You are here

Adolesanların Akademik Erteleme Davranışlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Analysis of The Academic Procrastination Be-haviors of Adolescents in Terms of Certain Variables

Journal Name:

Publication Year:

Keywords (Original Language):

Abstract (2. Language): 
This study has a general screening model and its purpose is to analyze the academic procrastination behaviors of the adolescents studying in the province of Giresun in the 2014-2015 academic year in terms of their gender, class level, branch selection, and academic success status. The Personal Infor-mation Form created by the researchers and the “Academic Procrastination Scale” developed by Çakıcı (2003) to determine the academic procrastination behaviors of students were used in the study as data collection instruments. Frequency distribution, T test for Independent Groups, Anova, Cor-relation, Simple and Multiple Regression Analysis were utilized as statistical analysis of the study. Study findings show that the academic procrastination tendencies of students vary according to gen-der, class level, branch, and academic success levels. Regression Analysis indicates a negative corre-lation between academic procrastination and academic success. The predictor model on the academic procrastination behavior shows that the biggest contribution among the variables was made by the class level and academic success status. The findings were interpreted within the context of the liter-ature.
Abstract (Original Language): 
Bu araştırma, genel tarama modelinde olup, çalışmanın amacı, Giresun İlinde 2014-2015 eğitim-öğretim yılında öğrenim görmekte olan adolesanların akademik erteleme davranışlarının cinsiyet, sınıf düzeyi, bölüm tercihleri ve akademik başarı durumlarına göre incelenmesidir. Çalışmada, veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu ve öğrencilerin akad-emik erteleme davranışları belirlemek amacıyla, Çakıcı (2003) tarafından geliştirilen “Akademik Er-teleme Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışmada istatistiksel analiz olarak, frekans dağılımı, Bağımsız Gru-plar için T testi, Anova, Korelasyon, Basit ve Çoklu Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları, öğrencilerin akademik erteleme eğilimlerinin cinsiyet, sınıf düzeyi, bölüm ve akademik başarı düzeylerine göre farklılaştığını göstermektedir. Regresyon analizi akademik erteleme ile akad-emik başarı arasında negatif bir ilişki olduğunu göstermektedir. Akademik erteleme davranışına ilişkin yordayıcımodel, değişkenler içerisinde en fazla katkıyı sınıf düzeyi ve akademik başarı duru-munun sağladığını göstermektedir. Bulgular literatür çerçevesinde yorumlanmıştır.

REFERENCES

References: 

