Buradasınız

Anasayfa » Content

ENDERUN MEKTEBİ VE DEMOKRATİK EĞİTİM MODELİ PERSPEKTİFİNDEN MESLEKİ EĞİTİM: TEORİK BİR ÇÖZÜMLEME

VOCATIONAL EDUCATION FROM PALACE SCHOOL AND DEMOCRATIC EDUCATION PERSPECTIVE: A THEORETICAL ANALYSIS

Journal Name:

  • Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi (EBAD)

Publication Year:

  • 2014

Key Words:

Keywords (Original Language):

Author Name
Abstract (2. Language): 
Vocational education is defined as a process of providing learners with the konowledge, skill and competence that they need while performing their professions and to improve themselves. The primary function of vocational schools is to give learners both theoretical and practical knowledge. Ottoman Palace School was an educational institution that gave student-centered and practical education in a variety of fields from military to diplomacy and from arts to sports. Palace School educated civilians, administrators, diplomats and other important staff in Ottoman Empire and it could be described as the first “public administration school” on earth. Democratic education which was described by John Dewey is based on pragmatism. Democratic education emphasizes progressivism and re-constructionism in education and it is related to constructivisim in contents and methods. In tihs study, vocational education is discussed in the perspectives of Palace School and democratic education.
Bookmark/Search this post with
Abstract (Original Language): 
Mesleki eğitim bireyin mesleğini icra ederken ve kendisini mesleğinde geliştirebilmesi için ihtiyaç duyacağı bilgi, beceri ve yeterlilikleri kazandırma süreci olarak tanımlanmaktadır. Mesleki eğitim veren okulların en önemli fonksiyonu bireyleri hem teorik hem de uygulamalı bilgi ile donatmaktır. Osmanlı İmparatorluğu eğitim sisteminde Saray Okulu olarak da bilinen Enderun Mektebi; askerlikten diplomasiye, güzel sanatlardan spora kadar her türlü eğitim-öğretimin üst düzeyde öğrenci merkezli ve uygulamalı olarak yapıldığı bir eğitim kurumudur. Osmanlı Devleti’nde mülkî, idarî, diplomatik ve diğer önemli kadronun yetiştirildiği bu okul dünyanın ilk “kamu yönetimi okulu” olarak da nitelendirilebilir. John Dewey’in demokratik eğitim modeli ise pragmatizmi temel alan öğrenci merkezli bir eğitim felsefesidir. İlerlemeci ve yeniden kurmacı eğitim felsefesine dayanan demokratik eğitim modeli yöntem ve içerik olarak yapılandırmacılık ile iç içedir. Bu çalışmada, mesleki eğitim kavramı Enderun Mektebi ve demokratik eğitim modeli çerçevesinde tartışılarak açıklanmaya çalışılmıştır.
FULL TEXT (PDF): 
PDF icon arastirmax-enderun-mektebi-demokratik-egitim-modeli-perspektifinden-mesleki-egitim-teorik-bir-cozumleme.pdf
  • 3
65
75
  • Turkish

REFERENCES

References: 

