Buradasınız

OYUNLARIN DİL BİLGİSİ ÖĞRETİMİNDE VE KELİME SERVETİ ETKİNLİKLERİNDEKİ YERİ (YENİLENEN İLKÖĞRETİM 5. SINIF DERS KİTAPLARI ÖRNEĞİ)

THE PLACE OF GAMES IN TEACHING GRAMMAR AND VOCABULARY ACTIVITIES (SAMPLE OF 5th GRADE TEXTBOOKS)

Journal Name:

Publication Year:

Author Name
Abstract (2. Language): 
Turkish Language lesson exists at all levels of elementary curriculum. Grammar education and vocabulary enhancement activities are the most common acquisitions at elementary level. The first part of elementary level is consisted of students aged between 6–11, second part of students between 11–15. Elementary education starting at the age when students are fond of playing games continue until adolescence. These students acquire what they learn through games more easily and keep them in their memories for long. Some activities are organized to this end, and these activities draw attention of students, in turn, the learning process is faster as the attention level of students is quite high. When we study the game samples in Turkish Language textbooks, we will see that they are not adequate. The function of games in teaching grammar and vocabulary enhancement activities should be increased by having new games, so learning will be more efficient and permanent.
Abstract (Original Language): 
Türkçe dersi ilköğretimin her kademesinde müfredatta yer alan bir derstir. Dil bilgisi öğretimi ve kelime serveti geliştirme çalışmaları ilköğretim aşamasında üzerinde en çok durulan kazanımlardır. İlköğretimin birinci kademesi 6–11, ikinci kademesi ise 11–15 yaş arasındaki öğrencileri kapsamaktadır. Oyun çağında başlayan ilköğretim eğitimi gelişme dönemine kadar devam etmektedir. Bu yaş grubundaki öğrenciler, oyunla öğrendiklerini çok daha kısa sürede belleklerine yerleştirmekte ve bu kazanımları çok daha uzun süre hafızalarında tutmaktadırlar. Bu amaçla ilköğretimde bazı etkinlikler bu yönde düzenlenmektedir. Bu etkinlikler öğrencilerin dikkatini çekmekte ve öğrencilerin ilgi düzeyi yüksek olduğu için de öğrenme süreci hızlanmakta, öğrenmeleri daha kalıcı olmaktadır. Günümüzde okullarda kullanılan Türkçe ders kitaplarında bulunan oyun örnekleri incelenip değerlendirildiğinde oyunların kısıtlı kaldığı görülmektedir. Yeni oyun örnekleri ile oyunların dil bilgisi öğretimi ve kelime serveti kazandırma açısından işlevselliği arttırılmalıdır. Böylelikle kalıcılık ve öğrenme kolaylığı üst düzeye çıkacağından, öğrenme verimli ve kalıcı bir şekilde gerçekleşecektir.
274
285

REFERENCES

References: 

AÇIKGÖZ, Ü. K. (2008). Aktif Öğrenme. İzmir: Biliş Yayınları.
AKSAN, D. (2000). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK Yayınları.
ALACALI, O. (2012). İlköğretim Türkçe 5 Öğrenci Çalışma Kitabı. Ankara: Ada Yayıncılık.
BAĞCI, E. (2011). İlköğretim 1., 2. ve 3. Sınıf Türkçe Dersi Öğretmen Kılavuz Kitaplarında Yer Verilen Eğitsel Oyun Etkinliklerinin İncelenmesi ve Alternatif Etkinlik Önerileri. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 2, 487-497.
BAŞAR, S. ve ZEYBEK KÖKEN, S. (2013). İlköğretim Türkçe 5 Öğrenci Çalışma Kitabı. Ankara: MEB Devlet Kitapları, 4. Baskı, Saray Matbaacılık.
DEMİR, C. ve YAPICI, M. (2007). Ana Dili Olarak Türkçenin Öğretimi ve Sorunları. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9, 2, 177 – 192.
DEMİREL, Ö. (2002). Türkçe ve Sınıf Öğretmenleri İçin Türkçe Öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
KARA, M. (2010). Oyunlarla Yabancılara Türkçe Öğretimi. Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, 15, 407-415.
KARA, Ö. T. (2010). Dramayla Öykü Oluşturma Yönteminin İlköğretim İkinci Kademe Türkçe Öğretimine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
KARASAR, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 15. Baskı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
KAVCAR, C., OĞUZKAN, F. ve SEVER, S. (1998). Türkçe Öğretimi Türkçe ve Sınıf Öğretmenleri İçin. Ankara: Engin Yayınları.
ÖNAL, M. N. (2002). Türkçenin Eğitiminde ve Öğretiminde Oyun ve Tekerlemelerin Yeri ve Önemi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 133-149.
ÖZBAY, M. ve MELANLIOĞLU, D. (2008). Türkçe Eğitiminde Kelime Hazinesinin Önemi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5, 1, 30-45.
ÖZER, K. (2002). İlköğretim 4. ve 5. Sınıflarda Türkçe Öğretiminde İşbirliğine Dayalı Öğrenme Metodunun Kullanımına Yönelik Bir Değerlendirme, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
285 Mehtap SOLAK SAĞLAM
______________________________________________
Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi Sayı: 2/4 2013 s. 274-285, TÜRKİYE
International Journal of Turkish Literature Culture Education Volume 2/4 2013 p. 274-285, TURKEY
POTUR, Ö. (2004). Dördüncü ve Beşinci Sınıf Türkçe Öğretiminde Materyal Geliştirme. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale: Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
SENEMOĞLU, N. (2002). Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramdan Uygulamaya, Ankara: Gazi Kitabevi.
ŞİMŞEK, T. ve TOPAL, Y. (2006). Türkçe Eğitiminde Drama ve Özgün Uygulama Örnekleri, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7, 1, 276–297.
ÜNALAN, Ş. (2001). Türkçe Öğretimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
VARIŞOĞLU, B., ŞEREF, İ., GEDİK, M. ve YILMAZ, İ. (2013). Türkçe Dersinde Uygulanan Eğitsel Oyunlara Yönelik Tutum Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 6, 11, 1060–1081.
YEŞİLYURT, E. (2011). 6. Sınıflarda Yapım Eklerinin Öğretimine Yaratıcı Drama Yönteminin Etkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com