Akdemir, N.T. (2013). İlköğretim öğrencilerinin facebook tutumları ile akademik erteleme davranışları ve akademik başarıları arasındaki ilişki-
lerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
Anthony, M. & Owens I. (1997). Procrastination in high school achieve-ment: A causal structural model. Journal of Social Behavior and Per-sonality 12(4), 869-887.
Aydoğan, D. (2008). Akademik erteleme davranışının benlik saygısı, durumluk kaygı ve özyeterliliği ile açıklanabilirliği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Balkıs, M. & Duru, E. (2009). Prevalence of academic procrastination be-havior among preservice teachers, and its relationships with de-mographics and individual preferences. Journal of Theory and Prac-tice in Education, 5 (1), 18-32.
Balkıs, M. (2007). Öğretmen adaylarının davranışlarındaki erteleme eğiliminin, karar verme stilleri ile ilişkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 67-83.
Balkıs, M. (2013). Academic procrastination, academic life satisfaction and academic achievement: The mediation role of rational beliefs about studying. Journal of Cognitive and Behavioral Psychothera-pies.13(1), 57-74.
Adolesanların Akademik Erteleme Davranışlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
98OPUS ©Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi
Balkıs, M., Buluş, M., Duru, E. ve Duru, S. (2006). Üniversite öğrencile-
rinde akademik erteleme eğiliminin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 7, 57-73.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory, Prentice-Hall, (617).
Berber Çelik, Ç.& Odacı, H. (2015). Akademik erteleme davranışının bazı kişisel ve psikolojik değişkenlere gore açıklanması. Hacettepe Ün-iversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30 (3), 31-47.
Bozgeyikli, H. (2004). Meslek kararı verme yetkinlik ölçeğinin geliştirilmesi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 11, 221-234
Bozgeyikli, H. (2010). The relationship between high school students' psy-chological needs and human value perceptions"-, Procedia Social and Behavioral Sciences 9, s:1798-1804.
Burka, J. B. &Yuen, L. M. (1983). Procrastination: Why you do it and what to do about It. Reading, PA: Addison- Wesley.
Çakıcı, D.Ç. (2003). Lise ve üniversite öğrencilerinde genel erteleme ve akademik erteleme davranışının incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
Chissom, B. ve Iran-Nejad, A. (1992). Development of an instrument to assess learning strategies. Psychological Reports, 71, 1001-1002.
Damacela-Orellana, L. E., Tindale, R. S. Ve Balcazar-Suarez, Y. (2000). De-cisional and behavioural procrastination: How they relate to self-discrepancies. Journal of Social Behavior and Personality, 15(5),225-238.
Day, V., Mensink, D. & O’Sullivan, M. (2000). Patterns of academic pro-crastination. Journal of College Reading and Learning, 30, 120-134.
DiazMorales, J. F., Cohen, J.R., ve Ferrari, J. R. (2008). An integrated view of personality styles related to avoidant procrastination. Personal-ity and Individual Differences, 45, 554-558.
Eerde, Van W. (2003). A meta-analytically derived nomological network of procrastination. Personality and Individual Differences, (35), 1401–1418.
Ekinci, E. (2011). Ortaöğretim öğrencilerinin akademik özyeterlik düzeyleri ve akademik erteleme davranışlarının öğrenilmiş çaresizlik düzeylerini
Levent Yaycı – İhsan Düşmez
OPUS ©Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi 99
yordamagücü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi-osmanpaşaÜniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Tokat.
Ellis, A. &Knaus, W. J. (1977). Overcoming procrastination. New York: Sig-net Books.
Ferrari, J. R., Johnson, J. L. ve McCown, W. G. (1995). Procrastination and task avoidance: Theory research, and treatment. NY: Plenum Press.
Ferrari, J. R., Keane, S. M., Wolfe, R. N., & Beck, B. L. (1998). The anteced-ents and consequences of academic excuse-making: Examining in-dividual differences in procrastination. Research in Higher Educa-tion, 39(2), 199–215.
Ferrari, J. R.,&Scher, S. J. (2000). Toward an understanding of academi-cand nonacademic tasks procrastinated by students: The use of daily logs. Psychology in the Schools, 37 (4), 359–366.
Ferrari, J., O'Callaghan, J., & Newbegin, I. (2005). Prevalence of procrasti-nation in the United States, United Kingdom, and Australia: Arousal and avoidance delays among adults. North American Jour-nal of Psychology, 7(1), 2-6.
Ferrari, J. R. (2001). Procrastination as self-regulation failure of perfor-mance: Efects of cognitive load, selfawareness, and time limits on working best under pressure. European Journal of Personality, (15), 391–406.
Franziska, D., Manfred, H., & Stefan, F. (2007). Individual values, learning routines and academic procrastination. British Journal of Educa-tional Psychology, 77(4), 893-906.
Freud, S. (2013 Reprint of 1936 Edition), Inhibitions, Symptoms and Anx-iety, Martino Publishing, 178 pp.
Fritzsche, B. A., Young, B. R., &Hickson, K. C. (2003). Individual differ-ences in academic procrastination tendency and writing success. Personality and Individual Differences, 35(7), 1549-1557.
Haycock, L. A. (1993). The cognitive mediation of procrastination: an investi-gation of the relationship between procrastination and self-efficacy be-liefs. Doctoral Dissertation, University of Minnesota.
Jackson, C. (2002). Laddishness as a self- worth protection strategy. Gender and Education, 14, 37-51.
Adolesanların Akademik Erteleme Davranışlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
100OPUS ©Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi
Kachgal, M. M., Hansen, L. S.ve Nutter, K. J. (2001). Academic procrasti-nation prevention/intervention: Strategies and recommendations. Journal of Developmental Education, 25(1), 14-24.
Kandemir, M. (2012). Öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarının, kaygı, başarısızlık korkusu, benliksaygısı ve başarı amaçları ile açıklanması. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 2(4), 81-88.
Karasar, N. (2007). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım. An-kara.
Klassen, R. M., Krawchuk, L. L., ve Rajani, S. (2007). Academic procrasti-nation of undergraduate’s low self-efficacy to self-regulate pre-dicts higher levels of procrastination. Contemporary Educational Psychology, 33, 915-931.
Knaus, W.J. (1998). Do it now! Break the procrastination habit. New York: John WileyveSons, Inc.
Lamba, G. (1999). Effects of gender-role and self-efficacy on academic procrasti-nation in college students. UnpublishedMaster’sThesis, Missouri: Truman State University. (UMI no. 1396698).
Lee, E. (2005). The relationship of motivation and flow experience to aca-demic procrastination in university students. Journal of Genetic Psychology, 166, 5-14.
McCown, W., Petzel, T. ve Rupert, P. (1987). An experimental study of some hypothesized behaviors and personality variables of college student procrastinators. Personality and Individual Differences, 8(6), 781-786.
Milgram, N., Mey-Tal, G., &Levison, Y. (1998). Procrastination, general-ized or specific, in college students and their parents. Personal-ity&Individual Differences, 25(2), 297-316.
Onwuegbuzie, A. J. (2004). Academic procrastination and statistics anxi-ety. Assessment& Evaluation in Higher Education, 29(1), 3-19.
Potts, T. J. (1987). Predicting procrastination on academic tasks with self-report personality measures.Unpublished Doctoral Disserta-tion.Hofstra University, New York, USA.
Seo, E.H. (2012). Cramming, active procrastination, and academic achieve-ment. Social behavior and Personality, 40(8), 1333-1340.
Levent Yaycı – İhsan Düşmez
OPUS ©Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi 101
Solomon, L. J.& Rothblum, E. D. (1984). Academic procrastination: Fre-quency andcognitive-behavioral correlates. Journal of Counseling Psychology, 31, 503-509.
Steel, P. (2007). The nature of procrastination: A meta-analytic and theo-retical review of quintessential self-regulatory failure. Psychologi-cal Bulletin, 133(1), 65-94.
Uzun Özer, B. (2009). Bir grup lise öğrencisinde akademik erteleme dav-ranışı: Sıklığı, olası nedenleri ve umudun rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberli kDergisi, 4 (32), 12-19.
Wang, Z. & Englander, F. (2010). A cross-disciplinary perspective on ex-plaining student performance in introductory statistics. What is the relative impact of procrastination? College Student Journal, 44, 458-471.
Washington, J. A. (2004) The relationship between procrastination and depres-sion among graduate and professional students across academic pro-grams: Implications for counselling. Unpublished Doctoral Disserta-tion.Texas Southern University.
Yaakub, N. F. (2000). Procrastination Among Students in Institutes of Higher Learning: Challenges for K-Economy. The School of Languages and Sci-entific Thinking, University of Utara, Malaysia (07 Haziran 2016) http://mahdzan.com/papers/procrastinate/.
Zakeri, H., Esfahani, B.N., & Razmjoee, M. (2013). Parenting styles and ac-ademic procrastination. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 84, 57–60.

Thank you for copying data from http://www.arastirmax.com