Buradasınız

Anasayfa » Content

OSMANLI SON DÖNEMİNDE MUALLİM OKULLARI DIŞINDAKİ ÖĞRETMEN YETİŞTİREN KURUMLARA GENEL BİR BAKIŞ

A GENERAL LOOK AT TEACHER TRAINING INSTUTIONS APART FROM TEACHER SCHOOLS IN THE LAST PERIOD OF OTTOMAN

Journal Name:

  • Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi

Publication Year:

  • 2011

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
The teacher training institutions were Darülmuallimin and Darülmuallimatas the names suggest. However there were other institutions to train teachers apart from these. These institutions are: Menşe-i Muallimin: After the period of Tanzimat, the need for teachers for millitary schools emerged since the officers couldn’t do their work related responsibilities because of teaching burdens. Ana Muallime Mektebi: In the period of Meşrutiyet before Ana Muallime mektebi were founded, non-muslim women, educated in Europe, worked in Ana Muallime Mektebi and kinder gardens. İnas Darulfununu: In 1915 within Darülmuallimat-ı Aliye institutions a building was alocated for teaching staff and Inas Darulfunun was founded. Medrese-i Muallimîn: Another teacher training institution founded in Second Meşrutiyet Period was Medrese-i Muallimin. The aim was to train teachers for country schools.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Osmanlı Devleti’nde öğretmen yetiştiren okullar adından da anlaşılacağı üzere Dârülmuallimînler ve Dârülmuallimâtlardı. Fakat söz konusu bu okulların yanında öğretmen yetiştirmek amacıyla açılmış başka kurumlar da vardı. Bu kurumları şöyle sıralamak mümkündür: Menşe-i Muallimîn: Tanzimat Dönemi sonunda asker mekteplerine muallim yetiştirmek üzere bir okulun açılması gündeme geldi. Çünkü subaylar askerî okullarda öğretmenlik ile meşgul oldukları için asıl işlerinden geri kalmaktaydılar. Ana Muallime Mektebi: II. Meşrutiyet Devri’nde Ana Muallime Mektebi, kurulmadan önce Ana Mektebi ve çocuk bahçelerinde, genellikle, Avrupa’da bu işin eğitimini görmüş olan gayr-ı müslim kadınlar görev yapmaktaydı. İnas Dârülfünûnu: 1915 yılında Dârülmuallimât-ı Âliye bünyesindeki bir binada ayrı eğitim-öğretim kadrosu tahsis edilerek İnas Dârülfünûn’u kuruldu. Medrese-i Muallimîn: II. Meşrutiyet Devri’de açılıp yaygınlaştırılması düşünülen, öğretmen yetiştiren kurumlardan biri de Mederese-i Muallimîn idi. Bu okulların kurulmasındaki amaç köy ibtidâîlerine öğretmen yetiştirmekti.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastrmx_182909_1_pp_11-24.pdf
  • 1
11-24
  • Turkish

REFERENCES

References: 

