ÇOK VATANDAŞLIK

Vatandaşlığın üç esas ilkesi olduğu bilinmektedir. Bunlar: 1. Her kişinin bir vatandaşlığı ulmalıdır. 2. Her kişinin sadece bir vatandaşlığı ulmalıdır. 3. Kişi vatandaşlığını değiştirmede hür olmalıdır. Çok vatandaşlık bu bakımdan yukarda belirttiğimiz vatandaşlık ilkelerinden ikincisine karşı bir durumdur. Devletler Hukukunda da kabul edilmiş olan her devletin kendi vatandaşlarını tayin konusunda münhasır yetkisi çok vatandaşlığın başlıca kaynağıdır. Gerçekten Vatandaşlık İhtilâflarına dair 1930 tarihli Lahey Sözleşmesinin 1. maddesi «Her devlet kimin kendi vatandaşı olduğunu kanun ile tesbit eder» demektedir. «Vatandaşlığı söz konusu olan her devlet, bu vatandaşlığı kazandırmada yetkili olduğu için, mevcut vatandaşlıklardan birini dikkate almamazlık mümkün değildir. Vatandaşlık hukukuna ait kanunlar ihtilâfı prensibi gereğince ilgili şahsın kazanmış olduğu tekmil vatandaşlıklar hukuken muteberdir». Çok vatandaşlık genellikle çifte vatandaşlık şeklinde tezahür etmektedir. Bu bakımdan Devletler Hususî Hukukunda çok vatandaşlık terimi yerine çifte vatandaşlık terimi daha çok kullanılmaktadır.