Buradasınız

AHİ EVRANI VELİNİN DÜŞÜNCELERİNİN DEMOKRASİ KÜLTÜRÜNE YANSIMALARI1

THE REFLECTIONS OF AHI EVRAN’S IDEAS ON THE CULTURE OF DEMOCRACY

Journal Name:

Publication Year:

DOI: 
http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.4565

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
There are many names who reveal important works and ideas on the behalf of promoting the culture of living together in Turkish history. The first of those who came to mind is undoubtedly Ahi Evran. He was great economics scholar in his era, as well as the founder of Ahi organization. His ideas put forward, and laid the foundation of theorganization are also still considered important value today. An indispensable element of democracy is non-governmental organizations. Ahi associations founded by Ahi Evran seven centuries ago were also well organized and representation of local democracy in that time. These organizations are not only the organization of an artisan but also a wide range of structure having socio-economic and cultural aspects. The organizational structure and operating principles of Ahi associations are consistent with the paradigm of democracy in the field of human management. For this reason, his ideas’ reflection on the culture of democracy is considered in this study. Relevant national and international resources will be scanned with document analysis technique, and inference will be made from the data obtained. The data derived will be interpreted with respect to the culture of democracy. This study is important because the link established between the past and the present helps to make significant and more robust progress toward future works.
Abstract (Original Language): 
Türk tarihinde birlikte yaşama kültürünü geliştirme onu destekleme adına önemli işler ve düşünceler ortaya koyan pek çok isim bulunmaktadır. Bunlardan ilk akla gelenlerden birisi de kuşkusuz Ahi Evran’dır. Çağının iktisat bilgini olan Ahi Evran, aynı zamanda Ahilik teşkilatının da kurucusudur. Öne sürdüğü düşünceler, temellerini attığı teşkilatlarla bugün de hala önemli bir değer olarak karşılık görmektedir. Demokrasinin vazgeçilmez unsuru sivil toplum örgütleridir. Ahi Evran’ın temelini attığı Ahi birlikleri de örgütlü ve yerel demokrasinin yedi yüzyıl önceki formu görünümündedir. Bu örgütler sadece bir esnaf teşkilatı olmayıp aynı zamanda sosyo-ekonomik ve kültürel boyutları da olan geniş bir yapılanmadır. Ahilik, gerek teşkilat yapısı ve gerekse çalışma prensipleri ile insanlığın yönetim alanında ortaya koyduğu demokrasi paradigmasıyla örtüşmektedir. Bu nedenle araştırmada Ahi Evran’ın düşüncelerinin demokrasi kültürüne yansımalarını ele almaktır. Bu doğrultuda konuyla ilgili ulusal ve uluslararası kaynaklar doküman analizi tekniği ile taranacak, elde edilen verilerden çıkarsamaya gidilecektir. Getirilen veriler demokrasi kültürü ile değerlendirilerek yorumlanacaktır. Geçmişle bugün arasında kurulacak olan bağ, geleceğe ilişkin adımların daha sağlam atılmasını sağlayacağı için çalışma önemli görülmektedir.

REFERENCES

References: 

