Buradasınız

ÖĞRETMEN ADAYLARININ FEN ÖĞRETİMİ ÖZYETERLİLİKLERİ İLE FEN ÖĞRENİMİ ÖZ-DÜZENLEMELİ ÖĞRENME BECERİLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Examining of Relation of Pre-Service Teachers’ Self-Efficacy of Science Teaching Between Self-Regulated Learning Skills

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
Today, countries, with international examinations (PISA, TIMSS), measure the achievement levels of their students in the field of science and mathematics. One of the important factors in the success of students in science and mathematics is teachers. This situation requires a look at science teaching and the processes of teachers training in science teaching. In this research, it is aimed at describing pre-service teachers’ (division on about science teaching, etc. science and technology, classroom teacher, preschool) levels of self-efficacy and self-regulation skills on science teaching (related to natural sciences courses) and examining the relationship between these two variables. In this research, a faculty of education of a university in Turkey was selected as accessible universe of study. In the determination of the sample of the research, science and technology teaching which has courses and objectives about science teaching, classroom teaching and pre-school teaching were selected. 130 pre-service teachers in 2nd and 3rd class of these departments in the academic year 2011-2012 were determined by the method of criterion and simple random sampling. Motivated Strategies for Learning Questionnaire and Science Teaching Self-efficacy Beliefs Scale was used as data collection tools. The data analysis was made with the help of SPSS, percentage, frequency, Pearson product-moment by statistical calculations. At the end of the research, low correlation was found pre-service teachers’ self-regulation skills related to science courses and levels of self-efficacy in science teaching. (r=0.223, p<0.05). In the training of pre-service teachers, to learn better the courses of science in which pre-service teachers will have difficulty in learning and teaching in the future, teaching self-regulation strategies in their graduate education can be very useful.
Abstract (Original Language): 
Günümüzde, ülkeler uluslararası sınavlarla (PISA, TIMMS,) öğrencilerinin fen ve matematik alanında başarı düzeylerini ölçmektedirler. Öğrencilerin fen ve matematik alanındaki başarılarında önemli etkenlerden biri de öğretmenlerdir. Bu durum fen öğretimi ve fen öğretimini ilgilendiren branş öğretmenlerinin öğretmen yetiştirme süreçlerine de bakmayı zorunlu kılmaktadır. Araştırmada, öğretmen adaylarının (fen öğretimi ile ilgili bölümler; fen ve teknoloji, sınıf öğretmenliği, okul öncesi) fen öğretimine ilişkin öz-yeterlilik düzeylerinin ve öz-düzenleme becerilerinin (fen bilimleri derslerine ilişkin) betimlenmesi ve bu iki değişken arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada, ulaşılabilir evren olarak Türkiye’deki bir üniversitenin eğitim fakültesi belirlenmiştir. Araştırmanın örnekleminin belirlenmesinde, fen öğretimi ile ilgili dersleri ve öğretim amaçları olan fen ve teknoloji öğretmenliği, sınıf öğretmenliği ve okul öncesi öğretmenliği bölümü seçilmiştir. Bu bölümlerin 2. ve 3. sınıflarında 2011- 2012 öğretim yılında okuyan 130 öğretmen adayı ölçüt ve basit tesadüfi örneklem metoduna göre belirlenmiştir. Veri toplama araçları olarak, Öğrenmede Motive Edici Stratejiler Ölçeği (ÖMSÖ) ve Fen Öğretimi Özyeterlilik İnanç Ölçeği (FÖİÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizi, SPSS programında yüzde, frekans, Pearson Momentler Çarpımı istatistik hesaplamaları kullanılarak göre yapılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretmen adaylarının fen bilimleri alan derslerine ilişkin öz-düzenleme becerileri ile fen öğretimi öz-yeterlik düzeyleri arasında zayıf ilişki bulunmuştur (r=0.223, p<0.05). Öğretmen adaylarının yetiştirilmelerinde öğrenmede ve ileride öğretmede güçlük çekecekleri fen bilimleri alan derslerini daha iyi öğrenmeleri için lisans eğitimlerinde öz-düzenleme stratejilerini öğrenecekleri eğitimin verilmesi oldukça yararlı olabilir.

