Buradasınız

FUZÛLÎ’NİN HADİKATÜ’S-SÜEDA ADLI ESERİNDEKİ MANZUM KISIMLAR ÜZERİNE

ABOUT POETIC PASSAGES FROM FUZULI’S WORK “HADIKAT US-SUADA” (“THE GARTH OF THE BLESSED”)

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.915

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of Author
Abstract (2. Language): 
The biggest volume by Fuzuli’s creation is his free translation of the work of the Iranian writer Hussein Vaiz Kashifi “Rawzatush-Shuhada”. Though both works are written in prose all their pages are enriched by poems in prose and organically alternated and create an inimitable harmony. The author of the article for the first time compares the poetic passages from Fuzuli’s work “Hadikat us-Suada” with poetic examples from Hussein Vaiz Kashifi’s work “Rawzatush-Shuhada” and comes to the conclusion that not all of them belong to Fuzuli. One part of them was taken without changes from “Rawzatush-Shuhada”, the other part has been translated from this work and the rest part the passages in the form of nazire (admonitions). Though all investigators marked out that poetic passages used by Fuzuli in the work “Hadikat us Suada” are in Turkish and Arabic languages the author of this article for the first time on the basis of concrete examples demonstrated that in this work one can find as the passages in Turkish and Arabic languages so as in Persian language.
Abstract (Original Language): 
Hadikatü’s-süeda hacim itibariyle Fuzûlî’nin en büyük eseri ve İran yazarı Hüseyin Vaiz Kâşifî’nin Ravzatü’ş-şüheda’sının Türkçeye serbest çevirisidir. Her iki eser genellikte mensur olsa da, bütün sayfaları yer yer manzum kısımlarla süslenmiştir. Hadikatü’s-süeda eserindeki manzum kısımların Hüseyin Vaiz Kâşifî’nin Ravzatü’ş-şüheda’daki manzumelerle kıyaslanması sonucunda ilk defa olarak böyle bir kanaate varılmıştır ki, Fuzûlî’nin çevirisindeki şiirlerin hepsi onun özgün şiirleri değildir. Onların bir kısmı Ravzatü’ş-şüheda’dan aynen alınmış, bir kısmı tercüme edilmiş, bir kısmıysa nazire olarak kaleme alınmıştır. Bütün araştırıcılar Fuzûlî’nin Hadikatü’s-süeda eserinde kullandığı manzum kısımların Türk ve Arap dillerinde olduğunu belirtseler de, bildiride net örneklere dayanılarak bu eserde Farsça şiirlerin olduğu da kanıtlanmıştır.

REFERENCES

References: 

ALİYEV, Sabir, (1991), «Orijinal abide», «Azerbaycan» Jurnalı, nr. 11-12, s. 48-53
ALİYEV, Sabir, (1996), Fuzûlî vezninin yanlış tasviri (Dr. Şeyma Güngör’e açık mektub), Fuzûlî (Nezeri-bedii düşünceleri), Bakü: Azerneşr, s. 202-218.
ALİYEV, Sabir, (1993), Hadikatü’s-süeda – Fuzûlî, Beng ve Bade, Bakü: Azerneşr, . 73-75
FUZÛLÎ divanı, (1990), Ankara: Akçağ Yay.
GÜNGÖR, Şeyma, (1987), Fuzûlî, Hadikatü’s-süeda, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay.
KÂŞİFÎ, Hüseyin Vaiz, (1325), Ravzatü’ş-şüheda, Bombay
MUCİBÜL-Misri, Hüseyin, (1967), Fuzûlî el-Bağdadi-emiruş-şi’rit-turkiyyil-qadim, Kahire.
SAFARLİ, Aliyar, (1993), «Şehidlik abidesi (ön söz)», Fuzûlî. Hadikatü’s-süeda, Bakü: Genclik, s. 3-20.
SULTANOV, Mehmetağa, (1958), «Fuzûlînin Hadikatü’s-süeda eseri», «Azerbaycan» Jurnalı, nr. 7, s.182-190.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com