ANADOL, Cemal. (1991). Türk-Ġslam Medeniyetinde Ahilik Kültürü ve Fütüvvetnameler. Ankara:
Kültür Bakanlığı Halk Kültürünü AraĢtırma Dairesi Yayınları.
ANBARLI, ġeniz ve ACAR, Aykut. (2005). “ Bir Selçuklu ve Osmanlı Örgütlenme Örneği Olarak
Ahiliğin Yapısı ve Fonksiyonları” Selçuk Üniversitesi Karaman Ġktisadi ve Ġdari Bilimler
Fakültesi Dergisi, Sayı: 1, Cilt: 5, Haziran, 101-113.
BAYRAM, Mikail. (1995). Ahi Evren Tasavvufi DüĢüncenin Esasları. Ankara: Türkiye Diyanet
Vakfı Yayınları.
BAYRAM, Mikail. (2005). Bir Eğitim ve Öğretim Ocağı Olarak Ahi TeĢkilatı. Ġslam’da Aile ve
Çocuk Terbiyesi-2. Ġstanbul: Ensar NeĢriyat.
ÇAĞATAY, NeĢet. (1989). Bir Türk Kurumu Olan Ahilik. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
ÇALIġKAN, YaĢar ve ĠKĠZ, M. Lütfi. (1993). Kültür, Sanat ve Medeniyetimizde Ahilik. Ankara:
Kültür Bakanlığı Yayınları
DEMĠR, Galip. (1993). “Ahilik = ÇalıĢma, Bilim, Akıl, Ahlak” Perpa Dergisi, Yıl 3, Sayı 22, 76-
82.
DEMĠR, Galip. (1998). Türk Kültürü: Ahilik. Ġstanbul: Ahilik AraĢtırma ve Kültür Vakfı Yayınları.
DEMĠR, Galip. (2001). “Ahilik ve Yükselen Değerler” GörüĢ, Ocak, 76-82.
DEMĠR, Galip. (2003). Ahilik ve Demokrasi. Ġstanbul: Sade Ofset Matbaası.
728 Metin ELKATMIŞ – Murat DEMİRBAŞ
Turkish Studies
International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic
Volume 8/3, Winter 2013
DEMĠRPOLAT, Anzavur ve AKÇA, Gürsoy. (2004). “Ahilik ve Türk Sosyo-Kültürel Hayatına
Katkıları” Selçuk Üniversitesi Türkiyat AraĢtırma Dergisi, Sayı 15, 356-376.
ELKATMIġ, Metin. (2007). Ġnsan Hakları Eğitimi. Ankara: Türk Demokrasi Vakfı Yayınları.
EKĠNCĠ, Yusuf (2001). Ahilik, Ġstanbul: Talat Matbaası.
EKĠNCĠ, Yusuf. (1990). Ahilik ve Meslek Eğitimi. Ġstanbul: MEB Yayınları.
ERDEM, Y. Tümer ve YĠĞĠT, Halime. (2010). Bacıyan-ı Rum’dan Günümüze Türk Kadınının
Ġktisadi Hayattaki Yeri. Ġstanbul Ticaret Odası.
ERKEN, Veysi. (1998). Ahilik Bir Sivil Örgütlenme Modeli. Ankara: Seba Yayınları.
GÖKTÜRK, Ġsmail ve YILMAZ, Mehmet. (2004). Hayatın Anlam Bilgisine Dair Yahut Günümüz
Ahi KiĢiliği Üzerine Bir Deneme. I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik AraĢtırmaları
Sempozyumu, 12-13 Ekim, KırĢehir.
GÜLVAHAPOĞLU, Adil. (1991). Ahi Evran Veli ve Ahilik. Ankara: Memleket Yayınları.
KARASOY, Yakup. (2004). Ahi Kelimesi ve Türk Kültüründe Ahilik,
http://www.turkiyat.selcuk.edu.tr/pdfdergi/s14/karasoy.pdf, EriĢim: 23.08.12.
KAZICI, Ziya. (1988). Ahilik. Ġstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Ġslâm Ansiklopedisi.
KUZU, Burhan. (1997). Demokrasi ve Gerekleri. Yeni Türkiye Dergisi, Sayı: 17, 103-106.
ÖZDEMĠR, Nurullah. (1999). “Ahilik Örgütü ve Toplam Kalite Yönetimi” Standart Dergisi,
Ankara, Sayı: 446: 17-22.
SANCAKLI, Saffet. (2010). “Ahilik Ahlakının OluĢmasında Hadislerin Etkisi” Ġ.Ü. Ġlahiyat
Fakültesi Dergisi, Bahar: 1(1), 1-28.
ġĠMġEK, Muhittin. (2002). TKY ve Tarihteki Bir Uygulaması: Ahilik. Ġstanbul: Hayat Yayınları.
TEZCAN, Mahmut. (1999). Ahilik Çerçevesinde OluĢan Türk Kültürünün Temel TaĢları. II.
Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri, 13–15 Ekim, KırĢehir.
YEġĠL, R. (2002). Okul ve Ailede Ġnsan Hakları ve Demokrasi Eğitimi. Ankara: Nobel Yayın
Dağıtım.
YÜKSEL, Serkan. (2005). Kooperatifçiliğin Türkiye’deki Tarihi GeliĢimi, Önemi ve Sayısal
Veriler IĢığında Günümüzdeki Durumu. 18. Milletlerarası Türk Kooperatifçilik Kongresi,
Ankara: Türk Kooperatifçilik Yayınları, Yayın No: 97.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com