You are here

ÖĞRETMENLERİN ÖĞRETME-ÖĞRENME ANLAYIŞLARI İLE SINIF YÖNETİMİ YETERLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

THE RELATIONSHIP BETWEEN TEACHERS’ TEACHING- LEARNING APPROACHES AND CLASSROOM MANAGEMENT PROFICIENCY

Journal Name:

Publication Year:

Abstract (2. Language): 
In this study, we aim to define the teachers’ teaching-learning approaches and classroom management proficiencies that they have while performing and the relationship between them. The sample of the study consist of 341 primary, elemantary and high school teachers working in the City of Van (Tuşba, İpekyolu,Edremit) who have been chosen via proportional stratal sampling technique. In the study that has been patterned with relational browsing model “The Scale Of Teaching- Learning” developed by Chan and Elliot (2004), translated and adapted by Aypay (2011) and the “Classroom Management Scale” developed by Sahin and Altunay (2011) have been used as data collection instruments. For analysis of the data, in addition to the descriptive statistics, (percentage, frequency, arithmetic mean, standard deviation) apart from parametric tests, for independent sampling t-test an done side variance analysis (ANOVA) have been benefited from. The findings which we have obtained let us conclude that the teachers interiorize the Constructivist Approach more, the male teachers have more traditional reactions than the female ones, those who have an experience of 16-21 years are less successful than the others on account of behaving democratic, those who have an experience of 1-5 years are more successful in keeping their interest to the class, those who teach in high schools have lower desire in preferring punishment than those who work in Primary and Elemantary ones. Also, we have found low level negative relationship between teachers’ traditional teaching-learning approaches and classroom management proficiency is middle level positive and meaningful.
Abstract (Original Language): 
Bu çalışmada öğretmenlerin uygulamalarında esas aldıkları öğrenme-öğretme anlayışlarını ve sınıf yönetimi yeterliklerini belirlemek ve bunlar arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 2016-2017 eğitim-öğretim yılında Van ili merkez (Tuşba-İpekyolu-Edremit) ilçelerinde, ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan öğretmenler içinden oranlı tabakalı örnekleme tekniğiyle belirlenen 341 öğretmen oluşturmuştur. İlişkisel tarama modeliyle desenlenen çalışmada veri toplama araçları olarak Chan ve Elliot (2004) tarafından geliştirilen ve Aypay (2011) tarafından Türkçeye çevrilerek uyarlanan “Öğretme-Öğrenme Anlayışları Ölçeği” ile Şahin ve Altunay (2011) tarafından geliştirilen “Sınıf Yönetimi Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde, betimsel istatistiklerin (yüzde, frekans, aritmetik ortalama, standart sapma) yanı sıra parametrik testlerden bağımsız örneklemler için t-testi ve tek yönlü varyans analizinden (ANOVA) yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulardan hareketle öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşımı daha çok benimsedikleri; erkek öğretmenlerin geleneksel anlayışa kadın öğretmenlerden daha fazla sahip oldukları; demokratik davranma konusunda hizmet süresi 16-20 yıl aralığında olanların ötekilere nazaran daha az başarılı oldukları; derse olan ilgiyi sürdürme hususunda kıdemi 1-5 yıl aralığında olanların daha başarılı oldukları; lisede çalışan öğretmenlerin cezalandırma davranışlarını diğer iki kademede (ilkokul-ortaokul) çalışan öğretmenlerden daha az tercih ettikleri sonuçlarına ulaşılmıştır. Ayrıca, öğretmenlerin sahip oldukları geleneksel öğretme-öğrenme anlayışları ile sınıf yönetimi yeterlikleri arasında düşük düzeyde negatif yönlü, yapılandırmacılık anlayışları ile sınıf yönetimi yeterlikleri arasında ise orta düzeyli pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur.
272
285

REFERENCES

References: 

