GRAMİNELERLE YEŞİL ÖRTÜ TESİSİ

Vejetasyon örtüsü tamamen kalkmış yada toprağı koruyamıya-cak derecede seyrekleşmiş bir yerde, erozyon tehlikesine karşı alınacak en geçerli tedbir orasını gene yeterli yeşil bir örtü ile kaplamaktır. Gerek toprak koruması ve gerekse estetik amaçla yapılan bu tür yeşillendirmelerin başlangıcı ve en seri yolu ise orasını çimlendirmektir. Sadece park unsuru ve estetik amaçla yapılmış bile olsa çim örtüsünün pratikte toprak koruması bakımından rolü büyüktür. Her ne amaçla olursa olsun bir yeri çimlendirirken oraya gramine türlerini getiriyoruz demektir. Bunun için de tesis işlemlerine değinmeden önce graminelerin bazı özelliğinin hatırlanmasında fayda vardır. Gramineler, kutuplardan ekvatora kadar, her iklime ve yetişme ortamına uyabilir çok yaygın bir tür zenginliğine sahiptir. Tesbit edilmiş 600 cins ve binlerce türü mevcuttur (Hitchcock, A. S. 1950). Üremeleri genellikle tohumla olur. Vejetatif üreme özelliğine sahip türleri olduğu gibi, toprak altı (rizom) ve toprak üstü (stolon) sürünücü gövdeleri vasıtasıyla çevresinde yeni bireyler meydana getirerek yayılan türleri de vardır. Bu son özellikler erozyon sahaları, şev stabili-zasyonu, su yolu ve şeddelerin tahkimi çalışmalarında büyük önemi haizdir. Saçak kök yapan türler ise sayısız kök fiberleriyle toprağı sarar; toprağın fiziki özelliğini iyileştirdiği gibi her sene ölen köklerle toprağın organik maddece zenginleşmesini sağlar. Bunlardan ayrı olarak gramine türleri yenme, çiğnenme ve her türlü tahribata karşı diğer bitki türlerinden çok daha fazla kendini yenileme hassasına sahiptir.