Buradasınız

AVRUPA DİLLERİ ÖĞRETİMİ ORTAK ÇERÇEVE PROGRAMI VE TÜRKÇE

THE COMMON EUROPEAN FRAMEWORK OF REFERENCE AND TURKISH LANGUAGE

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.9761/JASSS_632

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
The Common European Framework (CEF) is a reference document for curriculum and syllabus development, textbook writing, teacher training, and for assessment, and it has gained importance for discussions of AA curricula, and L2 teaching and learning in Europe. However, the CEF may not provide sufficient theoretical and practical guidance to enable test specifications to be drawn up for each level of the CEF. Although it is widely referred to all languages, the Common European Framework of Reference for Languages (CEFR) remains relatively insufficient for teaching vocabulary. There have been several studies on CEFP on different languages; nevertheless, there has been no single survey carried out in Turkish Language in this field. Therefore, this article tries to find answers by exploring questions of whether the CEFR can help foreign learners of Turkish language to construct vocabulary based on CEFR levels or not; whether the CEFR scales are sufficient to communicate at various levels; and then to what extent the most common words in Turkish should be included. The findings of this study indicate that application of CEFR, especially in teaching vocabulary, seems to be complicated to build or acquire for some languages which have different characteristics when compared to common European languages.
Abstract (Original Language): 
Avrupa Dilleri Öğretimi Ortak Çerçeve Programı (ADÖÇ), müfredat ve izlence gelişimi, ders kitabı yazımı, öğretmen yetiştirme ve değerlendirme açısından başvurulan önemli bir referans belgedir. Bu program AA müfredat tartışmaları ile Avrupa’da yabancı dil öğretimi ve öğrenilmesi açısından önem kazanmıştır. Ancak Avrupa dilleriyle ilgili yapılan birçok çalışmada, ADÖÇ teori ve uygulamalarının tüm dil seviyelerini karşılayabilecek değerlendirme özelliklerini sağlamada yetersiz kaldığı vurgulanmaktadır. Birçok dil için uygulanabilen yaygın bir referans olarak gösterilse de yabancı dilin öğrenilmesinde büyük önem taşıyan kelime öğretiminde yeterli ölçüde verimli olmadığı bazı çalışmalarda dile getirilmektedir. Şimdiye kadar yapılan incelemelerde Avrupa Dilleri Öğretimi Ortak Çerçeve Programı ile ilgili Türkçe dışında birçok dilde araştırma yapılmış olmasına rağmen, Türkçe ve Avrupa Dilleri Öğretimi Ortak Çerçeve Programı ile ilgili bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmanın amacı, Avrupa Dilleri Öğretimi Ortak Çerçeve Programı’nın Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilere yardımcı olup olmadığını araştırmak; değişik dil düzeylerinde öğrencilerin sağlıklı ve akıcı iletişim kurmada yeterli olup olmadığını tespit etmek; ayrıca Türkçe öğretiminde ne dereceye kadar ya da yaygın olarak hangi sözcüklerin AA düzeyinde kullanılması gerektiğinin ortaya çıkarılmasına katkıda bulunmaktır. Çalışmanın sonuçları farklı özellikler içeren bazı dillerin özellikle de başlangıç düzeyinde kelime öğretiminde Avrupa Dilleri Öğretimi Ortak Çerçeve Programını uygulamanın büyük zorluk yarattığını ortaya koymaktadır.

REFERENCES

References: 

ÇİFTÇİ, O. and ÇEÇEN, M. A. (2010). İlköğretimde 6 - 8. Sınıf Türkçe Ders Kitaplarındaki Metinlerin Anlamı Bilinmeyen Sözcükler Açısından Değerlendirilmesi. Türkçe Öğretiminde Tartışmalar. Subaşı Uzun, Leyla and Bozkurt, Ümit, (Eds.). Ankara: Ankara Üniversitesi TÖMER.
CİP, N. (2008). A’dan Z’ye Rus Dili Grameri. Ankara: Palme Yayıncılık
COLEMAN, J. (1996). Studying Languages: A Survey of British and European Students.
CILT Council of Europe. Common European Framework of Reference for Languages: Learning, teaching, assessment. Cambridge University Press/Council of Europe, 2001.
COTUKESEN, Y. (1983). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi/ Yabancıların Türkçe Öğrenirken Karşılaştıkları Güçlükler ve Yaptıkları Yanlışlar. Türk Dili Sayı: 379–380.
DALLER, H., MILTON, J., and TREFFERS-DALLER, J. (2007). (Eds.) Modelling and Assessing Vocabulary knowledge. Cambridge: Cambridge University Press. Assessed 12 September 2010 http://www.tesl-ej.org/wordpress/ issues/ volume11/ ej44/ej44r6/
DURGUNOĞLU, A.Y. and ÖNEY, B. (1999). A Cross-Linguistic Comparison of Phonological Awareness and Word Recognition. Reading and Writing: An Interdisciplinary Journal 11 281-299. Assessed 15 September 2010 http://www.springerlink.com/ content/ w 05572034341p526/
GÖKSEL, A. and KERSLAKE, C. (2005). Turkish: A Comprehensive Grammar. New York: Routledge.
HUCKIN, T. and Coady, J. (1999). Incidental Vocabulary Acquisition in a Second Language. Assessed 20 September 2010 http://74.125.155.132/scholar?q=cache:rnk2j6TKOUJ:scholar.google.com/+inci dental+vocabulary+acquisition+in+a+second+language&hl=tr&as_sdt=2000 &as_vis=1
HULSTIJN, J. H. (2007). The Shaky Ground Beneath the CEFR: Quantitative and Qualitative Dimensions of Language Proficiency. The Modern Language Journal, V. 91, I.4 p. 663-667.
JIANG, N. (2004). Semantic Transfer and Its Implications for Vocabulary Teaching in a Second Language. The Modern Language Journal 0026-7904/04 P 416-432
The Common European Framework Of Reference And Turkish Language 934
MILTON, J. (2006). French as a Foreign Language and the Common European Framework of Reference for Languages Assessed 12 August 2010 http://www.llas.ac.uk/resources/paper/2715#toc_2.
NATION, I.P.S. (2001). Learning Vocabulary in Another Language. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
TÜM, G. (2012). Linguistic Difficulties For Polish Students Studying Turkish As A
Foreign Language: A Case Study. International Journal of Social Science
Volume 5 Issue 2, p. 305-316.
WALTER, E. (1993). Learning Turkish as a Foreign Language: A Personal Account. Dil Dergisi TOMER Sayı 14.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com