Buradasınız

VİDEO OYUNLARININ ERGENLERİN DENETÎM ODAKLARI, ÖZ-KAVRAMLARI VE SERBEST ZAMAN DEĞERLENDİRME ETKİNLİKLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ

Journal Name:

Publication Year:

Author Name
Abstract (Original Language): 
Bilgisayar teknolojisinin ürünü olan video oyunları geniş bir kitlenin ilgisini çekmektedir. Uzmanlar video oyunlarının yaygın ilgi görmelerini oyuncunun katılımını sağlayacak şekilde esnek olmaları, yarışmak, mücadele etmek ve risk almak için uygun ortam yaratmaları, belirgin hedef ve görsel-işitsel efektler içermeleri gibi etmenlerle açıklamaktadırlar. Batıda video oyunlarının çocuk ve gençlerin gelişimi üzerindeki etkisi çeşitli araştırmalara konu olmaktadır. Dominick (1984) video oyunları ile öz-kavramı arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Kappes ve Thompson (1985) video oyunlarının denetim odağı üzerindeki etkisini araştırmışlardır. Video oyunu oynama ile serbest zaman değerlendirme etkinlikleri arasındaki ilişkiyi pek çok uzman (Creasey ve Myers, 1986; Lin ve Lepper, 1987) incelemiştir. Toplumumuzda özellikle son yıllarda çocuk ve gençler video oyunlarına yoğun ilgi göstermektedirler. Yabancı kaynaklarda video oyunlarına yönelik pek çok araştırmaya rastlanmasına karşın ülkemizde konuya ilişkin çalışmalar sınırlı sayıdadır. Alantar (1996) video oyunu oynama ile lise öğrencilerinin bazı kişilik özellikleri, aile ve sosyal ilişkileri, denetim odağı ve öz-kavramları ile katıldıkları serbest zaman değerlendirme etkinlikleri arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Bu araştırmada Alantar'ın bulgu ve önerileri ışığında çalışma örnekleminin ortaokul öğrencilerini de kapsayacak şekilde genişletilerek tüm verilerin yeniden değerlendirilmesi düşünülmüştür. 1 Farklı yaş gruplarından elde edilecek verilerle video oyunu oynama ile denetim odağı ve öz-kavramı arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
1
10

REFERENCES

References: 

Alantar, Meldâ. "Video Oyunu Oynayan ve Oynamayan Ergenlerin Bazı Kişilik Özellikleri ve Serbest Zaman Değerlendirme Etkinliklerinin Karşılaştırılması". Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi, 1996.
Creasey, Gary ve Myers, Barbara. "Videogames and Children". Merrill-Palmer Quarterly 1986, Sayı 32. Sayfa: 251-262.
Çataklı, Melike. "Transliteral
Equivalenc
e and Reliability of The Turkish Version of the Piers-Harris Children's Self Concept Scale". Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi, 1985.
Dominick, Joseph. "Videogames, Television Violence and Aggression in Teenagers". Journal of Communication. 1984, Sayı 34, Sayfa: 136-147
Greenfield, Patricia. Mind and Media. Cambridge: Harvard University Press,
1984.
İlkkaracan, Pınar.
"Anteceden
t Variables of The Self Concept of Children Who Succeeded or Failed in The High School Entrance Examination". Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, istanbul: Boğaziçi Üniversitesi, 1988.
Kappes, Bruno ve Thompson, Dan. "Biofeedback Vs. Video Games Effects on Impulsivity, Locus of Control and Self-Concept With Incarcerated Juveniles". Journal of Clinical Psychology 1985, Sayı 5, Sayfa: 698-706
Küçük, Şenay. "The Validity of the Turkish Form of the PARI Subscales II.III.IV. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi,
1987.
Lin, Sabrina ve Lepper, Mark. "Correlates of Children's Usage of Videogames and Computers". Journal of Applied Social Psychology 1987, Sayı 17, Sayfa: 72-93.
Mc Clure, Robert ve Mears, Gary. "Videogame Players: Personality Characteristics and Demographic Variables". Psychological Reporta 1984, Sayı 55, Sayfa: 271-276.
Öner, Necla Piers-Harris'in Çocuklarda öz-kavramı ölçeceği El Kitabı. Ankara: Türk Psikologlar Derneği, 1994.
Yeşilyaprak, Binnur. "Lise Öğrencilerinin İçsel ya da Dışsal Denetimli Oluşlarını Etkileyen Etmenler". Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi, 1988.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com