Buradasınız

BİLİMSEL İLERLEME VE METOT KAVRAMI ÜZERİNE KARL POPPER VE THOMAS KUHN

KARL POPPER AND THOMAS KUHN ON THE CONCEPT OF SCIENTIFIC PROGRESS AND METHOD

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
Many philosophers have claimed that science is impressively distinguished from other domains of human culture like religion, art, philosophy andpolitics due to its reference to its particular method. The acquisition and systematization of positive knowledge are thought to be the cumulative and progressive human activities. However, some philosophers of science have challenged the idea of cumulative view of scientific knowledge. For them, the progress of science is not a continuous accumulation, but rather a revolutionary process whereby old ideas are abandoned and new ones are adopted. Thomas Kuhn was a strong proponent of this model of scientific progress. In this article, fist of all, we shall take into consideration Popper's idea that the problem of induction is insoluble. To him, science proceeds by 'conjectures and refiitations', not by verification. Secondly, we shall discuss how Kuhn followed Popper in rejecting the empiricist model of scientists that argue that knowledge is gradually accumulated through observation and experiment. Kuhn's rejection of the Popperian Notion that theories can be falsified by having their consequences checked against experience will also be evaluated. The general aim of this study is to show that the definitions of progress which have been proposed so far are not in agreement with each other, and that they greatly have different implications for our understanding of the nature of science. The scientific progress is only possible with the application of some scientific methods. Yet the scientific method or methods proposed so far have not sufficed to account for the progressive developments within the science.
Abstract (Original Language): 
Pek çok filozof, bilimin kendine has metoduna başvurması sebebiyle onun politika, felsefe, sanat ve din gibi diğer insani kültür alanlarından şaşırtıcı derecede ayrıldığını iddia etmişlerdir. Pozitif bilginin kazanılması ve sistemleştirilmesi, birikimli ve ilerleyen insani faaliyetler olarak düşünülmüştür. Fakat bazı bilim filozofları, bilimsel bilginin birikerek arttığı görüşüne meydan okumuşlardır. Onlar için, bilimsel ilerleme sürekli birikimle değil, ancak eski fikirleri terk ederek tamamen yeni fikirlere adapte olan devrimci nitelikte bir süreçledir. Thomas Kuhn, bu tür bilimsel ilerleme modelinin güçlü savunucularından biridir. Bu makalede her şeyden önce, Popper'ın tümevarım sorununun çözümsüz olduğu İddiasına yer vereceğiz. Ona göre, bilim doğrulamalarla değil, ancak tahmin ve çürütmelerle ilerler. İkinci olarak, Kuhn'un aslında bilim adamlarının gözlem ve deney yoluyla bilginin dereceli olarak arttığını savunan deneyciliğin reddi hususunda Popper'ı nasıl takip ettiğini tartışacağız. Ayrıca burada, Kuhn'un aslında, bilimsel teorilerin, sonuçlan deneyle sınanarak yanlışlanabileceğim savunan Popperci yaklaşımı reddi de değerlendirilecektir. Bu çalışmanın genel amacı, bu zamana kadar ortaya konan bilimsel ilerleme tanımlarının hiçbirinin birbiri ite uyuşma içinde olmadığını ve onların her birinin, bizim bilimin tabiatını anlamamız adına çok farklı çıkarımlara sahip olduklarını göstermeye çalışmaktır. Bilimsel ilerleme bazı bilimsel yöntemlerin uygulanmasıyla münıkündür. Ancak, bu zamana kadar önerilen bilimsel yöntem ya da yöntemler bilimin bünyesindeki progresif gelişmeleri açıklamada yetersiz kalmışlardır.

REFERENCES

References: 

Angeles,
Pete
r A. (1981). A Dictionary of Philosophy, Harper & Row, London.
Burke, T.E. (1983). The Philosophy of Popper, Manchester
University Press, Manchester. Chalmers, Alan (1997). Bilim Dedikleri, (çev: Hüsamettin Arslan),
Vadi Yayınlan, Ankara.
Cohen
, E B. (1985). Revolution in Science, Harvard University Press,
Cambridge MA.
Cottingham, John (2003).
Akılcılık
, (çev: Bülent Gözkan), Doruk
Yayınları, İstanbul. Cottingham, John (1984). Rationalism, Granada Publislüng, London. Demir, Ömer (2000). Bilim Felsefesi, Vadi Yayınlan, Ankara.
70
ISSN:
1308-292
2
Patnukkalc University Journal of Social Institute
TEMMUZ 2009 SAYİ 4
Elgin,
Mehme
t (2004). 'Bağlam Rasyonalizmi ve Bilimde İlerleme',
Felsefe Tartışmaları, 33. Kitap, Boğaziçi Üniversitesi
Yayınevi, İstanbul.
Gutting
, G. (1980). Paradigms and Revolutions, University of Notre
Dame Press, Notre Dame. Hacking, I. (1981.). Scientific Revolutions, Oxford University Press,
Oxford.
Hume, David (1975). Enquiry Concerning Human Understanding (the
'First Enquiry') 1748, (ed. L. A. Selby-Bigge), 3rd edn.,
Oxford University Press, Oxford. Hume, David (1976). İnsanın Anlama Yetisi Üzerine Bir
Soruşturma, (çev: Oruç Aruoba, Hacettepe Üniversitesi
Yayınları, Ankara. Kuhn, T. (2000). Bilimsel Devrimlerin Yapısı, (çev: Nilüfer Kuyaş),
Alan Yayıncılık, Ankara. Kuhn, T.
(1962)
. The Structure of Scientific Revolutions, 2nd edn.
1970,
Chicag
o University Press, Chicago. Dominique, Lecourt (2006). Bilim Felsefesi, (Çev: Işık Ergüden),
Dost Kitabevi Yayınları, Ankara. Magee, B. (2001). Büyük Filozoflar: Platon'dan Wittgenstein'a
Batı Felsefesi Tarihi, (çev: A. Cevizci), Paradigma Yayınlan,
İstanbul.
Özlem, Doğan (2003). Felsefe ve Doğa Bilimleri, inkılâp Yayınevi, İstanbul.
Popper, Karl (1959). The Logic of Scientific Discovery, repr. 1968,
Hutchinson, London. Popper, Karl (2004).
Bilg
i Kuramı, (çev: Adnan Ömerustaoğlu),
Araştırma Yayınları, Ankara.
Popper
, Karl (1963). Conjectures and Refutations: The Growth of
Scientific Knowledge, Routledge, London. Russell, Bertrand (2003). Felsefe Sorunları, (çev: Vehbi
Hacıkadiroğlu), Kabalcı Yayınlan, İstanbul. Shapere, D. (1964). 'The Structure of Scientific Revolutions',
Philosophical Review, 73: 383-94. Ströker, Elizabeth (2005). Bilim Kuramına Giriş, (çev: Doğan
Özlem), inkılâp Yayınevi, İstanbul. Yalçın, Şahabettin (2002). 'Bilginin Normatif Yönü', Bilgi ve Değer:
Muğla Üniversitesi Felsefe

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com