Buradasınız

Keman Çalmada Temel Yay Hareketlerinde Omuz ve Dirsek Eklemlerinde Görülen Açısal Değişikliklerin Araştırılması

Search for the Observed Angular Differences between Shoulder and Elbow Joints in the Basic Bow Movements While Playing the Violin

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
With the purpose of determining the observed angular widths of the active right arm’s shoulder and elbow joints in the basic bow movements while playing the violin, 11 subjects were randomly selected to carry out an experimental study. In the research, “goniometer” and a standart complete violin and bow were used to collect the data. Mean, standard deviation and range of these collected data were determined. Within which angular widths shoulder and elbow joints moved in two parts of the bow in the basic bow movements was identified quantitatively and these findings were compared to the movement properties of the joints. This research suggests doing similar studies to “establish the assessable physical bases” of the body structures used in playing, which determines in a sense the playing quality.
Abstract (Original Language): 
Keman çalmadaki temel yay hareketlerinde aktif olan sağkol omuz ve dirsek eklemlerinde görülen açısal genişlikleri tespit amacıyla; random yöntemi kullanılarak seçilmiş11 denek üzerinde deneysel bir çalışma yapılmıştır. Çalışmada veri toplama aracıolarak, ‘ganyometre’, standart bir tam keman ve yay kullanılmıştır. Toplanan nicel verilerin aritmetik ortalama, standart sapma ve ranj değerleri tespit edilmiştir. Sonuç olarak; temel yay hareketlerinde yayın her iki bölümünde de (Ay, Üy) omuz ve dirsek eklemlerinin hangi açısal genişlikler içinde hareket ettiği nicel bulgularla tespit edilmiş, eklemlerin hareket özellikleriyle bu bulgular karşılaştırılmıştır. Bu araştırmadan hareketle benzeri çalışmalar yapılarak, -çalma kalitesinde bir anlamda belirleyici olan- çalma esnasında kullanılan bedensel yapıların ‘ölçülebilir fizik temellerinin ortaya konulması’ önerilmiştir.

REFERENCES

References: 

Cooper, M. J., R. B. Glassow. (1972). Kinesiology, Mosby Company, Saint Louis, 31-52
Eston, R. and Reilly, T. (1996). Kinanthropometry and Exercise Physiology Laboratory
Manua tests, procedures and data, London. 115.
Gowitzke, A. and Milner M. (1980). Undersitanding the Scientific Bases of Human
Movement. London: Williams and Wilkins. 35.
Kelley, L. D. (1971). Kinesiology, Fundemantals of Motion Description.New Jersey. 70-81.
Mac Dougall, J. D., Wenger, H. A. and Green, H. S. (1991). The Pyhsiological Testing of
the High-Performance Athlete.Canadian Ass. Spor Sci. Human Kinetics
Books, İlionis, 339.
Morehouse, L. E. (1972). Labaratory manual for Physiology of Exercise, Mosby Company,
Saint Louis, 38-50.
Palastanga, N., Fields, D. and Soames, R. (2000). Anatomy and Human Movement. Great
Britain.160.
Tamer, K. (2000). Sporda Fiziksel–Fizyolojik Performans Ölçülmesi ve Değerlendirilmesi.
Ankara: Bağırgan Yayınevi.
Uçan, A. (1980). Temel Keman Eğitiminde Temel Kavramlar, Araçlar ve Beceriler. Çağdaş
Eğitim Dergisi. 46(5), 50-63.
Uçan, A., Günay, E. (1980). Çevreden Evrene Keman Eğitimi.Ankara: Yeni Dağarcık
Yayınları.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com