Buradasınız

Birinci Basamakta Depresyon Tedavisinin Etkinliği

EFFICACY OF DEPRESSION MANAGEMENT IN PRIMARY CARE

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
Background: Depression is the most common mental health problem seen in primary care affecting the community and especially women. Long-term follow-up should be provided because of relapse and non-remission risk. Although depres¬sion is considered as a chronic disease, no research has been conducted concerning its management and long-term follow-up in primary care. This study was performed to evaluate the efficacy and the effectiveness of the treatment of depression dealt with in our primary care out-patient clinic. Method: Out of 78 major depressive patients seen in our out¬patient clinic, 45 could be reached and were invited to partic¬ipate in the study. 28 patients (62.2%) accepted to participate (group 1). A random sample of 250 adults within the patient records were invited as the control group and 166 (66.4%) accepted to participate. 130 subjects without any history of depression were assigned as group 2, whereas 36 of the sub¬jects with a history of depression were assigned as the third group. Beck Depression Inventory was applied to all three groups. Results: Of 184 participants, 91.8% were female, mean age was 45.9±13.3 years, and 85.8% of them were married. Mean follow-up time in group 1 was 24.3±8.0 months. Beck depression scores in group 1 were lower than group 3 although no statistical difference could be shown between all 3 groups. Uninterrupted medication use and period of med¬ication were similar between group 1 and group 3. The sub¬jects were also compared concerning treatment stage and no difference was found. The most frequently used medications were tianeptin, sertralin and amitriptilin. However anxiolytics and antipsychotic drugs were used less in group 1 than in group 3. Conclusion: Our results are promising and show that depres¬sion can be effectively managed in primary care. Effective fol¬low-up and treatment of depression in primary care is crucial in handling this disease.
Abstract (Original Language): 
Amaç: Depresyon tüm toplumu özellikle de kadınları etkileyen ve birinci basamakta sık karşılaşılan temel sağlık sorunlarından biridir. Yaygınlığı, tedavisinin uzun sürmesi ve tekrarlama riski nedeniyle uzun süre yakın takip gereklidir. Depresyon kronik hastalık olarak kabul edilmesine karşın ülkemizde, birinci basamakta uzun dönem seyri ile ilgili çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada polikliniğimizde depresyon tanısıyla tedavi edilen hastaların şimdiki durumunu görmek ve yapılan tedavinin uzun dönem etkinliğini değerlendirmek amaçlanmıştır. Yöntem: Polikliniğimizde depresyon tanısı almış 78 hastadan ulaşılabilen 45 hasta çalışmaya davet edildi ve 28'i (%62.2) kabul etti (grup 1). Kontrol grubu oluşturmak üzere poliklinik hasta kayıtlarından rasgele örneklem yoluyla seçilen 250 kişiden 166'sı (%66.4) çalışmaya katıldı (grup 2). Bunlardan daha önce depresyon geçirmemiş olan 130 kişi grup 2, daha önce depresyon geçiren ve başka yerde tedavi gören 36 kişi ise grup 3 olarak incelendi. Her üç gruba da Beck Depresyon Envanteri uygulandı. Kontrol grubundan 10 kişi öyküsünde depresyon olmaksızın Beck Depresyon Envanterinden 17 puandan fazla aldıklarından çalışmadan çıkarıldılar. Veriler SPSS Programında değerlendirildi. Bulgular: Toplam 184 katılımcının yaş ortalaması 45.9±13.3 yıl, kadınların oranı %91.8 (n=169), evlilerin oranı %85.8 (n=158) idi. Grup 1'de ilk tanı aldıktan sonra geçen ortalama süre 24.3±8.0 ay idi. Grup 1'in Beck depresyon puanları grup 3'den daha düşük olmakla birlikte her üç grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0.05). Aralıksız ilaç kullanma süreleri ve düzenli ilaç kullanımı yönünden grup 1 ve grup 3 benzerdi. Halen tedavi alanlar ve almayanlar ayrıca karşılaştırıldığında da Beck puanları farklı değildi. En sık kul¬lanılan antidepresanlar tianeptin, sertralin ve amitriptilindi. Bununla birlikte grup 1 grup 3'den daha az anksiyolitik ve antipsikotik kullanmıştı. Sonuç: Elde ettiğimiz sonuçlar, gelecekte depresyonun birinci basamaktaki başarılı tedavisinin bir işareti olarak kabul edilebilir. Birinci basamakta etkili şekilde takip ve tedavisinin yapılması depresyonla savaşta başarıyı kolaylaştıracaktır.

REFERENCES

References: 

1. Weissman MM, Olfson M. Depression in women: implications for health care research. Science 1995; 269: 799-801.
2. Olfson M, Shea S, Feder A ve ark. Prevalence of anxiety, depression, and substance use disorders in an urban general medicine practice. Arch Fam Med 2000; 9: 876-83.
3. Leon AC, Olfson M, Broadhead WE ve ark. Prevalence of mental disorders in primary care. Implications for screening. Arch Fam Med 1995; 4(10): 857-61.
4. Kessler RC, Berglund P, Demler O ve ark. National Comorbidity Survey Replication. The epidemiology of major depressive disorder: results from the National Comorbidity Survey Replication (NCS-R). JAMA 2003
18; 289 (23): 3095-105.
5. Bekaroğlu M, Uluutku N, Tanrıover S, Kırpınar I. Depression in an elderly population in Turkey. Acta Psychiatr Scand 991; 84(2): 174-8.
6. Kuey L, Gulec C. Depression in Turkey in the 1980s: epidemiological and clinical approaches. Clin Neuropharmacol 1989; 12 Suppl 2: S1-12.
7. Simon GE, von Korff M. Recognition, management and outcomes of depression in primary care. Arch Fam Med 1995; 4: 99-105.
8. Regier DA, Hirschfeld RM, Goodwin FK, Burke JD Jr, Lazar JB, Judd LL. The NIMH Depression Awareness, Recognition, and Treatment Program: structure, aims, and scientific basis. Am J Psychiatry
1988; 145(11): 1351-7.
9. Spitzer RL, Williams JB, Kroenke K ve ark. Utility of a new procedure for diagnosing mental disorders in primary care. The PRIME-MD 1000 study. JAMA 1994; 72: 1749-56.
10.
Sağduy
u A, Ögel K, Özmen E, Boratav C. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde depresyon. Türk Psikiatri Dergisi 2000; 11: 3-16.
11.
Hisl
i N. Beck Depresyon Envanterinin üniversite öğrencileri için geçerliliği, güvenilirliği. Psikoloji Dergisi 1989; 7: 3-13.
12. van Weel-Baumgarten E, van den Bosch W, van den Hoogen H ve ark. Ten year follow-up of depression after diagnosis in general practice. Br J Gen Pract 1998; 48: 1643-6.
13. Barkow K, Maier W, Üstün TB, Gansicke M, Wittchen HU, Heun R.
Risk factors for depression at 12-month follow-up in adult primary health care patients with major depression: an international prospective study. J Affect Disord 2003; 76: 157-69.
14. van Weel-Baumgarten EM, Schers HJ, van den Bosch WJ, van den Hoogen HJ, Zitman FG. Long-term follow-up of depression among patients in the community and in family practice settings. J Fam Pract
2000; 49: 1113-20.
15. Nagel R, Lynch D, Tamburrino M. Validity of the medical outcomes study depression screener in family practice training centers and com¬munity settings. Fam Med 1998; 30: 362-5.
16. Schulberg HC, Block MR, Madonia MJ ve ark. Treating major depres¬sion in primary care practice: eight-month clinical outcomes. Arch Gen
Psychiatry 1996; 53: 913-9.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com