You are here

AŞK MESNEVİLERİNDE OYUN VE EĞLENCENİN KURGUSAL İŞLEVİ

THE FICTIONAL FUNCTION OF GAME AND FUN IN LOVE MATHNAWIS

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Author NameUniversity of AuthorFaculty of Author
Abstract (2. Language): 
In love Masnavi, Heroes generally meet and fall in love with someone in a fun environment or during hunting. In this Masnavies, fun and games are included in case of heroes meeting their lovers, gaining their lovers and celebrating it after they broke up, and giving a banquet in honor of guests or in situation of getting married. Celebrations mostly consists of libation assembly (e.g. alcohol-music, singer, dancer, cupbearer and banquet assemblies), hunting, and some games (e.g. guy u çevgan oyunu, chess, gammon, hand game, and ring and celabration games). Games and celabrations are generally seen as an important part of love mesnavies. In mesnavies, poets employs games and celabrations as a source of casuality while they build events. Sometimes, poets relate games and celabrations with world life in order to provide religious-didactic suggestions. Games and celabrations are designed based on the squence related to people' status and progress of events within appropriate context. In this way, heroes and their earthly characters and related behaviours became integrated with context. Celabration factors are fictionalised based on starting point of a new event or celabrating happinesses of past events.
Abstract (Original Language): 
Aşk mesnevilerinde kahramanların sevgiliyi görüp âşık olmaları genellikle bir eğlence ortamında veya av esnasında gerçekleşir. Bu mesnevilerde eğlence ve oyunlara kahramanların sevgiliyle buluştukları, ayrılık sonrası kavuştukları ve kutlama yaptıkları, misafirler şerefine ziyafet verdikleri veya mesnevilerin sonunda düğün yaptıkları durumlarda da yer verilir. Eğlenceler daha çok işret meclisleri (içki-müzik, hanende, rakkase, saki ve ziyafet sofraları), av, ve bazı oyunlar (guy u çevgan oyunu, satranç, tavla, turtut, el oyunu, yüzük oyunu ve bazı düğün oyunları) olarak görülür. Oyunlar ve eğlenceler aşk mesnevilerinin pek çoğunda olay örgüsünün önemli parçaları olarak yer alır. Şairler mesnevide olay akışını kurgularken oyunlar ve eğlenceleri nedensellik unsuru olarak kullanırlar. Bazen de şairler dini-didaktik çerçevede öğüt vermek için oyun ve eğlencelerle dünya hayatı arasında ilişki kurarlar. Oyunlar ve eğlenceler olay zinciri içinde kişilerin toplumsal mevkiine ve vak'anın akışına uygun bir mekân ortamı içinde tasarlanırlar. Böylelikle kahramanlarla onların dünyevi kişilikleri ve bu kişiliğe uygun davranışları mekânla bütünleştirilir. Eğlence unsurları ya yeni olayların başlangıcına ya da yaşanan olaylardan sonra yaşanan mutlu halleri kutlamaya bir vesile olarak kurgulanır.

REFERENCES

References: 

AKALIN, Mehmet (1975). Ahmedî Cemşîd ü Hurşîd İnceleme-Metin, Atatürk Üniversitesi Yayınları, Ankara.
AKTAŞ, Şerif (2005). Roman Sanatı ve Roman İncelemesine Giriş, Akçağ Yayınları, Ankara.
AYAN, Gönül (1998). Lâmi'î Vamık u Azra İnceleme-Metin, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları.
AYAN, Hüseyin (1979). Şeyhoğlu Mustafa Hurşîd-nâme (Hurşîd ü Ferahşâd) İnceleme-Metin-Sözlük-Konu Dizini, Atatürk Üniversitesi Basımevi, Erzurum.
BOURNEUR, Roland - QUELLET, Real (1989).
(Çev: Hüseyin Gümüş), Roman Dünyası ve İncelemesi, Ankara.
DEMİREL, Şener. Behişti'nin Heft-Peyker Mesnevisi. http://ekitap.kultur.gov.tr 12/10/2012
DUYMAZ, Ali (2004). İncil ile Furkan Arasında Bir Aşkın Hikâyesi: Kerem ile Aslı, Doğu Batı Yayınları, S: 26. Ankara.
İNCE, Adnan (2000). Cem Sultan Cemşîd ü Hurşîd, TDK Yayınları,
Ankara.
KAPLAN, Mehmet (1991). Türk Edebiyatı Üzerinde İncelemeler III (Tip Tahlilleri), Dergah yay., İstanbul.
KARTAL, Ahmet (2013). Doğu'nun Uzun Hikâyesi Türk Edebiyatı 'nda Mesnevi, Doğu Kütüphanesi Yayınları, İstanbul.
262
Celal Bayar Üniversitesi
KAZAN, Şevkiye (1997). Hamidizade Celili Hayatı, Eserleri, Edebi Kişiliği ve Hüsrev ü Şirin Mesnevisi (İnceleme-Tenkitli Metin), Süleyman Demirel Unv. SBE, yüksek lisans tezi, Isparta.
KÜLEKÇİ, Numan (1999). XI-XX. Yüzyıllar El yazması Metinler ve Özetleriyle Mesnevi Edebiyatı Antolojisi, Aktif Yayıncılık, Erzurum.
ONUR, Naci (1991). Yusuf u Züleyha Hamdi, Akçağ Yayınları, Ankara.
ÖZTÜRK, Murat (2009). Lami'î Çelebi'inin Veyse vü Ramin Mesnevisi (İnceleme-Metin-Sadeleştirme), Atatürk üniversitesi, SBE. Doktora tezi, Erzurum.
ŞENTÜRK, Ahmet Atillâ (2002). XVI. Asra Kadar Anadolu Sahası Mesnevilerinde Edebî Tasvirler, Kitabevi Yayınları, İstanbul.
TEKİN, Mehmet (2006). Roman Sanatı-1 (Romanın Unsurları), Ötüken Yayınları, İstanbul.
TURHAN, Vedat Nuri (1995). Çorlulu Zarifi ve Mihr ü Mâh
Mesnevisinin Tenkitli Metni, Atatürk Üniversitesi, SBE, yüksek lisans tezi, Erzurum.
ULUDAĞ, E. (2013). Salâmân ve Absâl, Büyüyen Ay yayınları, İstanbul.
ÜNVER, İsmail (1986) "Mesnevi", Türk Dili, Türk Şiiri Özel Sayısı II (Divan Şiiri)
YAVUZ, Kemal. Gülşehri'nin Mantıku't-Tayrı (Gülşen-Nâme) Metin ve Aktarma, www.ekitapkulturturizm.gov.tr (erişim tarihi: 05/01/2014).

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com