Buradasınız

Anasayfa » Content

TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN BELİRLİ GÜN VE HAFTALARA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ: NİTEL BİR ARAŞTIRMA

OPINIONS OF TEACHERS OF TURKISH ABOUT IMPORTANT DAYS AND WEEKS: A QUALITATIVE RESEARCH

Journal Name:

  • Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi

Publication Year:

  • 2014

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
This study aims at revealing opinions of teachers of Turkish about the activities performed in important days and weeks celebrated or commemorated at junior high schools. The study was designed as a qualitative research. Typical case sampling was used, and 15 teachers of Turkish at three different schools in Cukurova, Yuregir and Seyhan districts of Adana were interviewed. The collected data were analyzed via content analysis. According to the results of the study, teachers reported that activities are organized for important days and weeks at their schools, and those activities socialize their students, help them to understand the meaning and importance of the day, and make them to experience the sense of taking responsibility. Some teachers stated they usually plan activities in relation to daily life to make them more attractive, and some others claimed they include activities addressing different senses. It is found out that the teachers integrate important days and weeks in Turkish classes in various ways, and the mostly celebrated days and weeks are National Sovereignty and Children’s Day, Adoption of Turkish National Anthem, and Republic Day. It is also found out that one teacher recommends creativity week as an addition, and some teachers suggest suspension of World Philosophy Day and Global Entrepreneurship Week among the important days and weeks celebrated at schools.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Bu araştırmanın amacı, Türkçe öğretmenlerinin ortaokullarda kutlanan veya anılan belirli gün ve haftalara yönelik olarak yapılan çalışmalara ilişkin görüşlerini belirlemektir. Bu amaçla yapılan araştırma nitel bir çalışma olarak desenlenmiştir. Adana ili Çukurova, Yüreğir ve Seyhan ilçelerinde bulunan üç farklı okulda görev yapan 15 Türkçe öğretmeniyle görüşmeler yapılmış, öğretmenlerin seçiminde tipik durum örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Veriler içerik analizi yapılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, öğretmenler okullarında belirli gün ve haftalara yönelik programların düzenlendiğini, bu programların öğrencileri sosyalleştirdiğini, günün anlam ve öneminin kavranmasına yardımcı olduğunu ve öğrencilere sorumluluk alma duygusu yaşattığını belirtmişlerdir. Bazı öğretmenler ilgi çekici olması için programları genellikle günlük yaşamla ilişki kurarak planladıklarını, bazı öğretmenler ise programlarda farklı duyulara hitap eden etkinliklere yer verdiklerini ifade etmiştir. Ayrıca öğretmenlerin belirli gün ve haftalara Türkçe dersinde çeşitli şekillerde yer verdikleri, en fazla etkinlik düzenledikleri belirli gün ve haftaların Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, İstiklâl Marşının Kabulü ile Cumhuriyet Bayramı olduğu, bir öğretmenin mevcut bulunan belirli gün ve haftalara Yaratıcılık Haftası eklemek istediği, bazı öğretmenlerin ise mevcut bulunan belirli gün ve haftalardan Dünya Felsefe Gününün ve Girişimcilik haftasının çıkarılması gerektiğini düşündükleri saptanmıştır.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-turkce-ogretmenlerinin-belirli-gun-haftalara-yonelik-gorusleri-nitel-bir-arastirma.pdf
  • 4
8
20
  • Turkish

REFERENCES

References: 

Binbaşıoğlu C. (2000). Okulda ders dışı etkinlikler. İstanbul: Öğretmen Kitapları Dizisi MEB Yayınları.
Can, N. (1997). Eğitim öğretimde etkili öğretmen ve yöneticinin nitelikleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi,
3, 1-17.
Demirel, Ö. (1998). Genel öğretim yöntemleri. Ankara: Kardeş Kitabevi.
Doğan, N. (2010). Yaratıcı düşünme ve yaratıcılık. Ö. Demirel (Ed.), Eğitimde yeni yönelimler içinde (s. 167-192).
Duruhan, K. ve Bedir, G. (2005). Devlet okullarında ve özel okullarda kutlanan ve anılan belirli gün ve haftaların
etkililik düzeylerinin kıyası (Kayseri İli Örneği). Milli Eğitim Dergisi, 168, 246-255.
Eccles, J. & Templeton, J. (2002). Extracurricular and other after-school activities for youth. Review of Research
in Education, 26, 113-180.
Fredricks, J. & Eccles, J. (2005). Developmental benefits of extracurricular involvement: do peer characteristics
mediate the link between activities and youth outcomes? Journal of Youth and Adolescence, 34(6), 507–520.
Gholson, R. E. (1985). Student achievement and co-curricular activity participation. NASSP Bulletin, 69 (483), l7-
20.
Göçer, A. (2004). Türkçe öğretimine bir uygulama sahası olarak belirli günler ve haftaların kutlama etkinlikleri.
Millî Eğitim Dergisi, 32(162), 126-135.
Gültekin, M. (2007). İlköğretim öğretmenlerinin ilköğretimde kutlanan belirli gün ve haftaların gerekliliği ve işe
vurukluğu konusundaki görüşleri (Eskişehir ili örneği). Milli Eğitim Dergisi, 36(174), 72-87.
Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi
Journal of Research in Education and Teaching
Kasım 2014 Cilt: 3 Sayı: 4 Makale No: 02 ISSN: 2146-9199
20
Güneş, F. (2013). Türkçe öğretiminde metin seçimi. Ana dili Eğitimi Dergisi, 1(1), 1-12.
Hesapçıoğlu, M. (1998). Öğretim ilke ve yöntemleri. (5.Baskı). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
Köse, E. (2003). Erzurum ilindeki ilköğretim okullarında ders dışı etkinliklere yönelik alt yapı olanakları ile ilgili
bir ön araştırma. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, Eğitim Bilimleri Özel Sayısı, 7, 205-214.
Köse, E. (2007). İlköğretim öğrencilerinin ders dışı etkinliklerini tercih etme nedenleri. Bayburt Eğitim Fakültesi
Dergisi, 2(3), 46-61.
MEB (2005). Millî eğitim bakanlığı ilköğretim ve ortaöğretim kurumları sosyal etkinlikler yönetmeliği. Tebliğler
Dergisi, 2569. http://.mebk12.meb.gov.tr adresinden 16 Mart 2013 tarihinde alınmıştır.
Miles, M.,& Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis. Thousand Oaks, CA.
Paykoç, F. (1987). Güncel olaylarla belirli gün ve haftaların öğretimi. B. Özer (Ed.), Sosyal bilgiler öğretimi içinde
(s. 44-60). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
Sözer, E. (1998). Sosyal bilgiler programının amaçları, ilkeleri ve temel özellikleri. G. Can (Ed.), Sosyal bilgiler
öğretimi içinde (s. 15-39). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
Şiringel, N. (2006). Sosyal bilgiler ve türkçe öğretmenlerinin ilköğretim 6. ve 7. sınıfta belirli gün ve haftalara
ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.
Ünalan, Ş. (2001). Türkçe öğretimi. (2.Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Varış, F. (1994). Program geliştirme. (5.Baskı). Ankara: Alkım Yayıncılık.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com