Buradasınız

ERKEK ADOLESAN GÜREŞÇİLERİN ANTROPOMETRİK PROFİL NORMLARI

ANTHROPOMETRIC PROFILE NORMS OF ADOLESCENT MALE WRESTLER

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
The aim of this study is to elucidate norm values for antropometric talent in groups of 13-17 year old turkish wrestling athletes equivalent to their ages. The research group consists of 415, 13-17 year old, volunteer men athletes which are doing sports in 33 different states throughout turkey and making up 8,3% of the entire Turkish licensed wrestlers. To search out the somatotype, body fat rate and body mass index of the athletes, their height, their weight, skinfold thicness, diameter measures are made. The average, standart deviation and the percentile values of the given values were calculated. These results were turned into 10% segments and so the norm values were put out. According to our research results the BMI is improving parallel to the age. The endomorph values are lowest at the age of 13, highest at the age of 15. The mezomorph values are increasing parallel to the age, the ectomorph values are decreasing. In accordance to the structure of wrestling a balanced mezomorphy is seen throughout all ages. The values for 17 years old wrestler are showing that they are near to the level of the senior category. This is the last stage of talent selection, now they can step by step cross over to adult training.
Abstract (Original Language): 
Bu çalışmanın amacını, güreş branşındaki 13-17 yaş grubu Türk sporcuların yıllara göre antropometrik yetilerine ait norm değerlerinin belirlenmesi oluşturmaktadır. Araştırma grubunu, 13- 17 yaş aralığında 33 farklı ilde spor yapan ve tüm yurt çapındaki faal lisanslı güreşçilerin yaklaşık %8,3’ü olan, 415 gönüllü erkek güreşçi oluşturmaktadır. Sporcuların somatotip, vücut yağ oranı ve vücut kitle indekslerini belirlemek için boy uzunlukları, vücut ağırlıkları, deri kıvrımı kalınlıkları, çap ve çevre ölçümleri elde edilmiştir. Araştırma grubundan elde edilen verilerin ortalama, standart sapma ve yüzdelik değerleri hesaplanmıştır. Sonuçlardan %10’luk dilimler halinde norm değerleri elde edilmiştir. Araştırma bulgularına göre VKİ değerleri yaş artışına paralel olarak artmıştır. Endormorfi değerleri 13 yaşında en yüksek, 15 yaşında en düşük değerdedir. Mezomorfi değerleri ise yaş artışına paralel olarak artarken, ektomorfi değerleri azalmıştır. Branşın yapısına uygun olarak tüm yaş gruplarında dengeli mezomorfi (2-5-2) görülmektedir. Sporcuların 17 yaş değerlerinin, büyükler kategorisindeki elit sporculara yakın düzeyde olması, yetenek seçiminin son evresine gelindiğini ve kademeli olarak erişkin antrenmanlarına geçiş yapılabileceğini göstermektedir.

REFERENCES

References: 

