Buradasınız

Mersin kenti kuzeyi akarsu havzalarındaki ekolojik faktörlerin bitki örtüsüne etkisi

Effects of the ecological factors on vegetation in river basins of northern part of Mersin city (South of Turkey)

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
In a region, being the certain ratio and coexist of ecological factors which are dominant, determines the ecological conditions of vegetation at that region. Study area is between coastal zone that near the sea side and alpine zone which is the western of Bolkar Mountains. According to the grid square system adopted by Davis in Flora of Turkey, it takes place within the C5 square which has the largest number of endemic plants. Thus there are seen different sort of vegetations inside the study area. The parts where the vegetation becomes dense are generally rugged terrain. With this study, effects on vegetation of climate, geology, topography, soil conditions, hydrographic and anthropogenic impacts were analyzed in the specified basins. Rising behind the city of Mersin mountainous-hilly area is the most important expanding of the vegetation. Mediterranean climate, which is an indicator of the vegetation types and floristic elements, creates the characteristic of climate-vegetation which are adapted to rainy winters and dry summer periods. Humid marine influence, during the vegetation period African-field dust, long-lasting summer drought period, geological structures which affects soil condition, geomorphologic structure which affects climatic parameters are completely affects on growing media of surveyed area. Insufficient soil and water limits the plants life.
Abstract (Original Language): 
Bir bölgedeki bitki örtüsünün ekolojik şartlarını, o bölgede egemen olan ekolojik faktörlerin belirli oranda ve bir arada bulunması belirler. İnceleme alanı, deniz seviyesini oluşturan kıyı kuşağı ile Bolkar Dağlarının batısını oluşturan alpin kuşak arasındadır. Davis'in kareleme sistemine göre endemik bitki sayısının en fazla olduğu C5 karesi içinde yer alır. Nitekim çalışma sahasında farklı tipte vejetasyon örtüsü görülür. Bitki örtüsünün yoğunlaştığı bölümler, genellikle Karst topografyasının arızalı kesimleridir. Bu çalışma ile belirlenen akarsu havzalardaki iklim, jeolojik yapı, topografya, toprak şartları, hidrografik ve antropojenik faktörlerin bitki örtüsü üzerine etkileri incelenmiştir. Mersin kenti gerisinde yükselen dağlık-tepelik arazi, bitki örtüsünün en önemli yayılış alanıdır. Akdeniz ikliminin göstergesi olan vejetasyon tipleri ve floristik elemanlar, yağışlı kış ve kurak yaz dönemlerine uyum sağlamış karakteristik iklim-bitki örtüsünü oluşturur. Akdeniz'in denizel nemli etkisi, vejetasyon periyodu boyunca Afrika kökenli Sahra tozları, uzun süren yaz kuraklık periyodu, toprak şartlarını etkileyen jeolojik yapı, lokal iklimsel parametreleri etkileyen topografik yapı gibi unsurlar, incelenen sahadaki bitki örtüsünün yetişme ortamı verimliliği üzerinde etkilidir. Toprak ve su kıtlığı, bitki yaşamını sınırlandırır.
137-152

REFERENCES

References: 

