You are here

Mustafa Çevik'in ‘Müslümanca Demokrasi’ Düşüncesi-nin Eleştirisi

A Criticism of Mustafa Çevik's Thought on 'Muslim Democracy

Journal Name:

Publication Year:

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
One of the main problems in history of political philoso-phy is the governing of society. Democracy is an important regime in terms of electoral determination of power, the possibility of people with different beliefs and understandings to live together, and the equal protection of their rights. Mustafa Çevik's concept of Muslim Democracy is a concept of Islamic understanding that centered on the understanding of humanity and justice of Islamic religion, advancing and praising the people against the state. Çevik's purpose is to show that the democratic system is not con-trary to the basic principles and principles of Islamic religion. Ac-cording to Çevik, human rights and democracy are the values that God teaches people, not a discovery of people. Hence, there can be no conflict between the basic principles of democracy and the basic principles of Islamic religion. In this study, it was aimed to examine Mustafa Çevik's Muslim Democracy concept, the com-patibility of innovations with an open dynamic democratic system and the answers given in the search for solving the problem of community management. Çevik's Muslim Democracy concept was evaluated as being far from being an applicable system in a society composed of people with different beliefs and understandings.
Abstract (Original Language): 
Siyaset felsefesi tarihinde öne çıkan temel problemlerden birisi toplum yönetimi sorunudur. Demokrasi, iktidarın seçimle belir-lenmesi, farklı inanç ve anlayışlara sahip insanların birlikte yaşama imkânına sahip olması ve haklarının eşit ölçüde korunabilmesi ba-kımından önemli bir rejimdir. Mustafa Çevik’in Müslümanca De-mokrasi anlayışı, İslam dininin insan ve adalet anlayışını merkeze alan, devlete karşı insanı önceleyen ve yücelten bir İslam anlayışı tasarısıdır. Çevik’in amacı demokratik sistemin İslam dininin temel ilke ve esaslarına aykırı olmadığını göstermektir. Çevik’e göre in-san hakları ve demokrasi, insanların bir buluşu değil, Allah’ın insan-lara öğrettiği değerlerdir. Dolayısıyla, demokrasinin temel ilkeleri ile İslam dininin temel ilkeleri arasında bir uyuşmazlık söz konusu olamaz. Bu çalışmada, Mustafa Çevik’in Müslümanca Demokrasi anlayışı, yeniliklere açık dinamik bir demokratik sistemle uyumlu-luğu ve toplum yönetimi sorununun çözülmesi arayışında verdiği cevapların irdelenmesi amaçlanmıştır. Çevik’in Müslümanca De-mokrasi anlayışı, farklı inanç ve anlayışlara sahip insanlardan müte-şekkil toplumlarda uygulanabilir bir sistem olmaktan uzak olduğu iddiasıyla değerlendirilmiştir.
295
312

REFERENCES

References: 

Akat, A. S. (2004). Sosyal Demokrasi Gündemi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Aron, R. (2011). Demokrasi ve Totalitarizm (çev. V. Hatay). Ankara: Kadim Yayın-ları.
Arslan, A. (1999). İslam, Demokrasi ve Türkiye. Ankara: Vadi Yayınları.
Bolay, S. H. (2013). Felsefi Doktrinler ve Terimler Sözlüğü. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Bulaç, A. (1995). İslam ve Demokrasi: Teokrasi, Totaliterizm. İstanbul: İz Yayıncılık.
Cevizci, A. (2012). Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Say Yayınları.
Clapham, A. (2010). İnsan Hakları (çev. H. Gür). Ankara: Dost Kitabevi.
Coşan, M. E. (2010). Dilimiz ve Kültürümüz. İstanbul: Server Yayıncılık.
Crick, B. (2012). Demokrasi (çev. Ü. H. Yolsal). Ankara: Dost Kitabevi.
Çevik, M. (2006). David Hume ve Din Felsefesi. İstanbul: Dergâh Yayınları.
Çevik, M. (2014). Mevlana’da Aşk ve Varoluş. İstanbul: İnsan Yayınları.
Çevik, M. (2015). Müslümanca Demokrasi. İstanbul: Mana Yayınları.
Erdoğan, M. (1999). İslam ve Liberalizm. Ankara: Liberte Yayınları.
Erdoğan, M. (2006). Aydınlanma, Modernlik ve liberalizm. Ankara: Orion Yayınevi.
Friedman, M. (2011). Kapitalizm ve Özgürlük (çev. D. Erberk & N. Himmetoğlu). İstanbul: Plato Film Yayınları.
Fukuyama, F. (2012). Tarihin Sonu ve Son İnsan (çev: Z. Dicleli). İstanbul: Profil Yayıncılık.
Geçit, B. (2015). Erich Rothacker ve Karl R. Popper’de Tarihselcilik Problemi. Basıl-mamış Dr. Tezi. Mersin: Mersin Üniversitesi Sosyal Bilkimler Enstitüsü.
Gray, J. (2000). Liberalizmin İki Yüzü (çev. K. Değirmenci). Ankara: Dost Kitabe-vi.
Kant, I. (2009). Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi (çev. İ. Kuçuradi). Ankara:
Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
Kymlicka, W. (1998). Çokkültürlü Yurttaşlık (çev. A. Yılmaz). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Paine, T. (2012). İnsan Hakları (çev. M. O. Dostel), İstanbul: Milli Eğitim Bakanlı-ğı Yayınları.
Popper, K. R. (2013). Yüzyılın Dersi (çev. C. Aksoy). İstanbul: Plato Film Yayınları.
Rawls, J. (2007). Siyasal Liberalizm (çev. M. F. Bilgin). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Strauss, L. (2011). Doğal Hak ve Tarih (çev. M. Erşen & P. Onur). İstanbul: Say Yayınları.
Touraine, A. (2015). Demokrasi Nedir? (çev. O. Kunal). İstanbul: Yapı Kredi Yayın-ları.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com