REFERENCES

References: 

Altun, S. ve Erden, M. (2006). Öğrenmede Motive Edici Stratejiler Ölçeğinin Geçerlik ve
Güvenirlik Çalışması. Yeditepe Üniversitesi, Edu7. 2(1), 1-16.
Bandura, A., (1994). "Self-Efficacy". In V. S. Ramachauran (Ed.). Encyclopedia of Human
Behaviour. 4: 71-81. New York: Akademik Press.
Bandura, A. (2001). Social cognitive theory: An agentic perspective. Annual Review of
Psychology, 52, 1-26.
Bıkmaz, F.(2002). Fen ögretiminde öz yeterlik inancı ölçegi. Egitim Bilimleri ve Uygulama, 1,
2, 197-210.
Boekaerts, M. (1997). Self-regulated learning: a new concept embraced by researchers, policy
makers, educators, teachers and student. Learning and Instruction. 7(2), 161-186.
Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.,K., Akgün, Ö.,E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel
araştırma yöntemleri, Ankara: PegemA Yayıncılık.
Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. (16. Baskı). Ankara:
PegemA Yayıncılık.
Çelen, F.K., Çelik, A., Seferoğlu, S.S. (2011). Türk eğitim sistemi ve PISA sonuçları. Akademik
Bilişim Konferansı. 2-4 Şubat 2011. İnönü Üniversitesi, Malatya.
Chen, C. S. (2002). Self-regulated learning strategies and achievement in an introduction to
information systems course. Information Tecnology, Learning and Performance
Journal, 20 (1), 11-25.
Eraslan, A. (2009). Finlandiya’nın PISA’daki başarısının nedenleri: Türkiye için alınacak
dersler. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi,
3(2), 238-248.
Flavell, J. H. (1976). Metacognitive aspects of problem solving. In L.B. Resnick (eds.). The
nature of intelligence (ss. 231–245). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
Heo, H. (2000). Theoretical underpinnings for structuring the classroom as self-regulated
learning environment. Educational Technology Intentional, 2(1), 31–51
Hofer, B. K., Yu, S. L. ve Pintrich, P. R. (1998). Teachin college students to be self regulated
learners. In Zimmerman B. ve Shunk D. (Eds), Self-regulated learning: From
teaching to self reflective practice (ss. 57–85). New York: The Guilford Pres
Kaptan, F.(1999), Fen Bilgisi Öğretimi, İstanbul: MEB Yayınları.
Kuo, Y., C. (2010). Interaction, internet self-efficacy, and self-regulated learning as predictors
of student satisfaction in distance education courses. Unpublished PhD Thesis, Utah
State University, Utah.
Miller, Jonice W., (2000). Exploring the Source of Self- Regulated Learning: The Influence of
Internal and Extarnal Comparisons. Journal of Instructional Psychology, 27 (1), 47-
52
Newman, R. S. (1994). Academic help seeking: A strategy of self-regulated learning. In D. H.
Schunk, & B. J. Zimmerman (Eds.), Self-regulation of learning and performance:
Issues and educational applications (ss. 283–304) İçinde, NJ: Lawrence Erlbaum
Associates, Publishers
OECD-PISA, (2013). Programme for International Student Assessment (PISA). Erişim:
http://www.oecd.org/pisa/
Özkan,Ö., Tekkaya, C. ve Çakıroğlu, J. (2002). Fen bilgisi aday öğretmenlerin fen kavramlarını
anlama düzeyleri, fen öğretimine yönelik tutum ve öz yeterlik inançları, V. Fen ve
Matematik Kongresi, Ankara.
Özer, Y., ve Anıl, D., (2011). Öğrencilerin fen ve matematik başarılarını etkileyen faktörlerin
yapısal eşitlik modeli ile incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi
Dergisi. 41:313-324.
Pajares, Frank (1996). Self-Efficacy Beliefs in Achievement Settings. Review of Educational
Research, 66, 543-578.
Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 22 (2014) 168-184
184
Pajares, F. ve Graham, L., (1999). Self Efficacy, Motivation Constructs and Mathematics
