Buradasınız

SEYYİD NİZAMOĞLU’NUN MÜRSID VE MÜRID’LER HAKKINDAKİ MANZUMELERİ

Seyyid Nizamoglu’s Poets About Mürid and Mürsids

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
The poet is recorded in the name of Seyyid Nizamoglu and Seyfullah Kasım Efendi in written records. He is the son of Seyh Nizammeddin Ahmet Efendi. Seyyid Nizamoglu was trained by (brahim ÜmmîSinan. He was a member of Halvetî tariqat and he moved ahead in the tariqat's Sinânî branch and he became the seyh of a dervish lodge in Silivrikapı. He died in 1601 and was buried in the graveyard of this dervish lodge. (n his early years of childhood he was trained by his father and he spent his life for the sake of sufism. He wrote many poems about Ehl-i Beyt(the family of prophet Muhammad),the twelve imams and the divine love. Rather than artistry he is mostly interested in advising his dervishs and guiding them in his poetry. For this reason he used a clean and spare language which can be understood by the most of the people. Seyyid nizamoglu's verse which are the base of our work are registered Manisa Public Library in the number of HMK05836/07.In the registered periodical there are diffrent texts about tariqat and sufism.(n addition there are also religous poems,sufic epistles,examples of fetwa, a dieth date of Aziz Mahmut Hüdaî and a verse text which is titled as Kitâb-ı Edebname in the periodical. The three verses of Seyyid Nizamoglu in the periodical are the base of our work.ın these verses he advises his dervishs and the head of the dervish order.
Abstract (Original Language): 
Kaynaklarda Seyyid Nizamoglu ve Seyfullah Kasım Efendi isimleriyle kaydedilmis olan sair, Seyh Seyyid Nizameddin Ahmed Efendi’nin ogludur. Seyyid Nizamoglu, (brahim Ümmî Sinan’dan ders almıs ve Halvetîlik tarikatının Sinânî kolunda, Silivrikapı’da bir tekkenin seyhligine kadar ilerlemistir . 1601 yılında vefat eden Seyid Nizamoglu bu tekkenin haziresine defnedilmistir. Küçük yasta ilk egitimini babasından almaya baslayıp ömrünü tasavvuf yolunda geçirmis olan Seyyid Nizamoglu, vahdet-i vücud, Ehl-i Beyt ve on iki imam muhabbeti ile (lâhî ask ekseninde pek çok siir kaleme almıstır. Siirlerinde sanat yapmak gayesinden ziyade müridlerine tavsiyelerde bulunmak ve onları irsad etmek maksadı göze çarpar. Bu sebeple manzumelerini sade bir dille kaleme almıs; halkın çogunlugunun anlayacagı külfetsiz bir dil kullanmayı tercih etmistir. Seyyid Nizamoglu’nun çalısmamıza esas aldıgımız manzumeleri, Manisa (l Halk Kütüphanesi’nde HMK 05836/07 numarada kayıtlı bir mecmuanın içinde yer almaktadır. Bu mecmuada, söz konusu edilecek siirlerden baska tasavvuf ve tarikat âdâbına dair çesitli manzum ve mensur metinler de yer almaktadır. Seyyid Nizamoglu’nun dinî mahiyetteki bazı siirleri, tasavvufî mektuplar, fetva örnekleri, Aziz Mahmud Hüdaî’nin ölümüne düsürülen bir tarih ve sonda yer alan Kitâb-ı Edeb-nâme baslıklı manzum metin, mecmuada yer alan önemli bazı bölümlerdendir. Bu çalısmada, Seyyid Nizamoglu’nun söz konusu mecmuada yer alan, hem müridlere hem de kendisi gibi mürsid olanlara çesitli tavsiyelerde bulundugu üç manzume sekil ve muhteva yönünden incelenmis; son olarak söz konusu siirler yeni harflere çevrilerek sunulmustur.