AÇIKADA C, Ergen E, Alpar R, Sarpyener
K., 1991. “Erkek Sporcularda Vücut
Kompozisyonu Parametrelerinin İncelenmesi”,
Spor Bilimleri Dergisi 2
(2), s. 1-25.
AÇIKADA C., editör., 2008. “Atletizm Yetenek
Modeli Raporu”, Atletizm Federasyonu
Eğitim Kurulu Yayınları,
Ankara.
AYDOS L., Kürkçü R., 1997. “13-18 Yaş
Gurubu Spor Yapan ve Yapmayan
Orta Öğrenim Gençliğinin Fiziksel
ve Fizyolojik Özelliklerinin Karşılaştırılması”,
G.Ü. Bed.Eğt.Spor
Bil.Dergisi, 2 (2), s.31-38.
BAYRAKTAR I., 2010. “13-17 Yaş Grubu
Atlet ve Güreşçilerin Bazı Fiziksel
ve Fizyolojik Parametrelerinin
Normatif Çalışması”, Yayınlanmamış
Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi
Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
BODUR S., Uğuz MA., 2007. “11-15 Yaş
Grubu Çocuklarda Vücut Yağ Yüzdesinin
Beden Kitle İndeksi ve Biyoelektriksel
İmpedans Analizi ile
Değerlendirilmesi”, Gen Tıp Dergisi,
17 (1), s.21-2.
CARTER J.E.L., Heath B.H., 1990. “Somatotyping-
Development and Applications”,
Cambridge: Cambridge
University Pres.
CİCİOĞLU İ., Koç H., Eroğlu H., Öcal D.,
Orhan Ö., 2006. “Grekor-Romen ve
Serbest Genç Milli Takım Güreşçilerinin
Bazı Antropometrik, Fiziksel
ve Fizyolojik Özelliklerinin Değerlendirilmesi”,
Uluslar arası Spor
Bilimleri Kongresi Bildiri Kitabı,
Muğla, s.384-388.
COŞAN F., Demir A., 2000. “Türk Çocuklarının
Fiziki Uygunluk Normları
(İstanbul İli Örneği)”, Mart Matbaacılık,
İstanbul.
DURNİN JVGA., Womersley J., 1974.
“Body fat assessed from total body
density and its estimation from
skinfold thickness: measurements
on 481 men and women aged from
16 to 72 years.” Br J Nutrition., 32:
s.77-97
ED B., 1998). “Exercise Physiology Laboratory
Manual”, WCB/McGraw-
Hill, USA.
FOX E., BOWERS RW., VE FOSS ML.,
1999.“Beden Eğitimi ve Sporun Fiz- yolojik Temelleri” Cerit M. (Çev),
Bağırgan Yayınevi, Ankara.
GÜRSES Ç., Olgun P., 1979. “Sportif Yetenek
Araştırma Metodu (Türkiye
Uygulaması)”, Türk Spor Vakfı Yayınları,
İstanbul.
KAVAK V., 2006. “The Determination of
Subcutaneous Body Fat Persantage
by Measuring Skinfold Thickness
in Teenagers in Turkey”, Int Jour of
Sport Nut and Ex Met, 16, s.296-
304.
KÜRKÇÜ R., Çalışkan E., Şirinkan A.,
Erciş S., 2007. “12-13 Yaş Greko-
Romen Güreşçilerinin Vücut Yağ
Yüzdesi, Kuvvet, Esneklik, Aerobik
ve Anaerobik Güç Özelliklerinin Bir
Sezonluk Değişimleri”, Bed. Eğ.
Spor Bil. Dergisi[düzenli elektronik
dergi], 9(2) [1], http://e-dergi.atauni.
edu.tr/index.php/besyo/article/
view/979. Erişim: 18.03.2010.
KÜRKÇÜ R., HAZAR F., ÖZDAĞ S.,
2009. “Futbolcuların Vücut Kompozisyonu,
Vücut Bileşenleri ve Somatotip
Özellikleri Üzerine Bir İnceleme”,
Beden Eğ. ve Spor Bil. Dergisi,
Ağustos, 3(2). http://dergi.nigde.
edu.tr/index.php/besyodergi/article/
view/108/95 Erişim: 08.03.2009.
KÜRKÇÜ R., HAZAR F., 2006. “Yıldız
Güreşçilerin Antropometrik ve Somatotip
Özelliklerinin Belirlenmesi”
9. Uluslar arası Spor Bilimleri
Kongresi Bildiri Kitabı, Muğla,
MACKENZİE B., 2005. “101 Performance
Evaluation Tests”, Elektric Word
plc, London.
MİRZAEİ B., AKBAR-NEZHAD A.A.,
2008.“Skill Profile of Elite Iranian
Greko-roman Wrestlers”, World Journal
of Sport Sciences, 1(1), pp.8-
11.
MİRZAEİ, B., CURBY D.G., RAHMANINIA
F., MOGHADASI M., 2009.
“Physiological Profile of Elite Iranian
Junior Freestyle Wrestlers”,
Journal of Strength and Conditioning
Research, November, 23 (8),
pp.2339-2344.
ÖCAL D., 2007. “Elit Güreşçilerin Somatotip
Özellikleri İle Antropometrik
Oransal İlişkilerinin Stiller ve Sıkletler
Arası Karşılaştırılması”, Yüksek
Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi
Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
ÖRJAN E., KRISTJAN O., BJÖRN E.,
2005. “Physical Performance and
Body Mass index in Swedish Children
and Adolescents”, Scan Jour of
Nut, 49(4), pp.172-179.
PEKEL H.A., 2007. “Atletizmde Yetenek
Aramasına Bağlı Olarak 10-12 Yaş
Grubu Çocuklarda Bazı Değişkenler
Üzerinde Normatif Çalışma”,
Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü,
Ankara.
SİRİ WE., 1956. “Gross composition of the
body: Advance in Biological and
Medical Physics”, IV Ed.: J.H. Lawrence
and C.A. Tobias, New York:
Academic Press, Inc. (Alıntı: Fox,
E.L., Bowers, R.W. and Foss, M.I.
(1988) The Physiological Basis of
Physical Education and Athletics,
Saunders College Publishing, 4.
Edit. USA).
TAMER K., 2000. “Sporda Fiziksel-Fizyolojik
Performansın Ölçülmesi ve
Değerlendirilmesi”, 2. Bası, Bağırgan
Yayımevi, Ankara.
WHO (WORLD HEALTH ORGANIZATION)
2007. “Growth Reference data
for 5-19 years”, http://www.who.int/
growthref/en/ Erişim: 17.03.2010.
ZİYAGİL M.A., ZORBA E., ELIÖZ M.,
1994. “Sıkletlerinde Birinci ve
İkinci Olan Güreşçilerin Yapısal ve
Fonksiyonel Özelliklerinin Karşılaştırılması”,
Spor Bilimleri Dergisi,
5(1), s.36-46.
ZİYAGİL M.A., ZORBA E., KUTLU M.,
TAMER K., TORUN K., 1996. “Bir
Yıllık Antrenmanın Yıldızlar Kategorisindeki
Serbest Stil Türk Milli
Takım Güreşçilerinin Vücut Kompozisyonu
ve Fizyolojik Özellikleri
Üzerine Etkisi”, G.Ü. Bed.Eğt.Spor
Bil.Dergisi, 1(4), s.9-16.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com