Buradasınız

Aile Hekimliğinin Toplumda Tanınma Durumu

HOW WELL IS FAMILY PRACTICE KNOWN IN PUBLIC

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
Objective: This study has been carried out to find out how well family practice, that stands at the center of the discus¬sions about primary health care services of our country is known. Method: A questionnaire, prepared for this study, was applied by face-to-face interview to a representative sample of Edirne municipality region formed by 30 clusters covering 1999 home resident cards including 407 families. 1008 adults at these families were asked to answer "what is family practice?". Also after a text that described family practice services was read, they were asked to choose an answer from a 7 degree Likert scale about how their manner would be to such a service. Results: 532 of the cases were women (%52.8), 476 were men. Most of them were in the well (%39) and intermediate (%46) socio-economic level, %17.3 of them didn't have social security coverage. 631 of the cases couldn't answer the ques¬tion "what is family practice?". Most frequent explanations were "they supply medical care to all family members" %54.6; "this kind of medical services are available abroad" %21.7 and "they perform continuous medical care and keep the medical records" %20.5. The mean score of the scale of the described family practice service was 4.95±1.58. Conclusion: Family practice specialty is not well known among the public in Edirne and existing information is not reliable. But after making the description of the family practice, posi¬tive responses give hope for the future.
Abstract (Original Language): 
Amaç: Bu çalışma, ülkemizde birinci basamak sağlık hizmetleri ile ilgili tartışmanın merkezinde yer alan aile hekimliği uzmanlığının halk tarafından tanınma düzeyini belirlemek amacıyla yürütüldü. Yöntem: Edirne şehir merkezi küme örneklem yöntemiyle örneklendi ve 1999 ev halkı tespit fişine göre oluşturulan 30 kümeden toplam 407 hanedeki 1008 yetişkinle görüşüldü. Katı¬lımcılardan aile hekimliğini tanımlamaları istendi ve aile hekim¬liği hizmetini tanımlamak üzere oluşturulmuş bir metin okunarak böyle bir hizmete olası tepkileri 7 cevaplı Likert skala ile sorgulandı ve cevaplar olumluya doğru artan 0-6 puanla eşlendi. Bulgular: Vakaların 532'si kadın (%52.8) ve 476'sı erkekti. Çoğu iyi (%39) ve orta (%46) sosyo-ekonomik düzeye sahipti, %17.3'ünün ise hiçbir sosyal güvencesi yoktu. Aile hekimi kimdir sorusuna 631 (%62.5) kişi bir açıklama getiremedi. 'Ailedeki tüm fertlerin sağlık sorunları ile ilgilenir' %54.6, 'yurt dışında örnekleri var' %21.7 ve 'sürekli gidilen, kayıtlı olunan hekimdir' %20.5 şıkları en fazla verilen cevaplardı. Tarif edilen ai¬le hekimliği uygulamasına ait sorguda ortalama skor 4.95±1.58 puandı. Sonuç: Aile hekimliği Edirne'de halk arasında yeterince tanın¬mamaktadır. Varolan bilgilerin de sağlıklı kaynakları olmadığı ortadadır. Ancak halkımız ne olduğu anlatılınca aile hekimliği hizmetine olumlu tepkiler vermektedir. Bu da bizi gelecek için umutlandırmaktadır.

REFERENCES

References: 

1. McWhinney IR. A Textbook of Family Practice. 2. baskı. New York, Oxford University Press, 1997; 3-29.
2. Neyzi O, Alp H, Orhon A. Sex maturation in Turkish girls. Ann Hum Biol 1975; 2: 49-59.
3. Başak O, Saatçi E. The development of general practice/family medicine in Turkey. Eur J Gen Pract 1998; 4: 126-9.
4.
Ünlüoğl
u I, Çağlayaner H. Aile hekimliğinde oluşan akademik gelenek ve gelecek. Aile Hek Derg 1997; 1(1): 44-9.
5.
Bele
k I, Belek H. Türkiye'de birinci basamak sağlık hizmetleri. Finansman, kurumlar, insangücü ve hizmet açısından genel bir değerlendirme. Toplum ve Hekim 1998; 13(5): 322-7.
6. Ministry of Health, Turkey. Health Project General Coordination Unit. Health Services Utilization Survey in Turkey. Ankara, Ministry of
Health, 1996; 43-264.
7. Saltman BR, Figueras J.
Avrup
a Sağlık Reformu. Mevcut Stratejilerin Analizi. Ankara, T.C. Sağlık Bakanlığı Sağlık Projesi Genel Koordinatör¬lüğü, 1998; 65-79, 233-9.
Türkiye Aile Hekimliği Dergisi | Turkish Journal of Family Practice | Cilt 7 | Sayı 1 | 2003 |31
8. Rakel RE. The Family Physician. Textbook of Family Practice'de. Ed. Rakel RE. 5. baskı. Philadelphia, WB Saunders Co., 1995; 3-19
9.
Ekukl
u G, Saltık A. Edirne sağlık ocaklarının donanım, personel duru¬mu ve sunulan kimi hizmetler. Toplum ve Hekim 1998; 13(5): 334-46.
10.
Erdoğa
n MS, Saltık A. Birinci basamakta genel pratisyenlik. Toplum ve
Hekim 1998; 13(3): 183-4.
11.
Çeti
n S. Konya ilinde kent ve köy tipi sağlık ocaklarındaki kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetlerinin karşılaştırılması (tez). Konya, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı; 1999.
12.
Erte
m M, Saka G, Ceylan A. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde hekim: Diyarbakır ilinde çalışan bazı hekimlerin bilgi tutum ve davranışları. Toplum ve Hekim 1999; 14(2): 96-100.
13.
Çağlayane
r H. Aile Hekimliği 1. Cilt. İstanbul, İletişim Yayınları, 1995;
49-66.
14. Groves T, Roberts J. Primary care in United States. BMJ 1996;
313(7063): 955-6.
15. Neyzi O. Kadın ve çocuk sağlığı açısından aile hekimliği. Aile Hek Derg
1997; 1(1): 7-10.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com