Buradasınız

SİH DİNİ

Journal Name:

Publication Year:

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (Original Language): 
Sih dini, İslâm'ın Hindistan'a ulaşıp yayılmasından sonra, 16. Yüzyılda Guru Nanak (1469-1539)'dan itibaren Hint dinleri arasında yer almaya başlamıştır. İslâm ile Hinduizm'in muhtelif yönlerini alarak, ona kendi yorumunu katmış olan Sih dini, dinler tarihçileri tarafından, farklı kültürlerin birbirlerini etkilemesi sonucu ortaya çıkmış senkretik bir din olarak kabul edilmektedir. Sih kelimesi talebe, öğrenci, tilmiz anlamlarına gelmektedir.1 Farklı ırklardan ve inançlardan insanların bir araya gelmesiyle dinî bir grup, dinî bir ırka ve zaman içinde de bir millete dönüşmüştür.2 14. Yüzyılda n itibaren Kuzey Hindistan'da ayrı dinden insanların beraber yaşamaları zaruretinden dolayı dinler ve inançlar arasında uzlaşma hareketleri yayılmaya başladı. Tanrı Vişnu'ya içtenlikle ve sevgi ile bağlanma anlamını taşıyan Bhakti3 hareketi ile İslâm sufîliğinin bir sentezi olan Sant geleneği de bu senkretist hareketlerdendi4. Bhakti hareketini ve Sant geleneğini temsil eden Ramanuja (1016-1137) ve Kabir (1440-1518) gibi isimlere Sih literatüründe rastlasak bile, bu dinin şekillenmesinde ve bugünkü haliyle dinler tarihinde yerini almasında esas pay Guru Nanak'a aittir. Nanak'tan sonra gelmiş olan diğer dokuz 'Guru'5 da Nanak'ın ruhunun tenasüh yoluyla kendilerine geçtiğini kabul ederek, kutsal kitaplarına alınmış olan ilâhilerde *Nanak' mahlasını kullanmıştır.
FULL TEXT (PDF):