A COMPARATIVE ANALYSIS OF RHYME IN
THE RHETORIC BOOKS OF CLASSICAL TURKISH
LITERATURE
Journal Name:
- Türkiyat Mecmuası
Keywords (Original Language):
Author Name | University of Author | Faculty of Author |
---|---|---|
Abstract (2. Language):
Poetry is described as “measured and rhymed expression” and thus
rhythm and rhyme constitute the form of poems in Classical Literature.
The condition that an expression should be organized according to rhythm
and rhyme in order to constitute a poem secures the place of rhyme in
Classical poetry. Rhyme, which is seen as indispensable in Classical
poetry that owes much to the Arabic and Persian tradions, is recognized
as a discipline in the collective literary tradition, and books or chapters in
books of rhetoric are written on it since XVIth century. Poetry is the
predominant form in Classical Turkish Literature and the pamphlets and
rhyme dictionaries of the period assert the importance of the issue. This
paper aims to analyze the concept of rhyme in Classical poetry and how
the knowledge of and approaches to rhyme has developed in Turkish
Literature. Thus, Turkish texts on rhyme are analyzed in a chronological
order focusing on the definition, letters and classification of rhyme. The
texts are analyzed comparatively and the similarities and contradictions
are indicated.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language):
Klasik edebiyat geleneğinde siir; ‘mevzun ve mukaffa söz’ olarak
tanımlanmakta ve dolayısıyla siirin biçimini vezin ve kafiye
olusturmaktadır. Sözün siir olması için vezinli ve kafiyeli olması kosulu,
kafiyenin klasik siir anlayısındaki yerini muhkem hâle getirmektedir.
Arap ve Fars etkisiyle gelisen klasik siir anlayısında yine geleneğin
etkisiyle siirde bulunması mutlak olan kafiye, müsterek edebî gelenekte
bir ilim dalı olarak görülmüs ve konuyla ilgili Arap, Fars edebiyatı ve bu
edebiyatların etkisiyle XVI. yüzyıl itibariyle Türk edebiyatında müstakil
eserler verilmis veya belagat kitaplarında konu ayrı bir bölüm halinde ele
alınmıstır.Nazma dayalı metinlerin ağırlıkta olduğu klasik edebiyat
döneminde, siirin en önemli unsurlarından biri olan kafiye ile ilgili
yazılan risaleler ve kafiye lugatleri konunun söz konusu dönemdeki
önemini açıkça ortaya koymaktadır. Konuya verilen önem göz önüne
alınarak yapılan bu çalısmada, klasik siir kafiye telakkisinin anlasılması
ve Türk edebiyatında kafiye ile ilgili bilgi ve yaklasımların nasıl
gelistiğinin ortaya konması amaçlanmıstır. Bu doğrultuda Türk
edebiyatında kafiye hakkında Türkçe yazılan metinler kronolojik bir sıra
ile kafiyenin tanımı, harfleri ve tasnifi esas alınarak bu alt baslıklar
altında incelenmis ve metinler kafiyenin ele alınısı bakımından mukayese
edilerek konu ile ilgili çeliskiler ve benzerliklere dikkat çekilmistir.
FULL TEXT (PDF):
- 2