REFERENCES

References: 

Ahmet Rifat, Lugât-ı Târihiyye ve Cografiyye, (stanbul 1299-1300 (1882-1883).
ASKAR, Mustafa, Tasavvuf Tarihi Literatürü, (stanbul: (z Yayınları, 2006.
AVCI, (smail III. Uluslararası TDE Ögrenci Kongresi Bildirileri, (stanbul: 2012, C. 1, s.
575-588.
Bagdatlı (smail Pasa, Îzâhu’l-meknûn fi’z-zeyl ‘alâ Kesfi’z-zunûn ‘an esâmi’l-kütüb ve’lfünûn,
haz. Serefettin Yaltkaya, Kilisli Rifat B(LGE, C. 1,(stanbul: Millî Egitim
Basımevi 1945.
Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri I-III, (stanbul: 1333-1342 [1915-1923].
CEBEC(OGLU, Ethem, Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlügü, (stanbul: Anka Yayınları,
2005.
CEYHAN, Âdem, Türk Edebiyatında Hazret-i Ali Vecizeleri, Ankara: Öncü Kitap,
2006.
DEVELL(OGLU, Ferit, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara: Aydın
Kitabevi, 1999.
GÖLPINARLI, Abdülbaki, Türkiye’de Mezhepler ve Tarikatler, (stanbul: (nkılâp Yayınları,
1997.
Sûfî Araştırmaları - Sufi Studies SAYI 7
57
Hâfız Hüseyin Ayvansarâyî, Vefeyât-ı Ayvansarâyî, (haz. Ramazan EK(NC(), (zmir:
Tibyan Yayıncılık, 2012.
stanbul Kütüphaneleri Türkçe Yazma Divanlar Katalogu, I-IV, (stanbul 1947-76.
KEM(KL(, Bilal, “Sûfî Sâir Seyyid Seyfullâh’ın Vahdet-i Vücûd’a Dâir Risâlesi:
Miftâh-ı Vahdet-i Vücûd”, Kubbealtı Akademi Mecmuası30, s. 3 (2001) s. 84-
93.
Manzûme-i Mürsid, Manisa Yazma Eserler Kütüphanesi, MHK 05836/07, vr. 94b-
96b.
Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmânî yâhud Tezkire-i Mesâhîr-i Osmâniyye, I-IV, 1308-
[1315](1890-1897).
Muallim Nâcî, Lugat-ı Nâcî, (stanbul: ts.
Müstakîm-zâde Süleyman Sa‘deddîn Efendi, Mecelletü’n-Nisâb, Ankara: K.B. Yayınları,
2000, v. 266a-266b.
Müstakîm-zâde Süleyman Sa‘deddîn, Mecelletü’n-nisâb fi’n-niseb ve’l-kunâ ve’l-elkab,
Süleymaniye Ktp. Hâlet Efendi bl. nu. 628.
ÖNGÖREN, Resat, “Tasavvuf”, TDVA, (stanbul: 2011, C. 40, s. 119-126.
ÖZMEN, (smail, Alevi-Bektasi Siirleri Antolojisi, I-V, Ankara 1998.
ÖZYÜREK, Semra, Risâle-i Seref-i Siyâdet: Edisyon kritik, Yayımlanmamıs YL Tezi.
(Marmara Üniversitesi 1999)
Semseddin Sâmî, Kamûs-ı Türkî, (stanbul: 1317 [1899].
TOSUN, Necdet, “Seyyid Nizamoglu”, TDVA, (stanbul: 2009, C. 37, s. 73-74.
TUMAN, Mehmed Nâil, Tuhfe-i NâilîI-II, (nsr. C. KURNAZ, M. TATÇI), Ankara:
2001.
ULUDAG, Süleyman, Tasavvuf Terimleri Sözlügü, (stanbul: Kabalcı Yayınları, 2002.
YAMAN, Mehmet, Seyyid Nizamoglu Hayatı-Eserleri Divanı, (stanbul: 1976, Can
Yayınları.
YILMAZ, H. Kâmil, Ana Hatlarıyla Tasavvuf ve Tarikatlar, (stanbul: Ensar Nesriyat,
2010.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com