Açıkgöz, K. Ü. (2003). Aktif öğrenme (2. baskı). İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
Akkutay, Ü. (1984). Enderun mektebi. Ankara: Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Yayınları.
Armitage, A., Byant, R., Dunnill, R., Hayes, D., Hudson, A., Kent, J., Lawes, S. ve Renwick, M. (2003). Teaching
and training in post-compulsory education (2nd edition). Maidenhead: Open University Press.
Bakır, K. (2011). Demokratik eğitim: John Dewey’in eğitim felsefesi üzerine. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
Bates, I. (1991). Closely observed training: an exploration of links between social structures, training and
identity. International Studies in Sociology of Education, 1, 225-243.
Bates, I. (1994). A job which is ‘right for me’? social class, gender and individualization, In I. Bates ve G.
Riseborough (Eds) Youth and inequality. Buckingham: Open University Press.
Brooks, J. ve Brooks, M. (1993). In search of understanding: The case for constructivist classrooms. Alexendria,
VA: ASCD.
Brooks, M.G. ve Brooks, J. G. (1999). The courage to be constructivist. Educational Leadership, 57 (3), 18-24
Castling, A. (1996). Competence-based teaching and training. London: City and Guilds Macmillan.
Coffey, A. ve Atkinson, P. (1994). Occupational socialization and working lives: Cardiff papers in qualitative
research. Aldershot: Avebury.
Curzon, L.B. (Ed.) (1990). Teaching in further education (4th edition). London: Cassell.
Darwin, C. (1859). On the origin of species by means of natural selection, or the preservation of favoured races
in the struggle for life (1st edition). London: John Murray. 08.01.2014 tarihinde http://darwinonline.
org.uk/EditorialIntroductions/Freeman_OntheOriginofSpecies.html adresinden ulaşılmıştır.
Dewey, J. (1897). My pedagogic creed. The School Journal, 4 (3) 77-80. 10.01.2014 tarihinde
http://infed.org/mobi/john-dewey-my-pedagogical-creed/ adresinden alınmıştır.
Dewey, J. (1907). The school and society. Chicago: University of Chicago Press.
Dewey, J. (1961). Philosophy of education: Problems of men. Littlefield, New Jersey: Adams and Co.
Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi
Journal of Research in Education and Teaching
Ağustos 2014 Cilt: 3 Sayı: 3 Makale No: 06 ISSN: 2146-9199
74
Dewey, J. (1996). Demokrasi ve eğitim felsefesine giriş. Çev. Tahsin Yılmaz. İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat
Fakültesi yayınları.
Dewey, J. (2008). Okul ve toplum. Çev. H.Avni Başman. Ankara: pegem Akademi Yayınları.
Enç, M., (1979). Üstün beyin gücü. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
Herriot, P. ve Pemberton, C. (1996). Contracting careers. Human Relations, 49, 757-790.
Holland, J.L. (1959). A theory of vocational choice. Journal of Counseling Psychology. 6,35-45.
Holland, J.L. (1997). Making vocational choices: A theory of vocational personalities and work environments
(3rd edition). Odessa: Psychological Assessment Resources.
Honey, P. ve Mumford, A. (1992). The manual of learning styles. Maidenhead: Peter Honey.
İnalcık, H. ve Renda, G., (2003). Osmanlı uygarlığı. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Kauchak, P. ve Eggen, D. (2000). Educational psychology: Windows on classrooms. Upper Saddle River, NJ:
Prentice Hall.
Gergen, K. J. (1995). Social construction and the educational process. Constructivism in Education, 17-39.
Kızılabdullah, Y. (2008). Yapılandırmacılık yaklaşımının ilköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersinin
amaçlarının gerçekleşmesine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
Killeen, J. (1996). Career theory. In A. G. Watts, B. Law, J. Killeen, J. M. Kidd ve R. Hawthorn (Eds) Rethinking
careers education and guidance: Theory, policy and practice. London: Routledge.
Lave, J. ve Wenger, E. (1991). Situated learning. Cambridge: Cambridge University Press.
Miller, B., (1941).The palace school of muhammed the conqueror. Cambridge
Milli Eğitim Temel Kanunu (1973). 12.02.2014 tarihinde http://mevzuat.meb.gov.tr/html/88.html adresinden
alınmıştır.
Neill, J. (2005). John Dewey: The modern father of experiential education. 12.02.2014 tarihinde
http://www.wilderdom.com/experiential/ExperientialDewey.html adresinden alınmıştır.
Oğuz, M. (2008). Osmanlı devletinin yükselme döneminde enderun saray okulunun yeri ve önemi.
Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul
Ortaylı, İ. (2006). Osmanlıyı yeniden keşfetmek. İstanbul: Timaş Yayınları.
Özden, Y. (2003). Öğrenme ve öğretme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
Reece, I. ve Walker, S. (2000). Teaching, training and learning: A practical guide (4th edition). Sunderland:
Business Education Publishers.
Stokols, D. (1995). The paradox of environmental psychology. American Psychologist, 50, 821-837.
Tinsley, H.E.A. (2000). The myth of congruence. Journal of Vocational Behavior, 40, 109–110.
Türk Dil Kurumu (2014). 18.01.2014 tarihinde www.tdk.gov.tr adresinden alınmıştır.
Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi
Journal of Research in Education and Teaching
Ağustos 2014 Cilt: 3 Sayı: 3 Makale No: 06 ISSN: 2146-9199
75
Tyler, L. E. (1995). The challenge of diversity. In D. Lubinsky ve R. Dawis (Eds.), Assessing individual differences
in human behavior: New concepts, methods, and findings. Palo Alto, CA: Davies-Black.
Walsh, W. B., Craik, K. H., ve Price, R. H. (2000). Person-environment psychology: New directions and
perspectives (2nd edition.). Mahwah, NJ: Erlbaum.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com