Ahmad, S. S., Rafique, K., 2010. Causal interpretation of vegetation along Nullah Korang (Islamabad, Pakistan) using
multivariate techniques. Biological Diversity and Conservation (BioDiCon), Cilt 3/2. 128-132. Akman, Y., 1990. İklim ve biyoiklim. Palme Yayınları, Mühendislik Serisi:103, Ankara Akman, Y., 1993. Biyocografya. Palme Yayınları, Ankara
Akman, Y., 1995. Türkiye orman vejetasyonu. Ank. Üniv. Fen Fakültesi Yayınları, Ankara Anonim, 1987. K.H.G.M. İçel ili verimlilik envanteri ve gübre ihtiyaç raporu. Ankara Anonim, 1991. K.H.G.M. İçel ili arazi varlığı raporu ve toprak haritaları. Ankara
Anonim, 2003. O.G.M. Amenajman planları ve sayısal meşcere tipleri haritası. Orman Bakanlığı Matbaası. Ankara Anonim, 2009. M.T.A. Jeoloji haritaları ve raporları. Ankara Atalay, İ., 1994. Türkiye vejetasyon coğrafyası. Ege Üniv. Basımevi, İzmir
Atalay, İ., 2002. Türkiye'nin ekolojik bölgeleri (Ecoregions of Turkey). T.C. Orman Bakanlığı AGM Yay. No:163 Meta Basımevi, İzmir
Atalay, İ., Sezer, L. İ., Çukur, H. 1998. Kızılçam (Pinus brutia Ten.) ormanlarının ekolojik özellikleri ve tohum nakli
açısından bölgelere ayrılması. Orman Ağaçları ve Tohumları Islah Araştırma Müdürlüğü Yay. No:6, Ankara Avcı, M. 1993. Türkiye'nin flora bölgeleri ve Anadolu Diagonali'ne coğrafi bir yaklaşım. Türk Coğrafya Dergisi Sayı:
28, 225-248, İstanbul
Avcı, M. 2004. Türkiye bitkilerinin isimlendirilmesinde coğrafi özelliklerin etkisi. İ. Ü. Edebiyat Fakültesi Coğrafya
Bölümü Coğrafya Dergisi Sayı: 12, 31-45. İstanbul Avcı, M., 2005. Çeşitlilik ve endemizm açısından Türkiye'nin bitki örtüsü. İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü
Coğrafya Dergisi, Sayı:13, 27-55, İstanbul Boydak, M., 1996. Toros sediri'nin (Cedrus libani A.Rich.) ekolojisi, silvikültürü ve doğal ormanlarının korunması.
T.C. Orman Bakanlığı Yay. No: 012, Ankara Bozatlı, A., 1989. Doğu Akdeniz ormancılığının özellikleri. Doğu Akdeniz Ormancılığı Sempozyumu, 22-23 Şubat,
Orman Mühendisleri Odası Yay. No:15, sf.7-16, Ankara Davis, P. H. 1965 (1988). Flora of Turkey and East Aegean Islands. Vol. 1-10, University Press, Edinburgh Erinç, S., 1977. Vejetasyon Coğrafyası, İstanbul.
Gemici, Y., 1992. Bolkar dağlarının (orta toroslar) flora ve vejetasyonu. Ege Üniversitesi Araştırma Fonu, Proje No:1988/011, s.318, İzmir
Gemici, Y. 1993. Bolkar dağlarında flora ve vejetasyon üzerine genel bilgiler. Türk Botanik Dergisi, Cilt:18/2, 81-89. Kantarcı, M. D., 1982. Akdeniz bölgesinde doğal ağaç ve çalı türlerinin yayılışı ile bölgesel yetişme ortamı özellikleri
arasındaki ilişkiler. İ.Ü. Orman Fak. Yay. No: 330, İstanbul Kantarcı, M. D., 1991. Akdeniz bölgesi'nin yetişme ortamı bölgesel sınıflandırması. OGM Basımevi, Ankara Köleli, N., Atağ, G. A., Kuşvuran, K., Kantar, Ç., Demir, A., Binzet, R., Eke, M., 2008. Mersin-Fındıkpınarı'nda metal
hiperakümülatörü bitkilerin araştırılması. Mersin Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Mersin Kutluk, H., Aytuğ, B. 2000. Endemik plants of Turkey, plants of the balkan peninsula: into the Next Millenium,
Proceeding of the 2nd Balkan Botanical Congress,
İstanbul
, Turkey I (Ed. N. Özhatay): 285-288, İstanbul Mayer, H., Aksoy, H., 1998. Türkiye ormanları. Batı Karadeniz Ormancılık Araştırma Müd. Muhtelif Yay. No:1, Bolu Montgolfier, J. 2005. Akdeniz orman alanları bugünkü durum ve gelecekte beklenenler (Les Espaces Boises
Mediterraneens Situation et Perspectives / Jean de Montgolfier, vd.). Çeviri Kitap. Fransızcadan Çeviren: Aydan
Alanay, Doğu Akdeniz Orm. Araş. Müd. Yay. No: 38, Tarsus Özkan, K., 2008. Assessment to the relationships between vegetation and site properties accordance with similarity
values between quadrat pairs. Biological Diversity and Conservation (BioDiCon), Cilt 1/2, 59-73 Rey, B., 1997. Ağaçlık alanların çok yönlü faydalanma esasına göre yönetimi çerçevesine orman dinamiklerinin dahil
edilmesi. XI. Dünya Ormancılık Kongresi Bildirileri, Cilt:2, Antalya Saya, Ö., Güney, E., 2006. Bitki coğrafyası. Ders Kitabı, Diyarbakır
Sağlıker, H. A., Darıcı, C., 2005. Doğu Akdeniz bölgesinde iki farklı ana materyalde yetişen Olea europaea L., Pinus brutia Ten. ve Pistacia terebinthus L. topraklarında karbon mineralizasyonu. Ekoloji Dergisi, Çevre Koruma ve Araştırma Vakfı Yayını (Çevkor) 14, 54, 20-24
Seyidahmedov,
A.
, Atamov, V. 2008. The beneficial plants of mountainous regions in Azerbaijan. Biological Diversity
and Conservation (BioDiCon), Cilt 1/1, 13-27
Tunçdilek, N., 1985. Türkiye'de relief şekilleri ve arazi kullanımı. İstanbul Üniv. Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enst. Yay. No:3, İstanbul
Ünaldı, Ü. E., Kömüşcü, A. Ü., 2007. Topografya ve vejetasyon arasındaki ilişkiler; Bolkar dağları (Ereğli-Dümbelek düzü-Mersin arası) örneği. F.Ü. Sosyal Bil. Dergisi, Cilt: 17, Sayı: 1 Sayfa: 1-15, Elazığ.
(Received for publication 2 April 2010; The date of publication 01 December 2010

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com