Açıkgöz, K. Ü. (2003). Aktif öğrenme (5. baskı).İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
Arı, R .ve Saban, A.1999.Sınıf yönetimi ders notları . Konya: Günay Ofset.
Aydın, Ö., Tunca, N. & Şahin, S. A. (2015). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öğretme ve öğrenme
anlayışlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi , 23 (3), 1331-1346.
Aypay, A. (2011). Öğretme ve öğrenme anlayışları ölçeğinin Türkiye uyarlaması ve epistemolojik
inançlar ile öğretme ve öğrenme anlayışları arasındaki ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri ,
11 (1), 7-29.
Baş, G. (2014). İlköğretim öğretmenlerinin öğretme-öğrenme anlayışlarının bazı değişkenler açısından
değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi , 22 , 18-30.
Baş, G. ve Beyhan, Ö. (2013). Öğretmen adaylarının öğretme-öğrenme anlayışları ile öğrenci kontrol
ideolojileri arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , (1), 14-26.
Başar, H. (2005). Sınıf yönetimi (12. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi
Journal of Research in Education and Teaching
Mayıs 2017 Cilt: 6 Sayı: 2 Makale No: 25 ISSN: 2146-9199
285
Bıkmaz, F. H. (2011). Öğretmen adaylarının öğretme-öğrenme anlayışları ve bilimsel epistemolojik
inançları. I. Uluslararası eğitim programları ve öğretim kongresinde sunulmuş bildiri, Anadolu
Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Eskişehir.
Cano, F. (2005). Epistemological beliefs and approach to learning: Their change through secondary
school and their influence on academic performance. British Journal of Educational Psychology , 75 ,
203-221.
Chai, C. S. & Khine, M. S. (2008). Assessing the epistemological and pedagogical beliefs among preservice
teachers in Singapore. Khine, M. S. (Ed.), In Knowing, knowledge and beliefs: Epistemological
studies across diverse cultures. Amsterdam, Netherlands: Springer.
Chan, K.W. & Elliott, R. G. (2004). Relational analysis of personal epistemology and conceptions about
teaching and learning. Teaching and Teacher Education , 20 (8), 817-831.
Cheng, M. M., Chan, K. W., Tang, S. Y. & Cheng, A. Y. (2009). Pre-service teacher education students'
epistemological beliefs and their conceptions of teaching. Teaching and Teacher Education , 25 (2),
319-327.
Ellez, A. M. & Sezgin, G. (2002). Öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımları. V. Ulusal Fen Bilimleri ve
Matematik Eğitimi Kongresi Bildiri Kitapçığı, 2, 1261-1266.
Engin, G. & Daşdemir, İ. (2015). Sınıf öğretmenlerinin öğretme ve öğrenme anlayışlarının çeşitli
değişkenler açısından incelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies , 33 , 425-432.
Erdem, E. (2001). Program geliştirmede yapılandırmacılık yaklaşımı . Yayımlanmamış yüksek lisans tezi,
Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Gözütok, F. D. (2004). Öğretmenliğimi Geliştiriyorum (2. Baskı) Ankara: Siyasal Kitabevi.
Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Oğuz, A. (2011). Öğretmen adaylarının demokratik değerleri ile öğretme ve öğrenme anlayışları.
Değerler Eğitimi Dergisi, 9 (22), 139-160.
Ornstein, A.C.,&Hunkins, F.P.(2016). Eğitim programı, temeller,ilkeler ve sorunlar. (2.Baskı). Konya:
Eğitim Kitabevi.
Özden, Y.(2005). Öğrenme ve öğretme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
Özyürek, M. (2005). Olumlu sınıf yönetimi. Ankara: Kök Yayıncılık.
Senemoğlu, N. (2015). Gelişim, öğrenme ve öğretim: kuramdan uygulamaya (15. baskı). Ankara:
Yargı Yayınevi.
Saçıcı, S. (2013). The interrelation between pre-service science teachers’ conceptions of teaching and
learning, learning approaches and self-efficacy beliefs . Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Orta Doğu
Teknik Üniversitesi, Ankara.
Sönmez, V.(2015). Eğitim felsefesi. (13. Baskı). Ankara : Anı Yayıncılık.
Terzi, Ç.(2001). Öğretmenlerin sınıf yönetimine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Yüksek lisans tezi,
Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com