Performans of Entering Middle School Students. Contempory Educational
Psychology. 24, 124-139
Pintrich, P. R. (1989). The dynamic interplay of student motivation and cognition in the college
classroom. In C. Ames, M. Maehr (Eds.), Advances in motivation and achievement:
Vol. 6. Motivation enhancing environments (ss. 117–160) İçinde, Greenwich, CT:
JAI Press.
Pintrich, P. R. ve De Groot, E. V. (1990). Motivational and self-regulated learning components
of classroom academic performance. Journal of Educational Pyschology, 82(1), 33–
40.
Pintrich, P. R. (1999). The role of motivation in promoting and sustaining self-regulated
learning. Journal of Educational Research, 31, 459–470.
Pintrich, P.R. (2000). The roal of goal orientation in self-regulated learning. In M. Boekaerts, P.
R. Pintrich ve M. Zeidner (Eds.), Handbook of Self-Regulation: Theory, Research
and Applications (ss. 452–502) İçinde, San Diego, CA: Academic Pres.
Schunk, D. (1990). Goal setting and self efficacy during self regulated learning. Educational
Psychologist, 25 (1), 71–86.
Schunk, D. H. (2009). Öğrenme teorileri, eğitimsel bir bakışla (çev. M. Şahin). Ankara: Nobel
Yayın Dağıtım.
Schunk, D. H. ve Ertmer, P. A. (2000). Self-regulation and academic learning. In M. Boekaerts,
P. R. Pintrich ve M. Zeidner (Eds), Handbook of self-regulation (ss, 631–649)
İçinde. San Diego, CA: Academic Press.
Tekin, H. (1996). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı kitap ve Yayınevi.
Vansteenkiste, M., Matos, L., Lens, W., ve Soenens, B. (2007). Understanding the impact of
intrinsic versus extrinsic goal framing on exercise performance: The conflicting role
of task and ego involvement. Psychology of Sport And Exercise, 8, 771-794
Weinstein, C.E. ve Mayer, R, (1986). The Teaching of Learning Strategies. In Wittrock (Ed.).
Handbook of Research on Teaching and Learning. New York: Macmillan.
Wolters, C. A., Pintrich, P. R., ve Karabenick, S. A. (2003). Assessing academic selfregulated
learning. Paper Prepared for the Conference on Indicators of Positive Development:
Definitions, Measures and Prospective Validity. Sponsored by ChildTrends,
National Institutes of Health (revised April, 2003).
Zimmerman, B. J., Martinez-Pons, M. (1986). Development of a structured interview for
assessing student use of self-regulated learning strategies. American Educational
Research Journal, 23(4), 614–628.
Zimmerman, B. J. (1989) A social cognitive view of self-regulated learning. Journal of
Educational Psychology, 81, 329–339
Zimmerman, B.J. ve Martinez-Pons, M., (1990). Student Differences in Self-regulated Learning:
Relating Grade, Sex, and Giftedness to Self-efficacy and Strategy Use. Journal of
Educational Psychology. 82:51-59.
Zimmermna, B. J. ve Paulsen, A. S. (1995). Self-monitoring during collegiate studying: An
invaluable tool for academic self-regulation. New Directions for Teaching and
Learning, 63, 13–27.
Zimmerman, B. J. (2000). Attaining Self-Regulation: A Social Cognitive Perspective.
Boekaerts, M., Pintrich, P. R., Zeidner, M. (Ed.) Handbook of Self-Regulation (s.
13–39). Academic Press: California
Zimmerman, B. J. (2002). Developing self-regulated learners beyond achievement to selfefficacy,
Washington: American Psychological Association.
Zimmerman, B. J. ve Cleary, T. J. (2006). Adolescents’ development of personal agency: The
role of self-efficacy beliefs and self-regulatory skill. In F. Pajares and T. Urdan
(Eds.), Self-efficacy beliefs of adolescents (pp. 45-70). Greenwich, CT: Information
Age Publishing.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com