Journal Name:
- Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
Publication Year:
- 2012
| Author Name | University of Author | Faculty of Author |
|---|---|---|
- 32
REFERENCES
Acar, E. (2007). İşletme Yönetiminde Duygusal Zekânın Yeri ve Önemi Üzerine Bir Araştırma, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Hatay.
Acar, F. (2002). “Duygusal Zekâ ve Liderlik”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12: 53-68.
Acar, E. (2007). İşletme Yönetiminde Duygusal Zekânın Yeri ve Önemi Üzerine Bir Araştırma, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Hatay.
Acar, F. (2002). “Duygusal Zekâ ve Liderlik”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12: 53-68.
Aysel, L. (2006). Liderlik ve Duygusal Zekâ, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yönetim ve Organizasyon Programı Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli.
Bal, H. (2001). Bilimsel Araştırma Yöntem ve Teknikleri, Isparta: Süleyman Demirel Basımevi.
Baltaş, A. ve Baltaş, Z. (2002). Stres ve Başa çıkma Yolları, 21. Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi,.
Baltaş, Z. (2006). İnsanın Dünyasını Aydınlatan ve İşine Yansıyan Işık: Duygusal Zekâ, 3. Basım, İstanbul: Remzi Kitabevi.
Barlı, Ö. (2010). Davranış Bilimleri ve Örgütlerde Davranış, Geliştirilmiş ve Genişletilmiş 4. Baskı, Erzurum: Aktif Yayınevi.
Bar-On, R., Brown, JM., Kirkcaldy, BD. ve Thome, EP. (2000). “Emotional expression and implications for occupational stress; an application of the emotional quotient inventory (EQ-i)”, Personality and Individual Differences, 28(6): 1107-1118.
Bourey, J. (2001). “Do You Know What Your Emotional IQ Is?”, Public Management, 83(9): 4-11.
Budak, S. (2000). Psikoloji Sözlüğü, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
Canbulat, S. (2007). Duygusal Zekâ’nın Çalışanların İş Doyumları Üzerindeki Etkisinin Araştırılması, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı İnsan Kaynakları Yönetimi Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
Caruso, DR. (1999). Applying the Ability Model of Emotional Intelligence to the World Work, http://www.leadershipcoachacademy.com/handouts/EQ_articleEQ_at_Work.pdf., 1999, Erişim Tarihi: 25.07.2011
Çelik, SB. ve Deniz, ME. (2008). “A Comparison of Scouts’ Emotional Intelligence Levels With Regards To Age and Gender Variables: A Cross-Cultural Study”, Elementary Education Online, 7(2): 376-383.
Clark, L. (2000). SOS! Duygulara Yardım, (Çev. G. Yazgan), İstanbul: Evrim Yayınevi.
Cooper, RK. (1997). “Applying Emotional Intelligence in the Workplace”, Training & Development, 51(12): 31-39.
Cumming, EA. (2005). An Investigation into the Relationship between Emotional Intelligence and Workplace Performance: An Exploratory Study, Master of Commerce and Management Thesis, Department of Business Management, Law and Marketing. Lincoln University, Lincoln.
Daft, RL. (2000). Management, Orlando: Harcourt College.
Davies, M., Stankov, L. ve Roberts, RD. (1998). “Emotional Intelligence: In Search of an Elusive Construct”, Journal of Personality and Social Psychology, 75(4): 989-1015.
Derksen, J., Kramer, I. ve Katzko, M. (2002). “Does a Self-Report Measure for Emotional Intelligence Assess Something Different Than General Intelligence”, Journal of Personality and Individual Differences, 32(1): 37-48.
Dulewicz, V. ve Higgs, M. (1999). “Can Emotional Intelligence br Measured and Developed”, Leadership & Organizational Development Journal, 20(5): 242-253.
Erdoğdu, Y. (2008). “Duygusal Zekâ’nın Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23): 62-76.
Gagné, M., Forest, J., Gilbert, M., Aubé, C., Morin, E. ve Angela, M. (2010). “The Motivation at Work Scale: Validation Evidence in Two Languages”, Educational and Psychological Measurement, 70(4): 628-646.
Genç, N. (2004). Yönetim ve Organizasyon, Çağdaş Sistemler ve Yaklaşımlar, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Goleman, D. (2000). İş Başında Duygusal Zekâ, (Çev. H. Balkara), İstanbul: Varlık Yayınları.
Goleman, D. (2005). Duygusal Zekâ Neden IQ’dan Daha Önemlidir? (Çev. B.S. Yüksel), İstanbul: Varlık Yayınları.
Gümüş, M. (1999). Yönetimde Başarı İçin Altın Kurallar, İstanbul: Alfa Yayınevi.
Gürbüz, S. ve Yüksel, M. (2008). “Çalışma Ortamında Duygusal Zekâ: İş Performansı, İş Tatmini, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Bazı Demografik Özelliklerle İlişkisi” Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(2):174-190.
Güredin, E. (1987). Denetim, Muhasebe Enstitüsü Yayın No:50, İstanbul: Avcıol Matbaası.
Johnson, PR. (1999). “Organizational Benefits of Having Emotionally Intelligent Managers and Employees”, Journal of Workplace Learning, 11(3): 84-97.
J
ordan, PJ., Ashkanasy, NM., Härtel, CEJ. ve Hooper, GS. (2002). “Workgroup Emotional Intelligence Scale Development and Relationship to Team Process Effectiveness and Goal Focus”, Human Resource Management Review, 12(2): 195-214.
Konrad, S. ve Hendl, C. (2001). Duygularla Güçlenmek/Duygusal Zekâ Sayesinde Başarılı Bir Hayat, (Çev. M. Taştan), İstanbul: Hayat Yayınları.
Lam, LT. ve Kirby, SL. (2002). “Is Emotional Intelligence an Advantage? An Exploration of the Impact of Emotional and General Intelligence on Individual Performance”, The Journal of Social Psychology, 142(1): 133-143.
Law, KS., Wong, C. ve Song, LJ. (2004). “The Construct and Criterion Validity of Emotional Intelligence and Its Potential Utility for Management Studies”, Journal of Applied Psychology, 89(3): 483-496.
Lundy, O. ve Cowling, A. (1996). Strategic Human Resource Management, Boston: International Thomson Business Press.
Lyons, JB. ve Schneider, TR. (2005). “The Influence of Emotional Intelligence on Performance, Personality and Individual Differences”, Personality and Individual Differences, 39(4): 693-703.
Mayer, JD., Salovey, P. ve Caruso D. (2004). “Models of Emotional Intelligence”, In: Robert J. Sternberg, Handbook of Intelligence, Cambridge: Cambridge University Press, 96-420,
Öztürk, H. (2002). Hemşirelerin Motivasyon Düzeyleri ve Performans Düzeyleri, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hemşirelik Anabilim Dalı Doktora Tezi, İstanbul.