A- ARŞİV BELGELERİ
BOA, İ.DH., Dosya No: 863, Gömlek No: 69113.
BOA, DH.UMVM., Dosya No: 126 Gömlek No: 45.
BOA, ŞD., Dosya No: 231, Gömlek No: 4
BOA, ŞD., TNZ., Dosya No: 232, Gömlek No: 8.
BOA, ŞD.HU., Dosya No: 232, Gömlek No: 28.
BOA, İ.DUİT., Dosya No: 96, Gömlek No: 43.
BOA, MV., Dosya No: 241, Gömlek No: 16.
BOA, MF. İST., Dosya No: 17, Gömlek No: 5.
BOA, İ.HUS., Dosya No: 140, Gömlek No:.1324 S-105.
BOA, İ.HUS., Dosya No: 142, Gömlek No:.1324 R-70.
B. DİĞER KAYNAKLAR
ALTIN, Hamza, “1869 Maarif-i Umumiye Nizamnamesi ve Öğretmen Yetiştirme Tarihimizdeki Yeri” Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13:1, 2008.
AYAS, Nevzat, T.C. Milli Eğitim Kuruluş ve Tarihçeler, MEB, Ankara, 1948.
AYTAÇ, Kemal, “Osmanlı İmparatorluğu’nda Okul Kuruluş Sistemi”, Milli Kültür, c. III, S. 1, Haziran 1981.
BERKES, Niyazi, Arap Dünyasında İslam, Milliyetçilik ve Sosyalizim, Köprü Yayınları, İstanbul, 1969.
BERKES, Niyazi, Arap Dünyasında İslam, Milliyetçilik ve Sosyalizim, Bilgi Yayınevi, İstanbul, 1975.
DAĞLIOĞLU, H. Elif, “Ülkemizde Okul Öncesi Eğitim”, Eğitime Bakış, Yıl: 4, S. 12, (Kasım 2008).
Dârülmuallimîn ve Dârülmuallimât Nizamnamesi, Matbaa-yı Âmire, İstanbul, 1331.
Darülmuallimât Programı, Matbaa-yı Âmire, İstanbul, 1330.
DİRİM, Aygören, Okul Öncesi Eğitimi, Esin Yayınevi, İstanbul, 2004.
DUMAN, Tayip, “Türkiye’de Eğitim Reformları Açısından Öğretmen Yetiştirme Sorunu”, Erdem, c. XII, S. 34, (Mayıs 1999), s. 92.
Emrullah, “Tedrisat-ı İbtidâiye”, Mülkiye, S. 23, 1326.
59 Hüdevendigar Vilayet Salnamesi, yıl 1324 s. 252.
60 Bayram Kodaman, Abdülhamid Devri Eğitim Sistemi, s. 155.
Sosyal Bilimler Dergisi / Journal of Social Sciences
Cilt 1 – Sayı 1 – Haziran 2011 / Volume 1 – Issue 1 – June 2011
24
ERGİN, Osman, Türkiye Maarif Tarihi, Eser Kültür Yayınları, İstanbul, 1977.
ERGÜN, Mustafa, II. Meşrutiyet Devrinde Eğitim Hareketleri, Ocak Yayınları, Ankara 1996.
Ethem Nejat, Terbiye-i İbtidâîye Islahatı, Çiftci Kütüphanesi, İstanbul, 1331.
Hüdevendigar Vilayet Salnamesi, yıl 1324.
İstanbul Kız Muallim Mektebi Dârülmuallimât, 1933.
KAFADAR, Osman, ÖZTÜRK Faruk, M. Sâtı Bey, Eğitim ve Toplumsal Sorunlar Üzerine Konferanslar, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 2002.
KOÇER, Hasan Ali, Türkiye’de Modern Eğitimin Doğuşu ve Gelişimi, MEB, İstanbul, 1970.
KODAMAN, Bayram, Abdülhamid Devri Eğitim Sistemi, TTK, Ankara 1991.
KURNAZ, Şefika, Cumhuriyet Öncesinde Türk Kadını, MEB, Ankara, 1991.
KÜÇÜKAHMED, Leyla, Öğretmen Yetiştiren Kurumlar Öğretmenlerin Tutumları, Ankara Üniversitesi Eğitim Fak. Yayınları, Ankara, 1976.
Meclis-i Mebussan Levâyih-i Kanuniye, I-I, 1324-1325.
Meclis-i Mebussan Levâyih-i Kanuniye, I-II, 1328.
Mehmet Esat, Mirat-ı Mekteb-i Harbiye, İstanbul, 1310.
Muallim, 15 Mart 1334, No: 20
Nafi Atuf, Türkiye Maarif Tarihi Hakkında Bir Deneme II, Milliyet Matbaası, İstanbul, 1932.
Sâtı, “Meşrutiyetten Sonra Maarif Tarihi”, Muallim, S. 19, c. II, 15 Şubat 1334.
Tedrisat-ı İbtidâiye Kanunu Muvakatı, Matbaa-yı Âmire, İstanbul, 1329.
TEKELİ, İlhan, İLKİN, Selim, Osmanlı İmparatorluğunda Eğitim ve Bilgi Öğretim Sisteminin Oluşumu ve Dönüşümü, TTK, Ankara, 1993.
TUTSAK, Sadiye, İzmir’de Eğitim ve Eğitimciler (1850-1950), Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 2002.
UNAT, Faik Reşit, Türkiye Eğitim Sisteminin Gelişmesine Tarihi Bir Bakış, MEB, Ankara, 1964.
YÜCEL, H. Ali, Türkiye’de Orta Öğretim, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1994.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com