidant activity of extracts originated from various
Serratula species and isolation of flavonoids from Serratula coronata", Depart. of Organic Chem.15:90.
Bozkaya, F. 2012. DNA İzolasyonunda Fenol-Kloroform Yerine Potasyum Asetat Kullanımının DNA Miktarı ve
Kalitesi Üzerine Etkisi. Harran üniv. Vet. Fak. Derg. 1/2:92-96.
Çarıkçı, S., Kılıç, T., Azizoğlu, A., Topçu, G. 2012. Chemical Constituents of Two Endemic Sideritis Species from
Turkey with Antioxidant Activity. Rec. Nat. Prod. 6/2: 101-109
Dai, J.Q., Hou, Z.F. 2001. Sesquiterpenes and Flavonoids from Serratula strangulata. J. of the Chinese Chem. Soc. 48:
249.
Davis P.H., Kupicha F.K. 1975. Serratula L. In: Davis PH (ed.) Flora of Turkey, vol. 5, pp. 452-460. Edinburgh:
Edinburgh University Press.
Davis PH, Mill RR & Tan K 1988. Serratula L. In: Davis PH, Mill RR & Tan K (eds), Flora of Turkey and the East
Aegean Islands (Suppl. 1). Vol. 10, , Edinburgh: Edinburgh Univ. Press.
Delbecque, J.P., Beydon, P., Chapuis, L., Corio, M.F. 1995. In vitro inccorporation of radiolabelled cholesterol and
mevalonic acid into ecdystreoid by hairy root cultures of a plant Serratula tinctoria, Eur. J. Entomol. 92: 301.
Delbecque, J.P., Beydon, P., Chapuis, L., Corio, M.F. 2003. Sterol and ecdysteroid profiles of Serratula tinctoria, J.
Inra Bordeaux. 86:95.
Dellaporta, S.L., Wood, J., Hicks, J.B. 1983. A Plant DNA Minipreparation: Version Ii". Plant Molecular Biology
Reporter. 1/4:19-21.
Güvenç, A., Duman, H. 2010. Morphological and anatomical studies of annual taxa of Sideritis L. (Lamiaceae), with
notes on chorology in Turkey. Turk J Bot. 34:83-104.
Havey, M.J. 1991. Phylogenetic relationships among cultivated Allium species from restriction enzyme analysis of
chloroplast genome”, Theor. Appl. Genet. 81:752.
İncirli, A., Bilgiç, H., Akkaya, M. S. 2001. Assessment of Polymorphic AFLP Markers in Triticum durum and Aegilop
sp. Turk J. Biol. 25: 291-299.
Sambrook, J. ,Russell, D.W., Maniatis, T. 1989. Molecular Cloning A Laboratary Manual. Cold Spring Harbor
Laboratory Press Cold Spring Harbor, New York.
Yang, X., Quiros, C. 1993. Identification and classification of celery cultivars with RAPD markers. Theor. Appl.
Genet.86:205.
Yücel, E., Şengün, İ.Y., Çoban, Z. 2012. The wild plants consumed as a food in Afyonkarahisar/Turkey and
consumption forms of these plants. Biodicon. 5/2.95-105.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com